ความเสียใจถูกกว่าฝุ่น

ในวงการเมืองไทยต่างรู้ดีว่า โจวซือหยาน ในฐานะแพทย์ชั้นนำด้านนรีเวชศาสตร์ เขาไม่เคยมีความสนใจในผู้หญิงเลย

ไม่ว่าจะมีหญิงสาวที่สวยงามแค่ไหนมายืนอยู่ตรงหน้าเขา เขาก็ไม่เคยหันมอง

ฉันเคยคิดว่าตัวเองพิเศษ แม้ว่าเราจะอยู่ด้วยกันมาสิบปี เขาก็ไม่เคยให้โอกาสฉันได้สัมผัสเขาเลย

แม้แต่ปลายนิ้วของฉันที่บังเอิญสัมผัสชายเสื้อของเขา

ก็จะโดนคำพูดเย็นชา "ทำตัวให้เหมาะสม"

หลังจากความล้มเหลวในการพยายามเข้าใกล้เขาอีกครั้ง เขาก็หาผู้ชายสิบคนมาแทนที่ฉัน

ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เขาตกลงให้ฉันสัมผัสเขาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ฉันคิดว่าฉันจะสามารถทำให้เขาเปลี่ยนใจได้

แต่วันถัดมา กลับไปเจอเขาที่วิลล่าส่วนตัว กำลังประคองผู้หญิงคนหนึ่งไว้ในอ้อมแขน

เขาก้มลงจูบศีรษะของเธอ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความร้อนแรงที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน

เมื่อฉันถามเขา เขากลับทำหน้าเฉยเมย

“เธอไม่เหมือนกับคุณ เธอไม่มีความคิดสกปรกแบบนั้น และไม่ได้เกี้ยวผู้ชาย”

ฉันกัดริมฝีปากตัวเองแน่นจนรู้สึกถึงเลือด

“เอาล่ะ เราเลิกกันเถอะ”