Chapter 3 Privacy

Nagangalahati na ang laman ng bote ng alak na iniinom ni Angelie. Muli, nagsalin siya sa kanyang baso.

Habang ini-aangat niya iyon sa kanyang bibig, di sinasadyang napadako ang tingin niya sa isang lalakeng papalapit sa kinaroroonan niya.

"Hi, are you alone?" he asked. Nasa harap na niya ito. "Can I join you?" nakangiti nitong dugtong.

Napataas ang kilay niya.

Hindi naging hadlang ang dim light ng paligid para makita kung gaano ito ka gwapo, at napansin rin niya kanina ang maputi at pantay-pantay nitong ngipin ng ngumiti.

Pero saglit lang ang paghanga na naramdaman niya, napalitan iyon ng disgusto, at pagka-irita. Iisang salita lang ang nababagay na i-describe sa mga tulad nito.

'DANGEROUS' like Robert!

Oh hell! bakit ba hindi niya makalimutan ang manlolokong iyon sa kabila ng dami ng nainom niya?

"May I?" ulit nito ng makitang wala siyang reaksyon at taas kilay lang nakamashid dito.

Oh well, bakit nga ba hindi? To hell with Robert!

"Sure!" sagot niya saka ibinigay rito ang pinaka-matamis niyang ngiti. Sinenyas niya ito na umupo sa bakanteng upuan na nasa harapan niya.

"Oh, thank you, by the way, I'm--"

"There's no need for us to introduce to each other Mr.." agad na putol niya.  "Let's remain strangers, and be just a drinking buddies for tonight!"

Natigilan ito. Rumehistro sa mukha ang pagkagulat. Hindi siguro nito inaasahan ang mga narinig mula sa kanya. It was written in his eyes, and obvious in his face.

Marahil ang inaasahan nito ay magkukumahog siyang makipagkilala rito.

"Oh," sabi nito ng makabawi. "What should I call you then?"

"Hmm... Anything you want, except for babe." sagot niya saka muling dinala ang baso sa bibig ,at ininom ang laman niyon.

She hates that endearment for it was what Robert used to call her.

"Why was that?" makahulugan nitong tanong.

Nagkibit balikat siya. "I just hate it." Maikli niyang sagot.

"Ok then," sagot nito saka sinenyas ang nagdaang waiter, at nag-order ng sariling alak.

Lihim siyang nagpasalamat na hindi na nito inusisa pa ang dahilan niya, behind her hatred of that endearment.

Magsasalin sana siya ulit ng agawin nito ang bote mula sa kanya.

"Let me my sweet.." nakangiti nitong sabi.

"Oh..thank you." hindi niya alam kung bakit bumilis ang tibok ng puso niya upon hearing those endearment from him.

"May I asked again, if you don't mind, why are you here drinking all by yourself?"

Sinalubong niya ang titig nito. "I'm here to celebrate a very important occasion." Makahulugang siyang ngumiti.

Tumanga-tango ito. "Mind to tell me?" nanunuot ang tingin nito.

"I prefer to keep it to myself Mr. Hans."

"Oh, I'm sorry,  I'm just a little curious of why a beautiful lady like you drinking here all alone."

"As I've told you, I'm just here for a very important occasion." Kibit balikat pa rin niya.

"Kung importante nga iyon, then, lets celebrate together, no need to be alone." sumilay muli ang ngiti nito sa labi.

Mayat- maya ay kumunot ang noo nito. Tila may naalala. "By the way, what did you just call me?"

"Mr. Hans.." ngumiti na siya.

"What?" he furrowed his brows more.

"Mr. Hans, short for Mr. handsome. Why? Don't you like it?" she make her voice sound flirty.

Napakalakas ang naging tawa nito.

"You know what? You're mysteriously amazing my sweet, you keep getting me excited."

"Hmm.. Do I?" sabi niya na mas lalo pang pinapungay ang mga mata.

"Yes, kung pwede lang ayoko ng matapos ang gabing ito," he said it with husky voice.

Ewan niya lang kung dahil ba sa lasing na siya o talaga lang inaakit siya nito sa paraan ng pagsasalita nito.

"Really?" taas kilay niyang tanong. If he is flirting with her, then why not go with the flow. After all wala na naman siyang plano makipagkita rito kinabukasan. "But sad to say Mr. Hans, this moment will only be for tonight."

"I know.."

Nang dumating ang order nitong alak, tahimik nitong isinalin iyon sa baso saka ininom.

Lihim niya nitong minasdan. Lasing na ba siya? Why on earth he is so handsome? Perpekto ang hugis ng mukha, matangos ang ilong, clean cut ang buhok at kahit medyo madilim kita nya ang mahahaba nitong pilikmata and with the shade of some light she saw his deep pair of sea green eyes, nakita niya rin kanina habang papalapit ito sa kanya ang nakakalula nitong tangkad.

He's like a Greek god came down from Olympus!

"Do you have a car Mr. Hans?" maya-maya ay tanong niya.

Nag-angat ito ng tingin sa kanya,  kunot-noo, maybe wondering why she asked that question all of a sudden.

"Just like you, I don't want to end this night just by drinking and talking."

Nagtaas ang kilay nito at ilang sandali lang makahulugan ang tinging ipinukol nito sa kanya.

"I think it should be better if we go to a place where we can have some 'privacy'!" idiniin niya ang huling salita.  She stared at him... seductively. "You know, we can make beautiful memories out of this night, what do you think Mr. Hans?" tuloy-tuloy nyang sabi.

Habang malakas pa ang loob nya at habang nasa ispiritu pa siya ng alak at habang ramdam niya pa ang sakit na idinulot ni Robert!

Ngayon gabi pagbibigyan niya ang kabaliwan niya! Patutunayan nya sa manlolokong iyon that she's not an ice queen! Patutunayan nyang pwede rin siyang kabaliwan ng kahit na sinong lalake!

Pero napuno siya ng disappointment at pagkapahiya ng manatiling tahimik ang kaharap, nakatitig lang ito sa kanya, partikular sa kanyang mga mata.

Biglang naging seryoso ang anyo nito.

Padaskol siyang tumayo, she can't stand that kind of insult, masyado na niyang pinababa ang kanyang sarili to the point na siya pa ang nag anyaya rito.

Maybe Robert was right, at gaya nito isa ring ice queen ang tingin nito sa kanya.

O kaya naman iniisip nitong isa siyang kaladkaring babae na naghahanap ng good time, a sex partner at ayaw nito sa mga ganoon. Aalis na sana siya ng hawakan nito ang braso niya.

"Where do you think you're going?" Seryoso, at paos nitong tanong na nagpatigil sa kanya.