คุณกู่ เลิกด่าผมได้แล้ว เมียผมเสียแล้ว

ห้าปีก่อน, หร่วนชิงเซี่ยไม่สนใจคำทัดทานของคนรอบข้างและแต่งงานกับกู้ชิงซู

เธอไม่ได้รักอะไรเลยนอกจากหน้าตาของกู้ชิงซู โดยเฉพาะดวงตาคู่นั้น รักจนยอมให้เขานอกใจ

รักพอที่จะทนเค้านอกใจได้

แม้กระทั่งเมื่อรู้ว่าเขาพาผู้หญิงอื่นมาอยู่ที่บ้านสามวันสามคืน หร่วนชิงเซี่ยก็ไม่โกรธ

“กู้ชิงซูทำเกินไปหน่อยแล้ว!”

“ชิงเซี่ย, เธอจะหลงรักเขาจริงๆ หรือเปล่า?”

หร่วนชิงเซี่ยมองดูเพื่อนที่โกรธเคืองตรงหน้าและตอบอย่างจริงจัง

“ตราบใดที่เขายังมีใบหน้านั้นอยู่, ฉันก็จะให้อภัยเขาได้เสมอ และจะรักเขาตลอดไป

” “ฉันยังติดค้างเขา”

วันหนึ่งต่อมา กู้ชิงซูและผู้หญิงคนนั้นประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์

มีรอยแผลเป็นที่ไม่สามารถหายได้บนใบหน้า

หร่วนชิงเซี่ยจากไปอย่างไร้เยื่อใยและหายไปจากโลกของเขาโดยสิ้นเชิง

ต่อมา เขาคุกเข่าต่อหน้าเธอและถามว่าทำไม

เธอลูบรอยแผลเป็นใกล้ดวงตาของเขา ความเจ็บปวดในใจของเธอทวีคูณขึ้น

“กู้ชิงซู, เพราะคุณ เขาต้องตายซ้ำสอง”