นิยายสำหรับผู้อ่านหญิง

[นักธุรกิจหนุ่มระดับต้นแสนร้ายกาจ VS นักปรุงน้ำหอมสาวพิการเลอโฉม บริสุทธิ์ทั้งคู่] บุคคลลึกลับส่งคลิปวิดีโอสามีนอกใจมาให้ ทำลายชีวิตที่ดูสงบของยูหยุนหนิง ทำให้เธอเข้าใจเรื่องหนึ่ง คนรักที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็กจะหลอกเรา เพื่อนที่เติบโตมาด้วยกันจะหลอกเรา แต่นายแบบไหล่กว้างเอวคอดขายาวไม่มีทางหลอกเรา เพียงแต่ชายหนุ่มรูปหล่อขายตัวเพื่อเลี้ยงสุนัขคนนี้ กลิ่นน้ำหอมบนตัวของคุณ ทำไมถึงเหมือนกับนักธุรกิจหนุ่มระดับต้นของตระกูลเสี่ยวเลย？ * ตอนที่เธอเปล่งประกายเจิดจรัส เขาเป็นลูกที่ถูกทอดทิ้งของตระกูล กล้าแค่ขโมยจูบแรกของเธอในความมืด เมื่อเธอตกจากที่สูง เขาทิ้งทุกอย่างกลับประเทศ แต่กลับเห็นเธอตอบตกลงคำขอแต่งงานของคนอื่นทั้งน้ำตา ตอนเธอถูกหักหลังอย่างเจ็บปวด เขามีอำนาจอยู่ในมือ เขาคือคนที่สนับสนุนอยู่เบื้องหลัง เป็นคนที่ช่วยชีวิตตอนที่เธอเสี่ยงอันตราย เป็นกำลังใจที่มั่นคงที่สุดของเธอ เมื่อเธอลุกขึ้นยืนอีกครั้ง เขาคุกเข่าข้างหนึ่ง จริงใจเป็นอย่างมาก “ได้โปรดแต่งงานกับผม” * “อยากรู้ไหมว่า ตอนที่เธอตอบตกลงคำขอแต่งงานของผู้ชายสารเลวคนนั้น ผมกำลังคิดอะไรอยู่？ ” “คิดอะไรอยู่เหรอคะ？ ” “อย่าให้ผมมีโอกาสนะ” “แล้วถ้าไม่มีโอกาสละคะ？ ” “ถ้าอย่างนั้นก็สร้างโอกาสขึ้นมา” เพราะในโลกนี้ ไม่มีใครรักยูหยุนหนิงได้มากกว่าเสี่ยวฉืออีกแล้ว

‘คทา’ มาเฟียหนุ่มวัย 32 ปีที่ต้องมาเป็นคุณอาแบบกะทันหัน เมื่อพี่ชายต่างมารดาได้ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตพร้อมกับภรรยา แต่ก่อนจะสิ้นใจเขาได้ฝากให้มาเฟียหนุ่มช่วยอุปการะบุตรสาวบุญธรรมวัยเพียง17ปีของเขา ‘มัสลิน’ เด็กสาวจำต้องกลายมาเป็นหลานสาวมาเฟียแบบไม่ทันตั้งตัว ทว่าเพียงแค่เห็นหน้าลูกสาวบุญธรรมของพี่ชาย มาเฟียหนุ่มก็คิดจะกินหลานสาวนอกไส้ของตัวเองเสียอย่างงั้น คทา แสงไท วัย 32 ปี มาเฟียหนุ่มโสดรูปหล่อ เจ้าของธุรกิจครบวงจร รวมทั้งผับและบ่อนคาสิโนมากมาย มัสลิน แสงไท หรือ อ้อน บุตรบุญธรรมของดนัย พี่ชายมาเฟียหนุ่ม สาวน้อยวัย 17 ปี ที่ร่างกายกำลังเข้าสู่วัยสาว หน้าตาดี ผิวพรรณขาวใสหมดจด กับรูปร่างที่โตเกินวัยเด็ก ส่วนเว้าโค้งเอวคอดกิ่ว หน้าอกหน้าใจล้นทะลักเกินตัว #สปอย “ เหอะ! แล้วใครบอกคุณ ว่าหนูจะไปอยู่ด้วยไม่ทราบ? ”  ใบหน้าสวยดวงตาใสไร้เดียงสาเชิดขึ้นสบกับดวงตาคมพร้อมกับน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว ก่อนดวงตาคู่สวยจะเบนสายตาไปทางอื่นเพื่อหลบนัยน์ตาสีเข้มของมาเฟียหนุ่มที่จ้องมองมาไม่กระพริบ “ หึ...ดื้อ ” คทาหัวเราะเสียงต่ำในลำคอก่อนจะเอ่ยสั้นๆ “ หนูจะกลับบ้านของหนู ” “ ไม่ได้!! หนูจะต้องกลับไปกับอา ”   “ คุณไม่ใช่อาของหนูจริงๆซักหน่อย.. ” “.....”  คทานิ่งไปชั่วขณะ ไม่คิดว่าเด็กสาวจะกล้าเถียงเขาก่อนจะเอ่ยอย่างใจเย็น “ จะใช่หรือไม่  อาก็ได้สิทธิ์เลี้ยงดูหนูอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ” “ หนูดูแลตัวเองได้ค่ะ ไม่จำเป็นจะต้องให้ใครมาเลี้ยงดู..” “ อวดเก่ง..” “ เก่งอยู่แล้วค่ะ ไม่ได้อวด ” เด็กสาวตอบกลับอย่างไม่ลดละด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่ง   สถานการณ์เริ่มตึงเครียด เมื่อสองอาหลานถกเถียงกันอยู่กลางฟลอร์อย่างไม่มีใครยอมใคร ต่อหน้าพนักงานทั้งผับ ____

มังกรผู้ที่ย้อนกลับอดีตหลังจากที่โดนแฟนเก่าฆาตกรรม  เขากลับมาพร้อมกลับระบบ

แอบหื่นไปมั้ยถ้าจะบอกว่าวันเกิดปีนี้ ของขวัญอย่างเดียวที่ฉันอยากได้คือจูบที่แสนเต็มใจจากเขา... ♥ รุ่นพี่รันเวย์ของฉัน ♥ แล้วใครจะไปคิดว่าพระเจ้าจะจัดให้ตามนั้น แถมยังไม่ใช่แค่จูบ! ฉันได้รุ่นพี่ตัวเป็นๆเข้ามาอยู่ในชีวิต ยิ่งไปกว่านั้นมันบ้ามากที่จะบอกว่าอยู่ๆฉันก็ได้เป็นผู้หญิงของเขาด้วย!

หลังจากแต่งงานมาห้าปีและให้กำเนิดลูกชายของเขา ในที่สุดฉันก็กำลังจะได้รับการต้อนรับเข้าสู่ตระกูลวรโชติที่ทรงอิทธิพล กฎนั้นเรียบง่าย: ให้กำเนิดลูกชาย แล้วคุณจะได้เข้าเป็นส่วนหนึ่งในกองทุนทรัสต์ของตระกูล ฉันทำหน้าที่ของฉันแล้ว แต่ที่สำนักงานทนายความ ฉันกลับค้นพบว่าทั้งชีวิตของฉันคือเรื่องโกหก ภาคิน สามีของฉัน มีภรรยาอยู่ในรายชื่อกองทุนทรัสต์อยู่แล้ว: ฮันนี่ โกเมซ รักแรกสมัยมัธยมของเขาซึ่งคาดว่าเสียชีวิตไปเมื่อสิบปีก่อน ฉันไม่ใช่ภรรยาของเขา ฉันเป็นแค่ตัวแทน เป็นคนค้ำประกันเพื่อผลิตทายาท ในไม่ช้า ฮันนี่ที่ "ตายไปแล้ว" ก็เข้ามาอยู่ในบ้านของฉัน นอนบนเตียงของฉัน เมื่อเธอจงใจทำอัฐิของคุณยายฉันแตกเป็นเสี่ยงๆ ภาคินก็ไม่ได้โทษเธอ เขากลับขังฉันไว้ในห้องใต้ดินเพื่อ "สั่งสอน" การทรยศครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นเมื่อเขาใช้ ออกัส ลูกชายที่ป่วยของเราเป็นเครื่องต่อรอง เพื่อบังคับให้ฉันเปิดเผยที่อยู่ของฮันนี่หลังจากที่เธอจัดฉากลักพาตัวตัวเอง เขากระชากสายช่วยหายใจออกจากเครื่องพ่นยาของลูกชายเรา เขาทิ้งลูกของเราให้ตายขณะที่เขาวิ่งไปอยู่ข้างเธอ หลังจากที่ออกัสสิ้นใจในอ้อมแขนของฉัน ความรักที่ฉันเคยมีให้ภาคินก็แปรเปลี่ยนเป็นความเกลiedชังที่เย็นชาจนถึงกระดูก เขาทำร้ายฉันที่หลุมศพของลูกชายเรา คิดว่าเขาสามารถทำลายฉันได้อย่างสมบูรณ์ แต่เขาลืมไปว่ามีหนังสือมอบอำนาจที่ฉันแอบสอดไว้ในกองเอกสารโฉนดสถาปัตยกรรม เขาเซ็นมันโดยไม่แม้แต่จะชายตามอง มองว่างานของฉันไม่สำคัญ ความหยิ่งผยองนั่นแหleะที่จะเป็นจุดจบของเขา

"คิน...แพรท้อง" "ท้อง?? เธอท้องกับใครล่ะ" "ทำไมคินถึงถามแพรแบบนี้" "แล้วทำไมจะถามไม่ได้ในเมื่อเธอไม่ได้นอนกับฉันแค่คนเดียว" "คิน" "อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าเธอมั่วกับใครบ้างทำอะไรอย่าคิดว่าฉันโง่ดิ" "พูดแบบนี้แปลว่าคินจะไม่รับผิดชอบเด็กในท้องของแพรใช่มั้ย" "เออดิใครมันจะไปโง่รับวะ!!!" "ถ้าคินคิดว่าเด็กในท้องแพรไม่ใช่ลูกของคินแพร.....จะไปเอาเด็กออก" "ตามใจลูกเธอไม่ใช่ลูกฉัน" "ถ้าวันนึงคินรู้ความจริงวันนั้นคินจะต้องรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต" "ไม่มีวันนั้นอย่างแน่นอน"

"ฝ่าบาท!!ทรงช่วยกระหม่อมด้วยเถอะพะย่ะค่ะ" "เกิดเรื่องร้ายแรงอันใดท่านเซียนเมฆา ที่นี่คือห้องประชุมท่านโปรดรักษากิริยา" "โธ่! ได้โปรดตักเตือนท่านอี๋ซูด้วยเถอะพะย่ะค่ะ เมฆฝนที่กระหม่อมกำลังรวบรวมเอาไว้เพื่อที่เย็นนี้จะต้องทำให้ตกที่โลกมนุษย์บัดนี้ถูกเขาเรียกลมมาปัดเป่าจนกระจัดกระจายหายไปหมดสิ้นแล้ว" "อี๋ซู!!!"เสียงเรียกปานฟ้าผ่ามิได้ทำให้คนผู้นั้นตกใจหรือหวาดกลัว กลับยกสองมือประสานกันหลังศีรษะตนเอง แลบลิ้นปลิ้นตาให้ผู้ที่นั่งอยู่บนตั่งเหนือเซียนอาวุโสทั้งหลายที่กำลังหารือกันเคร่งเครียด แล้วผิวปากเดินจากไป ปล่อยให้เจ้าเหนือภพยกมือขึ้นกุมหน้าผากตัวเองส่ายหน้าไปมา "ท่านเซียนเมฆาเราต้องขอโทษแทนอี๋ซูด้วย หากท่านเริ่มรวบรวมเมฆฝนก้อนใหม่อีกครั้งตอนนี้คงทันเวลาฝนที่ต้องตกลงไปยังโลกมุนษย์ ส่วนอี๋ซูนั้นเราจะตักเตือนเขาเอง อย่างไรท่านก็รีบไปเถิด"หลิงไท่ยามเอ่ยปากน้ำเสียงอ่อนโยนนุ่มนวล เหล่าเซียนเฒ่าทั้งหลายหันหน้ามองไปยังด้านนอกบ้าง ด้านในบ้าง มิสบตากับเจ้าเหนือภพในสมองกลับคิดว่า ท่านเหนือภพมีรึจะกล้าตำหนิติเตียนอี๋ซูผู้นั้น ยังมิทันจะเกินก้านธูปดีเสียงเหล่าเซียนทั้งชายหญิงก็ระเบ็งเซ็งแซ่ ต่างเรียกขานชื่ออี๋ซู!!มิขาดปาก ทุกคนที่ได้ยินถึงกับก้มหน้าปลงกับความซุกซน หนำซ้ำสายตายังเหลือบแลไปยังผู้มีอำนาจสูงสุด ไม่รู้จะกล่าววาจาเช่นไรกับสองคนนี้ดี ด้วยรู้ๆกันอยู่ว่าท่านเหนือภพทั้งรักและตามใจผู้มีนามว่าอี๋ซูมากมายเพียงใด ดุเพียงแค่ปากหากซักแปะยังไม่แตะต้องผิวกายให้ระคายเคือง "ฝ่าบาท..ฝ่าบาท...ฝ่าบาททรงช่วยพวกเราด้วยท่านอี๋ซูเค้า...." "อี๋ซู!!!!เจ้ากลับมานี่เดี๋ยวนี้นะ อย่าให้เราได้ต้องลงมือไปลากเจ้ากลับมาได้ยินหรือไม่ อี๋ซู!!!"บัดนี้ท่านเหนือภพจากผู้ที่เพียบพร้อมทั้งกายและกริยา กลับโหวกเหวกโวยวายไม่แพ้ผู้ใด แถมยังทำท่าเหมือนวิ่งไล่จับคนผู้หนึ่งไปทั่วสรวงสวรรค์เป็นที่เฮฮาต่อเซียนทั้งหลาย ถึงขั้นเอ่ยพนันขันต่อว่าผู้ใดจะเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำกันแน่

แต่งงานกับนักเลงคนหนึ่งแทนพี่สาวและใช้ชีวิตอยู่อย่างยากลำบาก แต่ไม่คิดว่าจู่ ๆ สามีก็พลิกตัวกลายเป็นมหาเศรษฐีลึกลับที่มีอำนาจล้นฟ้า?เจียงช่านพยายามบอกกับตัวเองว่ามันเป็นไปไม่ได้แน่นอน เธอวิ่งกลับไปที่บ้านเช่าเล็ก ๆ นั้นและโผ่เข้าในอ้อมกอดของสามีและพูดว่า"พวกเขาบอกว่าคุณเป็นคุณฮั่ว จริงเหรอ?"เขาลูบผมเธอพลางพูดว่า"คนนั้นก็แค่หน้าตาเหมือนฉันเท่านั้นน่ะ"เจียงช่านรู้สึกน้อยใจเล็กน้อย"คนนั้นน่ารำคาญมาก ยืนยันตลอดว่าฉันเป็นภรรยาเขา ที่รัก ช่วยจัดการเขาสักทีนะ"วันต่อมา คุณฮั่วปรากฏตัวต่อหน้าทุกคนด้วยจมูกที่ช้ำและใบหน้าที่บวม "คุณฮั่ว นี่มัน?"มีคนหนึ่งอดถามขึ้นไม่ได้ เขายกยิ้มอย่างใจเย็น"ภรรยาสั่งให้จัดการ ผมจึงจำเป็นต้องลงมือหนักหน่อย"

กี่ภพชาติจะผ่านไป แต่ข้าก็ไม่อาจลืมได้ว่าจะมีชีวิตเพื่อจะได้พบและรักเจ้าอีกสักครั้ง... เรื่องราวการระลึกชาติของอดีตองค์ฟาโรห์หนุ่ม เจ้าของพีระมิดบนทะเลทรายขาว ผู้ไม่เคยปรากฏพระนามบนจารึกใด กับหญิงสาวสามัญชนผู้กุมหัวใจของพระองค์

คำว่ารัก...ไม่ควรจำกัดไว้แค่คำว่าเพศ เพราะโลกใบนี้ไม่มีใครเลือกเกิดได้ แต่ทุกคนเลือกที่จะเป็นได้ เหมือนกับเขาสองคน ที่คิดว่า ความรักคือสิ่งที่สวยงามยิ่งกว่าสิ่งใด

เธอยอมทนให้เขาดูถูก เป็นแม่ของลูกให้สามีของพี่สาว จเด็จ - นภัทสรีย์ นภัทสรีย์ ยอมรับข้อเสนอมีลูกกับ จเด็จ สามีของ เพียงกมล พี่สาวต่างแม่ที่มีปัญหาสุขภาพไม่สามารถมีลูกได้และชีวิตอาจไม่ยืนยาว เพื่อตอบแทนบุญคุณที่เพียงกมลส่งเสียให้เธอเรียนจนจบ ทั้งที่ จเด็จไม่เห็นด้วยแต่แรกและแสดงท่าทีรังเกียจเพราะคิดว่า นภัทสรีย์อยากได้สามีของพี่สาว และยิ่งกว่านั้นคืออยากได้มรดก แต่แล้วเขาเองเผลอมีความสัมพันธ์กับนภัทสรีย์จนเธอตั้งท้อง แต่เพียงกมลกลับเสียชีวิตเสียก่อนน้องสาวคลอด เมื่อไม่มีพี่สาวแล้ว นภัทสรีย์ก็ตัดสินใจยอมจากไปทั้งที่อุ้มท้องแก่เพื่อเป็นการพิสูจน์ว่าเธอไม่ต้องการอะไรทั้งสิ้น ทั้งทรัพย์สมบัติและที่ดินแม้จะรักสามีของพี่สาวที่รังเกียจเดียจฉันท์เธอ ไม่ต้องการเป็นแค่ เมียแทนรัก ถึงเวลานั้นจเด็จจึงรู้ใจตัวเองว่าเขารักเธอมากแค่ไหน และไม่สามารถปล่อยเมียกับลูกไปจากชีวิตของเขาได้

ในฤดูนั้น จี่ชิงหลินเพื่อที่จะทำให้คำสัญญาของคุณยายเป็นจริง จึงได้แต่งงานกับชายแปลกหน้าที่ก็มีเหตุผลเดียวกันคือเพื่อทำตามคำขอของคุณปู่ ซึ่งเขาก็คือผู้มีอำนาจในตระกูลกู้ พวกเขาตกลงเซ็นสัญญาก่อนแต่งงานว่า เมื่อครบหนึ่งปีจะขอหย่ากันโดยอ้างว่าไม่เข้ากันทางอารมณ์ หลังจากนั้น พวกเขาทั้งสองก็ไปขอทะเบียนสมรสและแยกย้ายกันไปใช้ชีวิตตามปกติ จี่ชิงหลินคิดว่า เมื่อเวลาผ่านไปถึงกำหนด ทั้งสองคงจะได้กลับมามีอิสรภาพ แต่ไม่คาดคิดว่า วันหนึ่งผู้สูงอายุกลับเอ่ยปากขอมาเยี่ยมเยียน เพื่อไม่ให้คนอื่นรู้ ทั้งสองจึงจำใจต้องเริ่มต้นชีวิตอยู่ร่วมกัน วันแรกหลังจากเริ่มอยู่ร่วมกัน— จี่ชิงหลิน: “เราอยู่ด้วยกัน แต่ใช้ชีวิตแยกกันได้” ชายหนุ่ม: “ตกลง” จากนั้นพวกเขาก็นอนบนเตียงเดียวกัน ชายหนุ่มลองถามอย่างระมัดระวัง: “เอาไงดี เราจะทำตัวเหมือนคู่สมรสจริงๆ ดีไหม?” จี่ชิงหลิน: “ตกลง แต่คุณก็แค่ผู้ชายธรรมดาคนนึง, ก็ออมเงินกันหน่อยเถอะ!” หลังจากนั้น… เดี๋ยวก่อน, ผู้ชายที่ในทีวีเวลาสัมภาษณ์แลดูมีความมั่นใจราวกับเพชรเม็ดงาม ที่เป็นหัวหน้าของตระกูลกู้ นั่นมันดูเหมือนสามีเธอเลย! ตั้งแต่นั้นมา, คุณกู้ก็เริ่มต้นเส้นทางการไล่ล่าภรรยาอย่างบ้าคลั่ง จนกระทั่ง… เด็กน้อยคนหนึ่ง : “คุณแม่, นี่คือคุณพ่อหรือเปล่า?” คุณกู้: “จี่ชิงหลิน, คุณแอบมีลูกโดยไม่บอกฉันเหรอ?” จี่ชิงหลิน: … เธอที่ไม่เคยมีแฟนมาก่อน กลับไม่รู้ว่าตัวเองมีลูกได้ยังไง แล้วอย่างนี้, พวกเขาจะสามารถใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขได้หรือไม่?

เมื่อนางย้อนยุคกลายเป็นพระชายาคังที่ถูกขังอยู่ในโรงขังคนบ้า เพิ่งมาถึงฉินเซิงก็กำจัดคนสองคนที่ต้องการทำร้ายนาง นางบุกเข้าไปในงานแต่งงานของคู่รักชั่วชาสองคนนั้นในชุดแดง นางหยิ่งผยองและยั่วยุ ทำให้ชายชั่วโกรธจนกัดฟันแน่นแต่กลับทำอะไรไม่ได้ และหญิงร้ายนั้นก็เกลียดชังอย่างมากทว่าเอาคืนไม่ได้ ท่านอ๋องจิ้นได้เห็นสถานการณ์ทั้งหมดนี้ เขาโค้งงอริมฝีปาก สตรีนางนี้ช่างแตกต่างจากคนอื่นจริงๆ ถูกใจเหลือเกิน เขาจะเอาชนะใจนางและให้ชีวิตที่ดีแกนาง

เสี่ยวเหอเห็นคนรักตายต่อหน้าต่อตา นางแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่ แต่นางโชคดีที่มีโอกาสข้ามเวลา หรือข้ามภพ นางเองก็ไม่แน่ใจ ทำให้นางได้มาเจอคนที่นางรักอีกครั้ง แต่...เหตุใดผู้อื่นเขาข้ามเวลาย้อนภพกันคนละครั้งสองครั้ง แต่พอเป็นนางกลับต้องข้ามเวลากันทุกครั้งที่นางตื่น ทุกเช้านางจะต้องมานั่งลุ้นว่าตัวเองจะอายุเท่าไหร่ เดินทางไปที่ใด ภพนี้ที่นางอยู่ ยังเป็นภพชาติเดิมหรือไม่ ชิงชิงของนางนั้น ตอนเด็กๆยังน่ารักน่าชัง เหตุใดพอโตแล้วถึงได้ขี้โมโหอารมณ์ร้อน เป็นเพราะนางต้องข้ามเวลาทุกวันจึงทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายเข้าใจผิดกันมากมาย บางวันก็เดินทางไปในช่วงที่ชิงชิงอายุ 2-3 ขวบ น่ารักน่าหยิก แต่บางวันเดินทางไปตอนที่เขาอายุ 40 กว่า แก่คราวลุง เสี่ยวเหอยังเข้าใจผิดว่าชิงชิงของนางเป็นท่านตา! ยังมีอยู่วันหนึ่งที่นางข้ามเวลาไปตอนเขาอายุ 19 ปี เขาทั้งโมโหทั้งโกรธเคืองนาง จับนางกลืนกินทั้งๆที่นางไม่ยินยอม เหตุใดชิงชิงของนางจากเด็กน้อยน่ารัก ทักเมื่อไหร่ก็หน้าแดง วันนี้จึงกลายเป็นเจ้าคนบ้าคลั่งราวกับหมาบ้าเช่นนี้ไปได้เล่า เสี่ยวเหอไม่เข้าใจจริงๆ *บางส่วนจากในเนื้อเรื่อง เสี่ยวเหอไล้มือไปตามเส้นเลือดแขนของเขาอย่างหลงใหล ก่อนจะไล่ไปที่คอ เห็นชิงชิงกลืนน้ำลายก็รู้สึกว่าตัวเองคอแห้งๆ เหมือนกัน อยากจูบเขาแต่ก็ไม่กล้า แต่เพราะท่าทางที่นั่งคร่อมอยู่บนตักของเขาเช่นนี้ ถ้าแค่ขยับเข้าไปอีกนิด ริมฝีปากของนางก็จะแตะโดนตรงคอของเขาพอดี เสี่ยวเหอนึกถึงวันเข้าหอที่เขาพรมจูบไปทั่วลำคอของตัวเอง ก็เลยแกล้งทำเป็นซบลงตรงไหล่ของเขาเสียเลย รู้สึกไม่ได้รับความยุติธรรมที่เขาทำได้ แต่ตัวเองทำไม่ได้ 'เหมือนจะไหล่กว้างขึ้นมาก' นางแอบคิด ชิงชิงที่อายุมากขึ้นก็ยังคงดูดี ริมฝีปากที่แตะผิวของเขาก็รู้สึกร้อนผ่าว เลยลองขยับเบาๆ จู่ๆ เสี่ยวเหอก็รู้สึกเหมือนเป็นชายที่พยายามแอบกินเต้าหู้สาวน้อย จึงเงยหน้าขึ้นเพราะรู้สึกผิด แต่กลับเห็นสายตาที่แทบเผาไหม้ของชิงชิงมองตรงมา ร้อนแรงดังเช่นปกติที่เขาเป็น นางก็เหมือนจะจำได้ว่าตอนนี้ทั้งสองคนแต่งงานกันแล้ว เสี่ยวเหอเลยคิดว่าสามีภรรยากัน แค่นี้ไม่เรียกกินเต้าหู้หรอกมั้ง ทำใจกล้าเข้าไปจูบปากเขาเสียเลย แต่เหมือนชิงชิงจะรออยู่แล้ว จูบไปจูบมาก็เหมือนจะขยับไม่ทันเขา เลยใช้สองมือคล้องคอเขาเอาไว้เพื่อพยุงตัวเองและสะดวกต่อการกลืนกินลิ้นของเขาด้วยเช่นกัน ถึงแม้ส่วนใหญ่จะเป็นชิงชิงที่ดูดกลืนลิ้นของนางก็ตาม

แต่งงานกันเป็นเวลาสามปี เสิ่มชูคิดว่าต่อให้ป๋อมู่เหนียนจะใจแข็งสักแค่ไหนก็ควรจะอ่อนลงได้ด้วยความรักที่เธอมีกับเขามาโดยตลอด แต่เมื่อเขาบังคับให้เธอคุกเข่าลงในหอบรรพบุรุษของตระกูล เสิ่มชูถึงตระหนักว่าแท้ที่จริง ผู้ชายคนนี้ไม่มีหัวใจ คนที่ไม่มีหัวใจ เธอยังจะอาลัยอาวรณ์อยู่อีกทำไม? ดังนั้น เมื่อป๋อมู่เหนียนขอให้เธอเลือกระหว่างการคุกเข่าและการหย่าร้าง เสิ่มชูจึงเลือกการหย่าร้างไปโดยไม่ได้ลังเล เธอยังสาวยังสวยอยู่เช่นนี้ ทำไมจะต้องมาเสียเวลากับไอ้ผู้ชายคนนี้ด้วย!มิสู้กลับบ้านไปสืบทอดมรดกพันล้านของตระกูลจะดีกว่า

เมื่อธิดาองค์น้อยเริ่มเติบโต ชีคกาเบรียนที่อยากให้ลูกรู้จักภาษาของแม่บังเกิดเกล้า จึงมองหาครูสอนภาษาชาวไทย แต่กลับได้ทโมนไพรไปแทน นางสาวกฤติกา หรือแม่ดาวลูกไก่ นอกจากสอนภาษาไทยให้ธิดาองค์น้อยของชีคแล้ว ยังสอนปีนต้นไม้กลายเป็นลิงเป็นค่าง จนพระนมของชีคเอือมระอา ทว่าท่าทางแก่นกะโหลกของดาวลูกไก่กลับจับใจต้องตาชีคกาเบรียนจนกลายเป็นความรัก แต่ปัญหาสงครามแบ่งแยกดินแดนในประเทศยังไม่สงบ เมื่อดาวลูกไก่ถูกจับตัวไปเพื่อต่อรอง แม้พระองค์ไม่อาจยกแผ่นดินเพื่อแลกกับผู้หญิงที่รักได้ แต่ไม่ได้นิ่งนอนใจเหมือนครั้งที่เสียสนมคนอื่นไป ทรงลอบออกจากวังเพื่อไปช่วยหญิงอันเป็นที่รักด้วยตนเอง

วามสัมพันธ์กับคนแปลกหน้า ทำให้เธอ...ท้องไม่มีพ่อ .................... “คูน...คุณ” ชมพลอยทรุดตัวนั่งใกล้ร่างหนาที่หันมองเธอด้วยสายตาแปลกใจ เธอทักทายเขาด้วยภาษาสากล “คูณนอนกับช้านม้าย ฉันซิงนะ” บุรุษที่ชมพลอยเข้าไปทักคือ ภาคินทร์ ภักดีธำรง หรือหมอธาม ในวัยสามสิบปีที่มาเรียนแพทย์เฉพาะทางเพิ่มเติมในประเทศเยอรมัน เขายังคงมองหน้าคนเสนอตัวให้ด้วยสายตาตกใจปนประหลาดใจ เขาพบเจอผู้หญิงที่ชวนไปหลับนอนหลายคน ทว่ากลับไม่มีใครสักคนที่บอกให้รู้ว่า ครองพรหมจรรย์ ในตอนนั้นภาคินทร์คิดว่า สาวสวยตรงหน้าเมาจึงพูดในเรื่องตรงกันข้ามกับการกระทำ ผู้หญิงบริสุทธิ์คงไม่ชวนผู้ชายหลับนอนด้วย “วันไนท์สแตนด์งาย...สนใจไหม” “ได้สิ” ภาคินทร์ยิ้มและตอบรับทันที อาจเป็นเพราะเขาถูกใจในความสวยงามบนใบหน้า ผิวขาวลออตา และรูปร่างที่น่าฟัดอย่าบอกใคร ภาคินทร์เหมือนผู้ชายทั่วๆ ไป กิเลสตัณหาเกิดขึ้นได้หากเจอคนถูกใจ

“ทำไมต้องเป็นหนูคะ” “ก็เห็นเธอแล้วมันเสี้ยนปาก ถ้าจะให้พูดตรง ๆ ก็คือ ถูกใจตั้งแต่แรกพบ เห็นแล้วเงี่ยน เธอหน้าสวย หุ่นเอ็กซ์ ทั้ง ๆ ที่อายุเท่านี้ เห็นแล้วอยากเอาจนเอ็นแข็ง ยื่นข้อเสนอไปแล้วเธอกลับปฏิเสธ มันก็เลยยิ่งรู้สึกตื่นเต้น เหตุผลมีแค่นี้ ส่วนเธอจะยอมหรือไม่ก็แล้วแต่ ตัดสินใจเองฉันไม่บังคับอยู่แล้ว” “โอ้เอ้เล่นตัวคิดจะเรียกเงินเพิ่มหรือไง รู้หรือเปล่าว่าหนี้น้องชายเธอเท่าไหร่ เกือบล้านเชียวนะ เงินจำนวนนี้สำหรับฉันมันแค่ขี้เล็บ แต่กับเธอที่มีแม่ป่วยติดเตียงก็คงไม่ใช่เรื่องเล็ก” “ฉันยอมค่ะ เมื่อไหร่คะ ที่ฉันต้องทำ” เขายิ้มมุมปากคล้ายสมใจ “หมายถึงทำอะไรล่ะ” ผักบุ้งก้มหน้า พูดเสียงเบา “ทะ ทำเรื่องนั้น ขายตัวให้คุณ” “ตอนนี้” “ห๊า ตอนนี้เหรอคะ” “จะ ทำอะไรหนูคะ” “อย่าถามมาก เงียบ!” เขาเอาแต่จ้องมองนมใหญ่ของเธอแล้วอุ้มเธอมาที่เตียง "สวยดีนี่...นมใหญ่ชิบ" เคย์ไม่ได้สนใจความรู้สึกของหญิงสาวเลยสักนิด มือหนาบีบเคล้นทรวงอกอวบรุนแรงจนแดงช้ำไปหมด "อื้อ อา....เจ็บ!.." "จำไว้ตั้งแต่วินาทีนี้หนูคือเด็กของเฮียเคย์ ยินดีกับตำแหน่งนี้ด้วย ปกติเฮียค่อนข้างเลือกเด็ก หนูถูกใจเฮียถือว่าโชคดีมาก"

ในวันแต่งงานของฉัน ครอบครัวของฉันวุ่นวายกับ “ความเปราะบางทางอารมณ์” ของฉัน ขณะที่มาร์ค คู่หมั้นของฉัน บอกว่าหน้าที่เดียวของฉันคือต้องดูสวยที่สุด หลายปีที่ผ่านมา พวกเขาปฏิบัติต่อฉันเหมือนตุ๊กตาแก้วที่เปราะบาง เป็นปัญหาที่ต้องคอยจัดการ หนึ่งชั่วโมงก่อนที่ฉันจะต้องเดินเข้าสู่พิธี ฉันบังเอิญได้ยินพวกเขาคุยกันผ่านเบบี้มอนิเตอร์ที่ถูกลืมไว้ พวกเขากำลังปรึกษากันเรื่องยาที่วางแผนจะแอบใส่ในแก้วแชมเปญของฉัน เป้าหมายไม่ใช่แค่เพื่อระงับ “อาการตีโพยตีพาย” ของฉัน แต่เพื่อให้ฉันผ่านพ้นพิธีไปได้ ก่อนจะส่งฉันเข้านอนด้วยเหตุผลว่า “ซาบซึ้งจนหมดแรง” ทันทีที่ฉันลับตาไป พวกเขาวางแผนจะเปลี่ยนของตกแต่งในงานแต่งงานของฉันเป็นป้าย “สุขสันต์วันเกิด” ที่ซ่อนไว้ และเปลี่ยนงานเลี้ยงฉลองของฉันให้เป็นปาร์ตี้สุดหรูหราสำหรับหลานชายของฉัน ทั้งชีวิตของฉันเป็นเพียงแค่งานเปิดตัวที่น่ารำคาญสำหรับงานฉลองที่ฉันไม่ได้รับเชิญ พวกเขาเรียกฉันว่าคนคิดมากมาตลอด เพราะฉันรู้สึกเหมือนตัวเองไม่มีตัวตน ตอนนี้ฉันได้รู้ความจริงอันน่าสยดสยองแล้ว พวกเขาไม่ใช่แค่ไม่สนใจฉัน แต่พวกเขากำลังวางแผนลบฉันออกจากชีวิตของตัวเองอย่างแข็งขัน แต่คุณย่าผู้ล่วงลับได้ทิ้งของขวัญชิ้นสุดท้ายไว้ให้ฉัน...ทางหนีทีไล่ นามบัตรของผู้ชายที่ชื่อ จูเลียน ธนากิจโภคิน พร้อมกับคำว่า “ทางออกที่ไม่ธรรมดา” พิมพ์อยู่ใต้ชื่อของเขา ฉันทุบแจกันคริสตัลจนแตกละเอียด วิ่งหนีออกจากห้องสวีทระดับห้าดาวด้วยเท้าเปล่าและชุดคลุมผ้าไหม เดินออกจากชีวิตของตัวเอง ทิ้งความวุ่นวายไว้ให้พวกเขาจัดการ จุดหมายเดียวของฉันคือที่อยู่บนนามบัตรใบนั้น

เมื่อเขาคิดจะรัก ขณะที่เธอนั้นมีพันธะผูกพัน รักนี้จึงต้องระวัง เหมือนดังคำที่คุ้นเคย love me love my dog. จึงเป็นที่มาของความรักในครั้งนี้ แพทย์หญิงผู้มากด้วยความสามารถและประสบการณ์ แต่ทว่าหมอใบบัวกลับครองตัวเป็นโสด พร้อมกับเรือพ่วงที่หลายคนไม่อาจรู้ได้ว่าบิดาของหนูน้อยเป็นใคร แพทย์หญิงตั้งครรภ์ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน จวบจนกระทั่งมีผู้ชายคนนั้นเดินเข้ามาในชีวิตของเธอ