แดนตะวัน

“เฮีย! ขึ้นมาทำไม ทำไมไม่ไปนอนที่ห้องตัวเอง”

“ทีเมื่อกี้เรียกร้องจะให้นอนด้วย”

“นั่นมันเมื่อก่อนนะ แต่ตอนนี้ไม่อยากให้นอน”

“ใจร้าย...” เขาบ่นอุบ ซุกหน้าเข้าหาอกอวบๆ ของเมีย

“เฮีย... จะมาซงมาซุกทำไมนี่”

“พอได้เฮียเป็นผัวก็จะไล่ใช่ไหม เห็นเฮียเป็นของตาย”

“ไม่ใช่ อัญกลัวเฮียจะลักหลับอัญ”

เธอนิ่วหน้ายังเจ็บตรงหว่างขาอยู่เลย

“เฮียไม่ลักหลับหรอก ชอบแบบดิ้นได้มากกว่า โอ๊ย! หยิกทำไมนี่ ยัยเด็กซาดิสม์”

“ถ้าจะนอนด้วยกันก็อย่าลามกนะคะ”

อัญชัญอ้าปากหาวอีก ซุกหน้าเข้าหาหมอน แต่เขาดึงศีรษะของเธอให้มาซุกหน้าเข้าหาอกกว้างของเขาแทน

“ซุกตรงนี้”

“เฮียไม่ใช่หมอนเสียหน่อย”

เธอบ่นเสียงอู้อี้อยู่ที่อกเขา ตาปรือด้วยความง่วง ตะกายมือกับเขากอดเขาเหมือนเขาเป็นหมอนข้าง