มายาสีฝุ่น

เมื่อ พราวพิชชา สาวสวยจากเมืองเพิร์ท กลับมายังเชียงราช

โดยใช้สิทธิ์ลาพักร้อนสิบห้าวันมาทำภารกิจบางอย่าง...ทั้งหมดก็เพื่อน้องสาว

อะไรๆ ก็เป็นไปตามแผน มันดูสำเร็จไม่ยาก

แต่แล้วก็มีมนุษย์ป่าเถื่อนอย่าง รัชภาคย์ โผล่มาทำให้แผนของเธอล่มไม่เป็นท่า

พราวพิชชาคิดว่าตัวเองแกร่งพอ รับมือเขาได้แน่นอน

คราวนี้จะตอกกลับเขาให้หน้าหงาย สมกับที่เคยกวนอารมณ์เธอมาแล้วครั้งหนึ่ง

แค่สบโอกาสเถอะ เธอจะจัดการให้อยู่หมัด

แล้วจะเป็นไปได้แค่ไหน...

เมื่อพราวพิชชาไม่รู้เลยว่าคู่ปรับเก่าอย่างรัชภาคย์มีแผนอะไรอยู่ในใจ

เกมนี้เธอจะได้เอาคืนเขา...

หรือจะเป็นเขาที่ทำให้ชีวิตเธอพลิกคว่ำคะมำหงายตลอดการลาพักร้อนกันแน่

-----------

"คนท้องคนไส้...หมายถึงลดางั้นหรือคะ ลดาท้องหรือ"

"อ้าว! ไม่รู้เหรอว่าน้องสาวคุณท้องจนจะคลอดแล้ว คุณป้า"

พราวพิชชา ถึงกับกำหมัดแน่นเมื่อได้ยินคำพูดสวนของ รัชภาคย์

เธอตั้งใจจะไม่สนใจมนุษย์ป่าเถื่อนคนนี้อยู่แล้ว

แต่วาจาเราะร้ายที่กระทบโสตประสาท ไม่อาจทนไหวจริงๆ

แล้วชายชราที่ดูน่าเกรงขามก็ห้ามทัพ...เป็นครั้งที่เท่าไหร่เธอก็ไม่ได้จำ

"นายเล็ก หยุดพูดสักห้านาทีเถอะ คุยไม่รู้เรื่องกันพอดี"

ท่านชายปราม แล้วถามแขกสาว

"ชื่ออะไรล่ะหนู จะได้ให้เด็กบอกนายใหญ่ถูก"

"พราวพิชชาค่ะ พี่สาวของลดา"

"ชื่อยังกะลิเก"

เสียงเปรยเข้าหูในระยะประชิด พราวพิชชาต้องกลั้นอารมณ์อีกรอบ...