รักห้าปี พังทลาย เพราะสายเรียกเข้า

งานแต่งงานของฉันกับภาคิน ผู้ชายที่ฉันรักมาตลอดห้าปี กำลังจะมาถึงในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า

ทุกอย่างถูกเตรียมไว้พร้อมสำหรับอนาคตของเรา ชีวิตคู่ที่วางแผนไว้อย่างสวยงาม

แล้วโทรศัพท์สายนั้นก็ดังขึ้น: โคลอี้ รักแรกสมัยมัธยมของภาคิน ถูกพบในสภาพความจำเสื่อมรุนแรง และยังเชื่อว่าตัวเองเป็นแฟนของเขาอยู่

ภาคินเลื่อนงานแต่งงานของเรา ขอให้ฉันแกล้งทำเป็นแฟนของลภัส พี่ชายของเขา ยืนกรานว่าทั้งหมดนี้ “เพื่อเห็นแก่โคลอี้”

ฉันทนรับความเจ็บปวดเงียบงัน เฝ้ามองเขาย้อนกลับไปใช้ชีวิตในอดีตกับเธอ ทุกสัมผัสรักของเขาตอนนี้เป็นของเธอคนนั้น

อินสตาแกรมของโคลอี้กลายเป็นเหมือนศาลเจ้าสาธารณะที่ประกาศความรักที่ “หวนคืน” ของพวกเขา แฮชแท็ก #รักแท้ ถูกประทับไว้ทุกที่

ฉันถึงกับไปหาคลินิกที่ล้ำสมัยเพื่อรักษาโคลอี้ หวังว่าเรื่องนี้จะจบลงเสียที แต่ภาคินกลับปัดมันทิ้ง

แล้วฉันก็ได้ยินเขาพูดกับหูตัวเอง: ฉันเป็นแค่ “ตัวสำรอง” เป็น “เด็กดี” ที่จะรอ เพราะฉัน “ไม่มีที่ไป”

ชีวิตห้าปีของฉัน ความรักของฉัน ความภักดีของฉัน ถูกลดค่าให้เหลือแค่ของสะดวกใช้แล้วทิ้ง

การหักหลังที่เลือดเย็นและวางแผนมาอย่างดีนั้นเหมือนหมัดหนักๆ ที่ชกเข้าที่ท้องจนฉันหายใจไม่ออก

เขาคิดว่าฉันติดกับดัก คิดว่าเขาจะใช้ฉันได้ตามใจชอบ แล้วค่อยกลับมาหา โดยหวังว่าฉันจะรู้สึกขอบคุณ

ฉันชาไปทั้งตัว เดินโซซัดโซเซ

แล้วฉันก็ได้เจอกับลภัส พี่ชายผู้เงียบขรึมของภาคิน

“ฉันต้องแต่งงานค่ะ คุณภัส กับใครสักคน เร็วๆ นี้” คำพูดเหล่านั้นหลุดออกจากปากฉัน

ลภัส ผู้ซึ่งเฝ้ามองทุกอย่างเงียบๆ ตอบกลับมาว่า: “แล้วถ้าผมบอกว่าผมจะแต่งงานกับคุณล่ะครับ คุณไอย์ แต่งงานกันจริงๆ”

แผนการที่อันตรายและสิ้นหวังจุดประกายขึ้นในใจฉัน ขับเคลื่อนด้วยความเจ็บปวดและความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะเอาคืน

“ตกลงค่ะ คุณภัส” ฉันประกาศ น้ำเสียงแข็งกร้าวขึ้นด้วยความตั้งใจใหม่

“แต่ฉันมีเงื่อนไข: ภาคินต้องเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวของคุณ และเขาต้องเป็นคนส่งตัวฉันที่แท่นพิธี”

ละครฉากใหญ่กำลังจะเริ่มขึ้น แต่คราวนี้ มันอยู่ภายใต้เงื่อนไขของฉัน

และภาคินก็ไม่รู้เลยว่าเจ้าสาวตัวจริงคือฉัน