นิยายโรแมนซ์

เนตราที่ตื่นมาพร้อมกับความจำแค่สมัยมหาวิทยาลัย คนที่อยู่ข้างเธอคือชวินทร์ เขาบอกความจริงที่น่าตกใจว่าทั้งสองเป็นแฟนกัน แถมพาตัวตัวเองกระแซะเข้ามาใกล้ ท่ามกลางความสับสนและงงของเธอ ก็เขาน่ะเพลย์บอยตัวพ่อ ส่วนเธอเป็นผู้หญิงระดับกลางๆ ไหงมาคบกันได้ล่ะ

นั่งด่าตัวละครอยู่ดีดี ดันเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายเสียได้ ซ้ำยังตกเป็นผู้ต้องสงสัยว่าสังหารพี่สาวตนเองอีกด้วย รอบด้านมีแต่คนหมายเอาชีวิต มารดามันเถอะ! ใครก็ได้ พาข้าออกจากนิยายเล่มนี้ที!

นิยายรักสายบาป แนวนางเอกเป็นชู้กับพ่อเลี้ยงฝรั่ง แอบมีอะไรกับพี่ชายฝรั่ง ริต้าสาวน้อยสุดสวย เธอมีพ่อเลี้ยงที่เป็นฝรั่งจอมหื่น เขามักจะแอบมาเสพย์ความสาวจากเธออยู่เสมอๆ ความสวยของเธอดึงดูดผู้ชายเข้ามาอีกมากหน้าหลายตา เธอกลายเป็นสาวเซ็กซี่ที่เร่าร้อนในที่สุด*

ในวันครบรอบหนึ่งปีของลูกสาวคนโปรดที่บ้านเศรษฐีตระกูลเซี่ย พวกเขาได้จัดพิธีทำนายอนาคตของเด็กให้เซี่ยหยูถัง โดยมีการวางสิ่งของมีค่าและสมบัติมากมาย แต่เธอกลับไม่สนใจทองคำและอัญมณี และคว้ามือของเจียงอวี้ไป๋ เพื่อนสนิทที่อายุต่างกันมากของพ่อเธอไว้ ทุกคนหัวเราะและแซวว่า ดูเหมือนว่าเขาจะต้องดูแลเธอไปตลอดชีวิต ต่อมาเกิดไฟไหม้ครั้งใหญ่ที่บ้านเซี่ย ครอบครัวทั้งหมดเสียชีวิตในกองเพลิง เหลือเพียงพี่ชายคนโต เซี่ยจือเย่า และน้องสาว เซี่ยหยูถัง ญาติพี่น้องต่างจ้องมองด้วยความหวังร้าย หวังจะทำร้ายสองพี่น้องนี้ เจียงอวี้ไป๋พาเซี่ยจือเย่าไปเรียนรู้ชีวิตในต่างประเทศ และพาเซี่ยหยูถังมาอยู่ใกล้ๆ เพื่อเป็นผู้ดูแลและสอนเธอด้วยตัวเอง ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ในโลกของเซี่ยหยูถังก็มีเพียงเจียงอวี้ไป๋ "ลุงคนสนิท" คนเดียวเท่านั้น

ตลอดสามปี งามจิตเป็นทั้งเลขาที่ไร้ที่ติและคู่นอนลับๆ ของธราธิป ท่านประธานผู้ทรงอำนาจ แต่เขากำลังจะเข้าพิธีวิวาห์กับไฮโซสาวที่คู่ควร เมื่อเธอตัดสินใจขอลาออกและไปดูตัวเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ เขากลับฉีกจดหมายทิ้งและใช้อำนาจข่มขู่ไม่ให้เธอหนีไปไหนได้ เขาบีบบังคับให้เธอใช้มือของตัวเองไปซื้อแหวนหมั้นวงโตมาให้ว่าที่เจ้าสาวของเขา และเมื่อเธอพยายามดิ้นรนโดยอ้างว่ามีคู่หมั้นแล้ว ธราธิปก็โกรธจนขาดสติ เขาล็อกประตูห้องทำงานและย่ำยีเธออย่างป่าเถื่อนเพื่อสั่งสอนให้รู้สถานะ แต่ในวินาทีที่เธอถูกกระทำจนไร้ศักดิ์ศรี ประตูห้องกลับถูกเปิดออกด้วยกุญแจสำรอง เพื่อนร่วมงานที่เกลียดชังเธอจงใจพา 'โชติกา' ว่าที่เจ้าสาวของเขาเข้ามาเห็นสภาพเสื้อผ้าหลุดลุ่ยและรอยแดงทั่วลำคอของเธอพอดี! "ท่านประธานครับ ถึงแม้งามจิตจะทำสัญญาเสียหายหลายล้าน แต่ท่านก็ไม่ควรลงโทษเธอรุนแรงแบบนี้นะครับ" เพื่อนร่วมงานจงใจใส่ร้ายเพื่อสาดโคลนใส่เธอ และช่วยหาทางลงให้เจ้านายอย่างแนบเนียน งามจิตเงยหน้ามองผู้ชายที่เธอแอบรักมาตลอดด้วยความหวังสุดท้าย แต่เขากลับเลือกที่จะนิ่งเงียบ ยอมรับข้อกล่าวหานั้นโดยปริยายเพื่อปกป้องชื่อเสียงตัวเองและปลอบประโลมคู่หมั้น เธอถูกจับได้คาหนังคาเขา ถูกใส่ร้ายว่าทำงานพลาด และถูกคนที่รักที่สุดโยนทิ้งให้เป็นแพะรับบาปอย่างเลือดเย็น เมื่อตกลงสู่เหวลึกที่หนาวเหน็บที่สุด ความรักอันน่าสมเพชก็ถูกบดขยี้จนแหลกละเอียด งามจิตปาดน้ำตาแห่งความอัปยศ ทิ้งความอ่อนแอไว้เบื้องหลัง และตัดสินใจว่าเธอจะไม่มีวันยอมตายทั้งเป็นในขุมนรกนี้เพียงลำพัง

อวบอยู่ไหนจ๊ะ ข้อความธรรมดาๆ ที่ส่งมาทางไลน์ ทำเอาอาทิตยายิ้มกริ่ม เขินจนตัวแทบบิด ไม่น่าเชื่อว่าแค่คำพูดเรียบง่ายของผู้ชายธรรมดาๆ จะทำให้โลกของเธอสว่างสดใสได้ขนาดนี้ เริ่มชอบคำว่าอวบขึ้นมาแล้วสิ อยากให้เขาเรียกแบบนี้ไปเรื่อยๆ แค่เขาคนเดียวก็พอ ---------- “ทำไมผอมลง!” เสียงเกรี้ยวกราดของเขา เธอไม่ชินเอาเสียเลย “เคยบอกแล้วใช่มั้ย ว่าไม่ให้ลดน้ำหนัก!” ใบหน้าถมึงทึงที่จ้องมองมาทำเอาสาวอวบน้ำตาคลอ ก็เธออยากดูดีดูผอมเพรียวบ้างนี่ มันผิดตรงไหน!! ---------- “กว่าจะเสร็จ เหนื่อยชะมัด” ปกติชายหนุ่มไม่ใช่คนขี้บ่นสักเท่าไหร่ แต่ปีนี้ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมญาติพี่น้องและแขกกิตติมศักดิ์มากันเยอะแยะเหลือเกิน ที่จริงเขาก็คนธรรมดาไม่ได้มีหน้ามีตาในสังคมอะไรเลยด้วยซ้ำ แค่บ้านฐานะดีและมีคุณพ่อคุณแม่เป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จก็เท่านั้นเอง “แล้วทำไมไม่พักผ่อนล่ะคะ ไม่ง่วงเหรอ” พอเธอพูดจบเขาก็เหลือบตามามองนิดหนึ่ง ก่อนจะบอกกล่าวในสิ่งที่ทำเอาอาทิตยาใจเต้นแรง “พอส่งแขกเสร็จ เดินไปหยิบกุญแจรถ แม่ถามเลยอะว่าจะไปไหน ปกติไม่เคยถาม” “หรอ...” “อืม ทุกทีต้องนอนบ้านไง นี่แจ้นออกมา เขาเลยงงว่าทำไมไม่นอนบ้าน” “แล้วทำไมไม่นอนบ้านล่ะคะ ดึกขนาดนี้” “ก็มาหานี่ไง ไม่มาแล้วจะได้อยู่ด้วยกันตอนไหน” เขาบอกเสียงเข้มนิดๆ หรี่ตามองหน้าเธออย่างเอาเรื่อง สายตาของเขาเหมือนกำลังด่าเธอว่า ถามอะไรไม่เข้าหู ยังไงยังงั้นเลย “หรือไม่อยากให้มา” “เปล่านะคะ อุ๊บไม่ได้คิดแบบนั้นสักหน่อย” อ้อมแอ้มบอกเขา ----------- ฝากพี่คิงกับน้องอวบไว้ในอ้อมใจของทุกคนด้วยนะค้า ขอบคุณมากค่า ละมุนอบอุ่น น่ากอดจริงๆ น้า คิกๆ ขอบคุณทุกคนมากๆ เลยนะคะ

"เธอมาหาน้องชายฉันเพราะอยากขายตัวแลกหนี้ใช่ไหม .. เสียใจด้วยนะเพราะฉันไม่ใช่ไอ้วิลเซนต์ แล้วผู้หญิงอย่างเธอน่ะ อย่าว่าแต่เอาตัวแลกหนี้หลักล้านเลย แค่หลักร้อยฉันยังเสียดายเงิน" วิลเซอร์ หนุ่มหล่ออายุ 24 ปี เป็นชาวฝรั่งเศสโดยกำเนิด และเป็นหนึ่งในลูกชายแฝดสาม ที่รู้จักกันในนามทริปเปิลวิล เขาเป็นแฝดคนกลางของพี่น้องฝาแฝดชายสามคน หรือบางคนเรียกเขาว่า V2. ครอบครัวพวกเขาเป็นมาเฟียกันมาตั้งแต่รุ่นคุณปู่ย่าตาทวด มีกิจการตั้งแต่ขาวไปจนถึงเทา เขาเป็นคนเงียบๆ เนี้ยบ และเฉียบขาด สิมิลัน หรือ เก้า เด็กสาวอายุ 22 ปี ที่ชีวิตอาภัพเหลือเกิน เพราะตั้งแต่สูญเสียพ่อไป ชีวิตของเธอก็เริ่มเสียศูนย์และดิ่งลงเหว ชีวิตตกอับขั้นสุดแม้กระทั่งคนที่เธอเรียกว่าแม่ ยังทำให้เธอผิดหวังและเจ็บปางตาย เธอพยายามรักษาบ้าน ที่เป็นสมบัติชิ้นสุดท้ายของพ่อไว้เพื่อเก็บไว้เป็นความทรงจำ แต่สุดท้ายก็ถูกทริปเปิลวิลล์ยึดไป สิมิลันขอเข้าพบเจ้าหนี้ หวังว่าจะได้รับความเมตตาจากพวกเขาบ้าง แต่เธอคิดผิดถนัด เพราะนอกจากเขาจะไม่ช่วยแล้ว ชีวิตเธอกลับยุ่งวุ่นวายมากกว่าเดิมเสียอีก ชีวิตเธอจะขึ้นสวรรค์หรือดิ่งลงเหว มาลุ้นไปด้วยกันค่ะ "ญาตาวีมินทร์" นิยายเซ็ทมาเฟียตระกูลทริปเปิลวิลล์ แฝดสามสุดหล่อที่มีบุคลิกและนิสัยต่างกันโดยสิ้นเชิง มีทั้งหมดสามเรื่องตามแผนผังดังนี้ค่ะ แผนผังตัวละคร ชุดทริปเปิลวิลล์ สุภาพบุรุษมาเฟีย (คู่หลัก) วิลสัน+พุทธมิกา = วินเนอร์ - วินนี่ / วิโอร่า - วีโอเล็ต (คู่รอง) จอนนี่-วันมาตา = มาร์ติน – มารียา หลงกลรักมาเฟีย (คู่หลัก) วิลเซอร์+สิมิลัน = สมิหลา – อันดามัน / วิคเตอร์ – พีพี - ลันตา (คู่รอง) อัลเฟรด-ดาหลา = ลีออง – รีอัล ผัวมาเฟียเมียกำมะลอ (คู่หลัก) วิลเซนต์+ไอด้า = วิลตัน-วิลแฮม-วิลล์ด้า-วิลลาเบลล์ (คู่รอง) นาวิน+ยิปซี = ราเชลล์ – ดาวินซี คำเตือน - นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้น มิได้มีเจตนาชี้นำหรือเป็นตัวอย่างให้นำไปใช้ในชีวิตจริงอาจมีเนื้อหาบางช่วงบางตอนที่ไม่เหมาะสม โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน นิยายเรื่องนี้เหมาะสมกับผู้อ่านที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไปเท่านั้น นิยายเรื่องนี้เป็นลิขสิทธิ์ขอองนามปากกา "ญาตาวีมินทร์" แต่เพียงผู้เดียว ห้ามเผยแพร่ คัดลอก ดัดแปลง ทำซ้ำโดยไม่ได้รับอนุญาต ผู้ใดละเมิดถือว่าทำผิดกฏหมายตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ 2537 มาตรา 15 17 31 มีโทษทั้งจำทั้งปรับ

เจ้าของร่างเดิมถูกท่านย่าตัวเอง ขายให้ชายพิการด้วยเงินเพียงห้าตำลึง จึงคิดสั้นไปกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ทำให้วิญญาณของเซี่ยซือซือทะลุมิติมาเข้าร่างแทน ชีวิตในโลกนี้บิดามารดาล้วนตายไปแล้ว เหลือเพียงน้องสาวกับน้องชายร่างกายผอมแห้งหิวโซสองคน เธอต้องช่วยพวกเขาให้รอด ก่อนจะถูกคนชั่วพวกนี้ขายทิ้งไปแบบเธอ 1 : ทะลุมิติ แคว้นจ้าว หมู่บ้านตระกูลแซ่อวี่ ภายในบ้านสกุลเซี่ย “ท่านพี่รีบกินเร็วเข้า” เสียงเด็กเล็กดังก้องอยู่ข้างหูอย่างน่ารำคาญ ว่าแต่ฉันมีน้องชายตั้งแต่เมื่อไหร่กัน รู้สึกได้ถึงอะไรแข็ง ๆ มาแตะที่ริมฝีปาก ทว่ายังลืมตาไม่ขึ้น “ท่านพี่กินสิ ๆ” เซี่ยซือซือรู้สึกหนักอึ้งไปทั้งศีรษะ พยายามที่จะเปิดดวงตาขึ้นมอง เจ้าของเสียงเล็ก ๆ ด้านข้าง “ท่านพี่ ๆ ท่านพี่อย่าตายนะ ลืมตาสิท่านพี่” “นังตัวดีออกมาเดี๋ยวนี้นะ !” เสียงเอะอะโวยวายดังหนวกหูเซี่ยซือซือเป็นอย่างมาก ปัง ๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้นเรื่อย ๆ เซี่ยซือซือลืมตาขึ้นจนได้ พลันสมองกลับมีเรื่องราวพรั่งพรูเข้ามาไม่ขาดสาย จนต้องกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด อ๊าก ! “พี่รอง !” เด็กน้อยเซี่ยซือหยางในวัยสามหนาวเรียกพี่สาวพร้อมเบะปากอยากร้องไห้ “ท่านพี่ !” เซี่ยซานซานทิ้งบานประตูที่ตัวเองดันไว้ หันกลับมาดูพี่สาวด้วยความตกใจ “ท่านพี่ ๆ ท่านเป็นอะไร อย่าทำให้พวกข้าตกใจสิท่านพี่ !” ผลัวะ ! มีคนถีบประตูบานเก่าผุพังเข้ามาภายในห้อง เด็กทั้งสองรีบเข้าไปขวางผู้บุกรุกไม่ให้ทำร้ายพี่สาว แม่เฒ่าเซี่ย เซี่ยจิ่วเม่ย หน้าตาแลดูดุร้าย ไม่ใช่หญิงชราใจดีแต่อย่างใด ด้านหลังของแม่เฒ่าเซี่ยยังมีลูกสะใภ้บ้านใหญ่ กับบ้านรองเดินตามมา ท่าทางดุดันเอาเรื่อง “ไอ้พวกบ้านสามตัวดี กล้าลักขโมยอาหารเอาไว้กินเอง ยังเห็นแม่เฒ่าอย่างข้าอยู่ในสายตาหรือไม่ ไอ้พวกหมาป่าตาขาว ดูซิวันนี้ข้าจะจัดการพวกเจ้าอย่างไร” “ท่านย่าพวกข้าไม่ได้ขโมยนะ นี่เป็นหมั่นโถวของท่านพี่ ท่านพี่ไม่สบายข้าแค่เก็บไว้ให้ท่านพี่เท่านั้นเอง” เซี่ยซานซานยังเป็นเด็กหญิงวัยสิบหนาว แต่นางข่มความกลัวตอบโต้ผู้ใหญ่ในบ้านออกไป “หึ กฎบ้านก็มีบอกอยู่แล้วถ้าพลาดมื้ออาหารไปก็คืออด แต่พวกเจ้ากลับแหกกฎ แอบยักยอกอาหารเก็บไว้กินเอง ยังมีหน้ามาเถียงท่านแม่อีก ท่านแม่ท่านต้องลงโทษคนบ้านสามนะเจ้าคะ ไม่เช่นนั้นข้าไม่ยอมจริง ๆ ด้วย ตอนนั้นยวี่เฟยของข้านางได้พลาดมื้อเย็นไป ท่านก็ไม่ให้นางกินนะเจ้าคะ” สะใภ้บ้านรองนามว่าจงอี้ซิน ย้อนรำลึกถึงเรื่องลูกสาววัยแปดปีของตัวเองขึ้นมา “ดูเจ้าเด็กพวกนี้สิท่านแม่ กางแขนปกป้องพี่สาวตัวเอง ช่างน่าสมเพชไม่รู้จักสำเหนียกกำลังตัวเอง ถุย !” หลินพ่านเอ๋อสะใภ้บ้านใหญ่มองดูเด็กทั้งสองพร้อมถ่มน้ำลายใส่ตรงหน้า แม่เฒ่าเซี่ยมองลูกสะใภ้ทั้งสองสลับกันไปมา เดินตรงไปกระชากหมั่นโถวเย็นชืดแถมแข็งปานหิน ออกจากมือของเซี่ยซือหยาง “แง ๆ ๆ” เด็กน้อยถูกแย่งของกินของพี่สาวไป ถึงกับแผดเสียงร้องลั่น “เจ้าคนชั่ว ! เอามานะ ของท่านพี่ข้า” กำปั้นน้อย ๆ ทุบไปยังต้นขาของแม่เฒ่เซี่ย “เจ้าเด็กเนรคุณกล้าตีข้ารึ นี่นะ !” แม่เฒ่าเซี่ยเตะทีเดียวเซี่ยซือหยางก็กระเด็นไปติดกับผนังห้อง “น้องเล็ก !” เซี่ยซานซานรีบวิ่งไปอุ้มน้องชายขึ้นมากอดไว้ด้วยความตกใจ “ท่านย่า น้องเล็กยังเด็กไม่รู้ความ เหตุใดท่านถึงได้ใจร้ายเช่นนี้” “แง ๆ ๆ” เสียงร้องไห้ของเด็กน้อยฟังแล้วน่าสงสารจับใจ ดวงตาที่ปิดไว้ก่อนหน้าของเซี่ยซือซือ ลืมขึ้นหลังจากค้นพบว่า ตัวเองได้ทะลุมิติมายังอดีตอันไกลโพ้นแล้วจริง ๆ หลังจากหลับตาลืมตาอยู่หลายหน เรียบเรียงความคิดที่ไหลเข้ามาไม่ยอมหยุด เมื่อค่อย ๆ จัดการกับมันได้ ความเจ็บปวดที่ศีรษะก่อนหน้าจึงบางเบาลง และมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างเฉยชา ครบสูตรของการทะลุมิติจริง ๆ มีท่านย่าผู้ชั่วร้าย ขนาบข้างด้วยป้าสะใภ้เลวทั้งสอง ครั้นหันไปมองน้องสาวในวัยสิบขวบของตัวเองกับน้องชายตัวน้อย ทั้งตัวดำเมี่ยมเหมือนไม่ได้อาบน้ำมาเป็นเดือน ร่างกายผอมแห้งเหลือแต่กระดูก เสื้อผ้าเก่าขาดมีรอยปะชุนเต็มไปหมด เส้นผมแห้งกรังเหมือนไม่ผ่านน้ำมานาน ยกมือของตัวเองขึ้นมาดู ไม่ได้มีสภาพต่างกันแม้แต่น้อย ครั้นเงยหน้ามองป้าสะใภ้ใหญ่ร่างกายอวบอ้วนเต็มไปด้วยก้อนไขมัน ป้าสะใภ้รองแม้ไม่ได้อ้วนแต่ก็ไม่ได้ผอม ยิ่งแม่เฒ่าเซี่ยด้วยแล้ว ร่างกายบึกบึนเหมือนคนกินดูอยู่ดีมาตลอด “ท่านแม่ดูอาซือมองท่านสิเจ้าคะ” สะใภ้ใหญ่เห็นสายตาเย็นเยียบของคนที่นอนอยู่บนเตียงก็อดแปลกใจไม่ได้ ดูเยือกเย็นจนไม่น่าไว้ใจ “เจ้าอย่าคิดว่ากระโดดน้ำตายแล้วทุกอย่างจะจบนะอาซือ ข้ารับเงินคนบ้านถานมาแล้ว ถ้าเจ้าตายข้าจะให้อาซานไปแทนเจ้า” คำพูดของแม่เฒ่าเซี่ยทำให้ดวงตาของเซี่ยซือซือเบิกกว้าง ท่านย่าของนางขายนางให้คนบ้านถานในราคาแค่ห้าตำลึง เจ้าของร่างเดิมไม่อยากไปเป็นเมียคนพิการ เลยไปกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ทว่าเธอที่มาจากยุคปัจจุบันกลับเข้ามาแทนที่เจ้าของร่างนี้ เจ้าของร่างเดิมว่ายน้ำไม่เป็น จึงได้ขาดอากาศตายใต้น้ำ แต่เธอที่เข้ามาสวมร่างกลับพาร่างนี้ขึ้นมาจากน้ำได้ โชคชะตาคงเล่นตลกให้เธอกับเจ้าของร่างเดิมมีชื่อเดียวกัน “ท่านย่าอาซานยังเด็กนัก ท่านอย่าได้ทำเช่นนั้นเลย” นานมากกว่าที่นางจะเอ่ยออกมา “มันอยู่ที่เจ้าอาซือ ข้าขอเตือนเอาไว้ อีกสองวันคนบ้านถานจะมารับตัวเจ้าแล้ว อย่าให้เกิดเรื่องขึ้น ไม่อย่างนั้นข้าจะส่งอาซานไปแทนเจ้า แล้วขายซือหยางทิ้งเสีย” แม่เฒ่าเซี่ยจ้องหน้าเซี่ยซือซือแบบอาฆาต เด็กนี่ก่อนหน้าดูอ่อนแอไร้ทางสู้ ทำไมวันนี้ถึงได้ดูแปลกตาไปนัก “ท่านแม่เจ้าคะ ท่านจะลงโทษคนบ้านสามเรื่องหมั่นโถวนี่อย่างไรเจ้าคะ” สะใภ้ใหญ่ยังไม่ยอมปล่อยสามพี่น้องไปง่าย ๆ “พรุ่งนี้งดอาหารบ้านสาม” แม่เฒ่าเซี่ยเอ่ยแล้วหันหลังเดินออกจากห้องของเด็กน้อยทั้งสามไป โดยมีสะใภ้ใหญ่เดินตามไปด้วย “พวกเจ้าได้ยินแล้วใช่ไหม จำใส่หัวเอาไว้ดี ๆ ด้วยล่ะ” สะใภ้รองหมุนตัวตามหลังไปติด ๆ “ท่านพี่ต่อไปท่านอย่าทำเช่นนี้อีกนะเจ้าคะ ข้ากับน้องเล็กจะทำอย่างไร ถ้าท่านไม่อยู่” เซี่ยซานซานปล่อยเสียงร้องไห้ในทันที

เมื่อความสัมพันธ์มาถึงจุดเปลี่ยน... เปลี่ยนจาก ‘คนรัก’ กลายเป็น ‘คนอื่น’ จากคนอื่นเป็น ‘คนใจร้าย...’ กว่าจะรู้ตัวว่ารักมากแค่ไหน ก็เกือบสูญเสียคนสำคัญของหัวใจไปแล้ว ………. ตัวอย่าง “ขอโทษนะครับที่ทำร้ายเขมแบบนั้น พี่รู้ว่าพี่ผิด และเขมคงไม่ให้อภัยพี่ง่าย ๆ แต่พี่อยากบอกให้เขมรู้ ว่าพี่รู้สึกผิด และเสียใจกับสิ่งที่พี่ทำลงไป” “...” “พี่ขอโทษนะครับ คือพี่ไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนั้นกับเขมนะ พี่แค่โกรธและโมโหมากไปหน่อย” เขมิกายกยิ้มพลางหัวเราะหยันในลำคอ รู้สึกโกรธคนตรงหน้าจนไม่อยากมองหน้าต้องมองเขาด้วยหางตาแทน “ไม่ได้ตั้งใจ... นี่ขนาดไม่ได้ตั้งใจนะคะ ถ้าคุณตั้งใจขึ้นมามันจะขนาดไหน” “เขมคือพี่” “ช่างเถอะค่ะ เอาเป็นว่าหลังจากนี้ไปนอกจากเรื่องงาน ระหว่างฉันกับคุณไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก เข้าใจตรงกันนะคะ” นี่เขาทำอะไรลงไป... ถ้าเขาลดอคติลง ฟังเธอสักนิด วันนี้เขาคงไม่ต้องทำร้ายเธอจนทำให้เธอหวาดกลัวเขาแบบนั้น ไม่ต้องเห็นสายตาตัดพ้อต่อว่า ไม่ต้องเห็นสายตาว่างเปล่าของเธอ... หากว่าเขาขอโอกาสกับเธออีกสักครั้ง เธอจะยินยอมมอบมันให้เขาหรือเปล่า?..

เจ้านายดีๆ ก็เหมือนรักแท้ หลายคนเชื่อว่ามี แต่น้อยคนนักที่จะได้เจอ.....ซึ่งเจ้านายของฉันไม่ใช่คนดี แต่เป็นพวกยันเดเระ!

เรื่องราวของจิราภร โชติกุล ซุปตาร์สาวแสนสวยวัย25ปี ที่กำลังมีชีวิตในวงการที่โชติช่วงและมีชื่อเสียงโด่งดังที่สุด หากแต่ความสุขที่ได้รับมากลับเป็นความสุขและสมหวังเพียงระยะสั้น เมื่อเธอต้องมาสิ้นอายุขัยในวัยเบญจเพศจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ครอบครัว พี่น้องเพื่อนในวงการ และเหล่าแฟนคลับต่างสะเทือนใจและเสียใจกับการสูญเสียในครั้งนี้ หลังจากที่วิญญาณหลุดออกจากร่าง จิราภรก็ไม่สามารถรับรู้เรื่องราวของโลกใบนี้หลังจากที่เธอตายอีกเลย เพราะเธอถูกยมทูตนำพาดวงวิญญาณกลับไปตัดสินที่นรกภูมิ เธอได้แต่สงสัย เหตุใดคนที่มีจิตใจดี รักสัตว์ รักเด็กและเพื่อนมนุษย์เช่นเธอถึงมีอายุที่สั้นนัก ตอนมีชีวิตเธอทำบุญเอาไว้ตั้งมากมาย ใยเธอกลับได้มาลงนรกเช่นนี้ วิญญาณสาวตัดพ้อในใจ ใช่ เธอเสียดายกับชื่อเสียงและความโด่งดังจากโลกก่อน ท่านพญายมใจดีกว่าที่หญิงสาวคิด หรือเพราะเธอทำบุญเอาไว้มากมายก็อาจจะเป็นเหตุผลอย่างหนึ่งที่ทำให้เธอได้กลับไปเกิดใหม่พร้อมกับพรสามประการที่เธอสามารถขอได้ และท่านพญายมยังใจดีให้เธอได้จดจำเรื่องราวของตนในอดีตชาติได้อีกด้วย หนึ่งปีต่อมาเธอได้เกิดใหม่กับครอบครัวเดิม มาเป็นบุตรสาวคนเล็กของพี่ชายสุดที่รักและพี่สะใภ้ที่รักเธอมากมายในภพก่อน พรที่เธอขอมาสามประการนั้นคืออะไร และชีวิตของเธอจะดำเนินไปในทิศทางไหน ติดตามกันได้ในเรื่องค่ะ

"ณัฐวรา" สถาปนิกสาวสวยแม่ม่ายลูกสอง ความน่ารักของเธอถูกตาต้องใจประธานคนใหม่อย่างแรง เขารุก ๆ และรุก แล้วเธอจะหนีทำไม ในเมื่อหัวใจก็เรียกร้องต้องการ ก็เขาตรงตามสเป็กซะขนาดนั้น สูงใหญ่ บึกบึน แถมเป็นลูกครึ่งด้วยสิ คงหนีไม่พ้นเขาแน่ ๆ "เควิน" ---------------- เหตุการณ์บางอย่างทำให้ "สินี" ต้องล้มเหลวกับชีวิตคู่ เธอเริ่มมองเขาที่เคยเป็นกำลังใจและให้ความช่วยเหลือเธออยู่ตลอดเวลา จนมันพัฒนามาเป็นความรักครั้งใหม่ในระยะเวลาสั้น ๆ "นภดล" ผู้ชายที่แอบเฝ้ามอง แอบหลงรักเธอมาตลอดเวลาห้าปี ------------------------------- หญิงสาวฟุบตัวลงกับอกแกร่งอย่างเหนื่อยหอบ เพราะงัดกลยุทธ์ออกมาพิชิตใจเขาจนหมดสิ้น “เควี่คะ” เรียกเขาเสียงหอบ “ว่าไงครับฮันนี่” เขาลูบศีรษะเธอแผ่วเบา “ถูกใจกับของขวัญมั้ยคะ” เธอถามเพราะอยากรู้ว่าตัวเองทำได้ดีพอมั้ยสำหรับครั้งแรก “ถ้าบอกว่าไม่ถูกใจจะขอแก้ตัวมั้ยครับ” แล้วหัวเราะเบา ๆ เมื่อถูกค้อนใส่ “ถูกใจที่สุดเลยครับ ให้ผมบ่อย ๆ นะ ผมรับได้ทุกโอกาส ทุกเทศกาลเลยนะครับ นะครับฮันนี่” เขาอ้อนวอนขอ “ค่ะ ถ้าคุณทำตัวน่ารักกับน้ำผึ้งนะคะ” “ผมจะทำตัวน่ารัก และเป็นสามีที่ดีของคุณภรรยานะครับ” “สามีภรรยาอะไรคะ พูดแบบนี้น้ำผึ้งเขินนะ” แล้วขยับตัวจะลงไปนอนบนที่นอน แต่เขารั้งไว้ไม่ยอมปล่อย “นอนกับอกผมนี้แหละ ไม่ต้องกลัวว่าผมจะหนัก เพราะตัวคุณเบาอย่างกับนุ่น” แล้วกอดเธอกระชับขึ้น “ไม่เอาค่ะ ขอน้ำผึ้งนอนบนเตียงแล้วซบอกคุณดีกว่า อุ่นดี”

#คุณใหญ่ มีแต่โคแก่เคี้ยวหญ้าอ่อนแต่เธอเป็นหญ้าอ่อนที่อยากอ่อยโคแก่ ไหนๆ ก็มาถึงขั้นนี้ จะลองจีบผู้ชายรุ่นพ่อดูสักครั้งดีไหม #คุณคิงส์ นักมวยหนุ่มที่ตกหลุมรักม่ายสาว "พูดกี่ร้อยครั้ง ผมก็ยืนยันว่าจริงจังกับคุณ" #คุณยักษ์ แรกทีเดียวเขาถูกบังคับให้แต่งงานกับสาวใช้คนโปรดของคุณปู่ แต่เมื่อได้ใกล้ชิดกัน เขาจึงรู้ว่าตัวเองขาดผู้หญิงคนนี้ไม่ได้จริงๆ “เรียกผัวทำไมจ๊ะเมียจ๋า”

เรื่องราวของเดช ที่เข้าไปพัวพันกับสาวๆ ดาวมหาลัย หลายคน

โรมราชันในวัยสามสิบ ต้องมาบริหารบาร์โฮสต์ เพราะเบื่อธุรกิจของครอบครัว ชายหนุ่มแอบตกหลุมรักผู้หญิงคนหนึ่ง แต่เธอกลับวางตัวราวกับหิมะน้ำแข็งเย็นยะเยือก เมินเฉยต่อเพศตรงข้าม ราวกับผู้ชายคือเชื้อไวรัสร้ายแรง ทว่าโรมราชันกลับตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกเจอ เฌอรีนในวัยสามสิบแปด เธอยังคงมุ่งมั่นกับงานมากกว่าเรื่องส่วนตัว วัน ๆ หญิงสาวคิดแต่เรื่องธุรกิจ ไม่เคยคาดหวังจะฝากชีวิตให้ใครดูแล เพราะมีความเชื่อมั่นในตัวเองสูง ทว่าจริง ๆ แล้วนั้น เธอเฝ้ารอคอยใครสักคนที่ไม่รู้ว่าจะได้เจอกับเขาอีกหรือเปล่า หญิงสาวฉลาดปราดเปรื่อง มีความสามารถรอบด้าน สวยเก๋ครบเครื่องบริหารธุรกิจเครื่องหนังได้อย่างน่าทึ่ง ไม่ว่าจะเป็นกระเป๋าหรือรองเท้า เครื่องแต่งกายทุกหมวดต่างได้รับความสนใจทั้งในและต่างประเทศ ทว่าเธอมีบางอย่างอยู่ภายในใจ ที่ไม่สามารถพูดออกมาได้ นั่นคือชายหนุ่มผู้กุมหัวใจของเธอเอาไว้ตั้งแต่แรกเจอ

เมื่อนักธุรกิจหนุ่มที่มีใบหน้าเย็นชา แต่เขากลับเป็นที่หมายตาของสาวๆ ใครหลายคนต่างแปลกใจ ที่เขาไม่เคยควงผู้หญิงคนไหน ไม่เคยเปิดตัวใครเป็นแฟน ทั้งที่ชายหนุ่มมีทุกอย่างเพียบพร้อม แต่แล้ววันหนึ่ง ชายหนุ่มกลับเข้าไปพัวพันกับแม่ค้าร้านอาหารตามสั่ง หญิงสาวแสนสวย แต่ชีวิตของเธอได้ผกผัน องุ่นจึงเลือกทำอาชีพแม่ค้าขายอาหารตามสั่ง ซึ่งร้านของเธอไม่เล็กไม่ใหญ่มาก บรรดาลูกค้าต่างก็ชื่นชอบ ในรสชาติของอาหารที่เธอทำ ซึ่งส่วนมากลูกค้าประจำจะเป็นหนุ่มสาวโรงงาน เมื่อแม่ค้าเป็นหญิงสาวแสนสวยทำอาหารอร่อย แถมเธอยังโสด ที่สำคัญเงินที่เธอเอามาลงทุนนั้น กำลังจะถูกชายหนุ่ม ตามทวงคืนทบต้นทบดอก ซึ่งผลงานชุดนี้จะเป็นซีรีส์ Follow your heart. เรื่องแรกแม่ทูนหัวของพ่อเสือหนุ่ม ตามมาด้วยเล่ห์ร้ายใจปรารถนา ต่อมาเรื่องเพื่อนรัก (เผลอ) รักเพื่อน (I love my friend) และเรื่องสะดุดรัก Lady cook.

ฐณส เปรมดิ์ฤทธา นักธุรกิจหนุ่มหล่อ รวย ไฮโซนามสกุลดัง เจ้าของอาณาจักรสื่อยักษ์ใหญ่ ด้วยการเทคโอเวอร์แล้วนำมาบริหาร ในเวลาไม่นานบริษัทสื่อยักษ์ใหญ่ประสบความสำเร็จอย่างสวยงามในตลาดหลักทรัพย์จนน่าจับตา โดยที่เขาไม่ต้องเพิ่งเม็ดเงินจากธุรกิจมืดอย่างกาสิโนซิตี้อาณาจักรมาเฟียของบิดาแม้สักแดงเดียว ! และเมื่อวันหนึ่งมาถึง ชีวิตเจ้าพ่อสื่ออย่างเขา มีสีสันแปลกใหม่ เมื่อพบ ‘พลอยไหม’ ไฮโซสาวถังแตก ที่สังคมมองว่าเธอคือแฟชั่นนิสต้าสาวสวย มั่นจัด ขี้วีนและเอาแต่ใจ หญิงสาวก้าวเข้ามาในชีวิตเขา ด้วยความผิดติดตัวที่เธอต้องชดใช้ ในข้อหาที่ทำให้สัตว์เลี้ยงของเขาต้อง ‘ตาย’ พันธะสัญญาที่ต้องเป็นเลขาส่วนตัวของท่านประธานฯ แห่งบริษัทสื่อยักษ์ใหญ่ ทีเอ็นแมคมีเดีย จำกัด(มหาชน) แต่กลายเป็นว่า เขาคือผู้ที่ช่วยดึงเธอให้ก้าวผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากบางอย่างไปได้ เมื่อฐณสพบว่า หญิงสาวกำลังจะกลายเป็น ‘พี่สะใภ้’ ของตนเองกับการแต่งงานภายใต้เงื่อนไขอะไรบางอย่างของตระกูล ‘เปรมดิ์ฤทธา’ เมื่อหญิงสาวผู้ถือดี ปากร้าย ต้องโคจรมาพบกับหนุ่มหล่อ แต่ไม่ถูกชะตาตั้งแต่แรกพบ ! ‘เขา’ ชอบแกล้ง ขณะที่ ‘เธอ’ ก็สวย เซ็กซี่มีพลังดึงดูดทางเพศที่เรียกว่า ‘เซ็กซ์แอพเพียล’ ท่านประธานหนุ่มเจ้าเล่ห์มีหรือจะอดใจไหวเมื่ออยู่ใกล้เลขาสาวทรงเสน่ห์ เขาจะเก็บกลั้นพลังปรารถนาอันเริงร้อนภายในไว้ได้อย่างไร... หรือจะจัดการรวบรัดให้พันธะสัญญาชดใช้นั้นมีผลผูกมัดระหว่างเขากับเธอ ตลอดไปนิรันดร์... “ผมไม่จ่ายเงินซื้อชุดชั้นในให้ผู้หญิงคนไหนหรอกครับ ถ้าผมไม่ได้ถอด!” -ฐณส เปรมดิ์ฤทธา

“น้าภพของพริวไม่เห็นแก่ตรงไหนเลย” “ตอนนี้ยังไม่แก่ แต่อีกสักสิบปีข้างหน้าก็อายุนำพริวไปตั้งโยชน์แล้ว ถึงตอนนั้นพริวจะยังรักคนแก่คนนี้หรือเปล่า หืม...” ดวงตาคมกริบทอดมองแม่สาวน้อยวัยทีนคนสวยของเขาอย่างลึกซึ้ง “ไม่รู้สิคะ พริวขอดูความประพฤติก่อน ถ้าน้าภพนอกลู่นอกทางก็ไม่แน่” ดวงตาซุกซนสบตาเขาอย่างยั่วเย้า “แก่ป่านนั้น แค่พริวคนเดียวน้าก็คงหมดแรงตายคาอกแล้วมั้ง” “คำก็แก่สองคำก็แก่ เห็นพริวรักคนที่หน้าตาหรืออายุเหรอคะ นี่ต่างหาก...” เด็กสาวใช้นิ้วชี้จิ้มลงที่หน้าอกข้างซ้ายของเขา “พริวรักน้าภพที่ตรงนี้ที่...หัวใจ” ชายหนุ่มยิ้มอบอุ่น ลูกเลี้ยงสาวของเขาช่างน่ารักเหลือเกิน โอ้ย...เขาอยากรักเด็กขึ้นมาอีกแล้ว “แล้วพริวอยากรู้ไหมว่านอกจากหัวใจแล้วน้าอยากรักพริวที่ตรงไหนอีก” ดวงตาเจ้าเล่ห์ลุกวาว ***************************************** ‘ธนภพ’ พระเอกเรื่องนี้มีดีที่ดีกรีความหื่น และแซ่บเว่อร์ไม่แพ้ใคร ส่วน ‘ภาวิดา’ นางเอกของเราถึงจะอายุยังน้อยแต่นางก็ไม่ได้ไร้เดียงสาหน่อมแน้มจนน่าหมั่นไส้เสียทีเดียว ฉะนั้นใครที่ไม่นิยมแนวประมาณนี้จะผ่านไปก็ไม่ว่ากันนะคะ แต่ก่อนผ่านแนะนำว่าให้ลองอ่านตัวอย่างก่อนสักนิด และโปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม อย่าเพิ่งด่วนตัดสินใจตีจากกันไปทั้งที่ยังไม่รู้จักกันนะคะ น้าภพขอร้อง (แอบกัดผ้าเช็ดหน้าตาปรอย)

เพราะสัมพันธ์สวาทจากแผนลวง เขาผู้ไร้ซึ่งความรัก จึงเกลียดชังในสิ่งที่เธอไม่ได้ก่อ ตราหน้าด่าทอดั่งหญิงแพศยาไร้ค่า เธอจำสั่งหัวใจให้ด้านชา เพียงฝืนทนอยู่ทดแทนคุณ

การแต่งงานของฉันมาพร้อมกับเงื่อนไขที่แสนโหดร้าย พีท สามีของฉัน ต้องผ่าน "บททดสอบความภักดี" เก้าข้อ ที่โซเฟีย รักแรกในวัยเด็กของเขาเป็นคนออกแบบ เก้าครั้งที่เขาต้องเลือกเธอแทนที่จะเป็นฉัน...ภรรยาของเขา ในวันครบรอบแต่งงานของเรา เขาได้ตัดสินใจครั้งสุดท้าย ทิ้งให้ฉันป่วยและเลือดออกอยู่ข้างทางด่วนท่ามกลางพายุฝน เขารีบไปหาเธอเพียงเพราะเธอโทรมาอ้างว่ากลัวเสียงฟ้าร้อง เขาเคยทำแบบนี้มาก่อนแล้ว ทิ้งงานเปิดแกลเลอรี่ของฉันไปเพราะเธอบอกว่าฝันร้าย ทิ้งงานศพคุณยายของฉันไปเพราะรถของเธอดันมาเสียอย่างเหมาะเจาะ ชีวิตทั้งชีวิตของฉันเป็นเพียงส่วนเกินในเรื่องราวของพวกเขาสองคน เป็นบทบาทที่โซเฟียมาสารภาพในภายหลังว่าเธอเป็นคนเลือกให้ฉันเอง หลังจากสี่ปีของการเป็นได้แค่ของปลอบใจ หัวใจของฉันก็กลายเป็นก้อนน้ำแข็ง ไม่มีความอบอุ่นเหลือให้มอบให้ใครอีกแล้ว ไม่มีความหวังเหลือให้ใครมาทำลายอีกต่อไป ในที่สุดฉันก็พอเสียที ดังนั้นเมื่อโซเฟียเรียกฉันไปที่อาร์ตแกลเลอรี่ของฉันเองเพื่อฉากสุดท้ายของการหยามเหยียด ฉันก็พร้อมแล้ว ฉันมองสามีของฉันอย่างใจเย็น ขณะที่เขาเซ็นเอกสารที่เธอเลื่อนไปตรงหน้าอย่างสิ้นหวังที่จะเอาใจเธอโดยไม่แม้แต่จะชายตามอง เขาคิดว่าเขากำลังเซ็นสัญญาการลงทุน เขาไม่รู้เลยว่านั่นคือเอกสารใบหย่าที่ฉันแอบสอดเข้าไปในแฟ้มเมื่อชั่วโมงก่อน