บทที่ 2 สุขสันต์วันเกิด

น้ำใส...

"โย...สุขสันต์วันเกิด..มีความสุขมากๆ นะ" น้ำใสยื่นกล่องของขวัญของเธอให้กับชายหนุ่มเจ้าของวันเกิด เขามองกล่องของขวัญที่อยู่ในมือของเธอโดยที่ไม่ได้รับไว้แต่อย่างใดก่อนจะเงยมองหน้าเธอด้วยสายตาที่บ่งบอกอย่างชัดเจนว่าพอใจ "ใครใช้ให้เธอมา" ทุกคนที่กำลังสนุกกับงานวันเกิดก็ต่างพากันเงียบเมื่อเห็นเจ้าของงานเริ่มจะไม่โอเคกับคนตรงหน้า "เอ่อออ ไม่มีใครเชิญหรอก เรามาของเราเอง" "งั้นก็ออกไปจากบ้านฉันซะ!!! ไปอยู่ในที่ของเธอโน่น ไป๊!!!! " "เฮ้ยใจเย็นๆ ดิวะไอ้โย" เปรมรีบเดินมาหาเพื่อนของตนเองเมื่อเห็นว่าสถานะการณ์เริ่มจะไม่ดี "รู้ทั้งรู้ว่ากูเกลียดขี้หน้า ก็ยังจะเสนอหน้ามาอีก ต้องหน้าด้านขนาดไหนวะ แม่งงเอ้ยยยย" "เฮ้ย แรงไปป่าววะ ยังไงๆ น้ำก็เป็นเมียมึงนะเว้ย"เปรมพยายามจะไกล่เกลี่ยสถานการณ์ตอนนี้แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผลสักเท่าไหร่ เขาจึงหันไปขอความช่วยเหลือจากแสงเหนือเพื่อสนิท

อีกคนหนึ่งเพื่อมาช่วยกันห้ามเหตุการณ์ตรงหน้า แสงเหนือเดินเข้ามา เขาไม่ได้มองเพื่อนตัวเอง แต่เขามองผู้หญิงตรงหน้าของเพื่อนที่ตอนนี้กำลังกอดกล่องของขวัญไว้แนบอกและก้มหน้าอยู่ เขารู้ว่าเธอกำลังร้องไห้ "ฉันว่าเธอกลับไปเถอะนะ ส่วนมึงไอ้โย น้ำใสเป็นเมียมึงๆ ควรจะพูดจาดีๆ กับเธอบ้าง" แสงเหนือเตือนเพื่อนของตัวเอง "กูไม่เคยยอมรับผู้หญิงคนนี้พวกมึงก็รู้" "วาโย..." น้ำใสเงยหน้าขึ้นมามองชายคนที่เธอรักทั้งน้ำตา "ทำไม เรียกชื่อทำไม รับไม่ได้งั้นสิที่พูดความจริง" ".................." "ถามทำไมไม่ตอบ ห๊าา!!! รึว่ารับไม่ได้" "โย...โยจะโกรธจะเกลียดเรายังไงก็แล้วแต่ มันก็เปลี่ยนแปลงความจริงไม่ได้หรอกนะว่าเรากับโยเป็นอะไรกัน ถึงแม้โยจะไม่อยายอม

รับมันก็ตาม" เพราะความน้อยใจกับสิ่งที่เขาพูด เธอจึงพูดอะไรแบบนั้นออกไป รู้ทั้งรู้นะว่าเขาจะไม่พอใจ เขาตรงเข้ามาหาเธอโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว เขาลากเธอมายังบริเวรริมสระน้ำ ทุกคนในงานก็รีบวิ่งรีบเดินตาม และสิ่งทีไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เขากระชากแขนเธออย่างแรงและผลักเธอลงไปในสระน้ำ "ช่วยด้วยเราว่ายน้ำไม่เป็น ....อึก อึก ช่วยด้วย...." "ห้ามใครลงไปช่วยยัยนี่เป็นอันขาด" เธอร้องเรียกให้คนช่วยแต่ไม่มีใครลงมาช่วยเธอเลยแม้แต่คนเดียว ทำไมเขาใจร้ายกับเธอได้ถึงขนาดนี้ เธอจ้องมองไปที่แววตาของเขา มันปรากฏออกมาชัดเจนว่าเขาเกลียดเธอมากขนาดไหน เธอรู้ว่าเธอทำผิดกับเขา แต่เขาจะใจร้ายปล่อยให้ตายไปต่อหน้าต่อตาเขาเลยอย่างงั้นเหรอ น้ำตาของเธอค่อยๆ ไหลออกมาช้าๆ ก่อนที่ร่างของเธอกำลังจะค่อยๆ จมลงไป ได้สิ ถ้าเขาอยากให้เธอตาย เธอก็พร้อมจะยอมตายให้เขาพอใจ ทุกวันนี้คิดว่าเธอมีความสุขอย่างนั้นเหรอกับสิ่งที่เธอได้ตัดสินใจทำมันลงไปไม่เลยสักนิดเธอยอมโดนคนที่เธอรักเกลียด  ยอมให้เขาด่าว่าสาระพัดว่าเธอมันเลวเธอมันร้ายกาจ สำหรับเขาผู้ชายที่เธอรัก....เธอเป็นเพียงผู้หญิงหน้าด้านไร้ยางอาย