บทที่ 1

เสียงฝนตกกระหน่ำดังรัวราวกับพายุซัดกระแทกเข้ามากลางขุนเขา รีสอร์ทหรูริมเชิงดอยเงียบงัน มีเพียงแสงไฟสลัวส่องลอดม่านบางของบังกะโลไม้หลังเล็กหลังหนึ่งเท่านั้น “แฮ่ก… แฮ่ก…” เด็กสาวในชุดเดรสสายเดี่ยวเปียกฝนจนแนบเนื้อ ทรวงอกอ่อนเด้งดันผ้าบางแนบผิวเย็นเฉียบ เธอวิ่งหนีมาโดยไม่มีรองเท้า ผิวเท้าช้ำแดงจนเห็นได้แม้ในความมืด หัวใจเต้นโครมคราม ร่างกายสั่นระริกเหมือนจะทรุดพับ ริมฝีปากบวมแดงเม้มแน่น เหงื่อซึมเต็มหน้าผากแม้ท่ามกลางลมเย็นยะเยือกของค่ำคืน เพราะน้ำสดื่มแก้วนั้นจากมือของมารดาเลี้ยง ทำให้เธอเป็นแบบนี้ ความรู้สึกภายในร่างราวกับมีไฟลุกพรึ่บขึ้นจากภายใน เสียดแทงไปทุกจุด เสียวซ่านจนน่ากลัว หญิงสาวลากขาเข้ามาในบังกะโลที่ประตูแง้มอยู่เพราะเธอไม่มีที่ไป ต้องหนีจากเสี่ยตัณหากลับที่มารดาเลี้ยงพาเธอมาส่งให้ถึงที่เพราะโดนหลอก หลังจากบิดาเสีย บิดาก็คิดจะขายเธอให้เสี่ยใหญ่บ้ากาม อีกฝ่ายพาเธอมาทิ้งเอาไว้ให้เสี่ย ดีที่เธอเอาแก้วตีหัวมันและหนีออกมาได้ แต่ก็เสียทีดื่มน้ำที่มารดาเลี้ยงให้ดื่มในตอนแรกเข้าเลยมีอาการเป็นเช่นนี้ บ่งบอกว่าเธอกำลังโดนวางยา เธอไม่รู้ว่านี่คือห้องของใคร ไม่รู้ว่าเธอควรจะหนีไปที่ไหน รู้เพียงอย่างเดียว เธอไม่สามารถทนต่อความทรมานในร่างกายนี้ได้อีกต่อไป เสียงฝีเท้าหนักแน่นก้าวเข้ามาหลังจากนั้นไม่กี่นาที ผ้าเช็ดตัวพันอยู่เบื้องล่าง เส้นผมเปียกชื้นจากการว่ายน้ำกลางสายฝน แผงอกเปลือยเปียกหยดน้ำ ดวงตาคมกริบสบกับภาพเบื้องหน้า ร่างหญิงสาวนอนซุกอยู่บนเตียงของเขา คิรันท์ ขมวดคิ้ว ร่างสูงหยุดชะงักตรงหน้าประตู “เด็กที่รีสอร์ทส่งมาหรือไง ไหนบอกไม่มีบริการแบบนั้น” น้ำเสียงทุ้มต่ำพึมพำ ก่อนดวงตาคมกริบจะจ้องตรงไปยังใบหน้าเรียวของเด็กสาว เธอหลับตา แต่ริมฝีปากกลับครางแผ่วเหมือนละเมอ “ร้อน...ข้างในมันร้อน...ช่วยด้วย...ได้โปรด...” เสียงนั่น…ทำให้เขาชะงัก ไม่ใช่เสียงเชิญชวนเหมือนสาวบริการที่เขาเคยเจอ มันคือเสียงอ้อนวอนด้วยความทรมาน รีสอร์ทที่นี่หลอกเด็กสาวมาให้เขารึเปล่านะ ผมยังสั้นเสมอหูอยู่เลย เขามองคนที่นอนซุกอยูกับหมอนไม่วงตา ญาดารู้สึกว่าร่างกายเธอกำลังทรยศเธออย่างโหดร้ายที่สุด “เธอโอเคไหม…” คิรันท์เดินเข้ามาใกล้ มือหนายื่นไปแตะหน้าผากเล็ก เธอสะดุ้งสุดตัว มองเขาด้วยดวงตาหยาดเยิ้ม เขารู้ทันทีว่าเธอถูกวางยา “เวรเอ๊ย…” เขาดึงผ้าห่มคลุมร่างเธอไว้ แต่เธอกลับตะกายมือขึ้นมาเกาะร่างเขาเอาไว้แน่น ใบหน้าแดงจัด ร่างกายร้อนฉ่า ดวงตาพร่ามัวด้วยฤทธิ์ยาที่ทำให้เธอเว้าวอนเกินต้าน “ได้โปรด...พี่...ฉันทรมาน...ช่วยฉันที...” ต่อให้ไม่ได้ตั้งใจแต่เขาเป็นผู้ชาย และร่างกายก็เริ่มตอบสนองต่อความร้อนระอุของหญิงสาวตรงหน้า โดยเฉพาะเมื่อเธอแอ่นอกเนียนนุ่มแนบกับแผงอกเปลือยของเขา เสียงครางหวานที่เล็ดลอดริมฝีปากอิ่ม สั่นไหวเหมือนคำท้าทาย “ช่วยเหรอ...” คิรันท์กระซิบเสียงพร่า “แน่ใจนะว่าเธออยากให้พี่ช่วย...แต่อยากให้ช่วยแบบไหนกันล่ะ...” เขาหยั่งเชิง เธอจับมือของเขาไปวางที่ทรวงอกอวบอิ่มเกินตัว เขาก็เข้าใจในทันที เขาก็ไม่ใช่สุภาพบุรุษด้วยสิ เขาเป็นเสือหิวและกำลังหิวมากๆ ด้วย ริมฝีปากหยักจูบซับแก้มเธออย่างอ่อนโยนแต่ร้อนแรง ปลายนิ้วไล้ต่ำผ่านลำคอ บ่าบาง ก่อนจะลากลงเนินอกที่สะท้านตามจังหวะหายใจ ชุดเดรสบางหลุดจากไหล่ด้วยแรงกระตุกแผ่วเบา เผยผิวขาวนวลละมุนที่ร้อนรุ่มจนแทบระเบิด เขาทาบตัวลงคร่อม ร่างสูงบดเบียดกับเธอทุกส่วน กลิ่นกายหอมสะอาดของเขาโอบล้อมร่างบางที่สั่นระริกอยู่ใต้ร่างเขา “พี่...พี่คะ...มัน...โอ๊ย…” เสียงหวานครางกระเส่าเมื่อปลายนิ้วของเขาแตะต้องจุดที่เธอไม่เคยให้ใครสัมผัสมาก่อน “เธอยังไม่เคย” เขาสัมผัสได้ถึงความคับแคบ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนาไม่ปิดบัง เขาคิดว่าเธอคือ ‘สาวน้อยหาเงิน’ สาวน้อยใต้ร่างเย้ายวนใจเกินทน เขาไม่มีเวลาให้คิด เมื่อเธอแอ่นสะโพกรับสัมผัสเขาของเขาอย่างยอมจำนน “งั้นพี่จะเป็นคนแรก...และจะไม่มีวันให้ใครคนไหนแตะต้องเธออีก” แล้วคิรันท์...ก็ฝังตัวตนเข้าหาเธออย่างทะนุถนอม ไม่นานเสียงหอบ เสียงเตียง เสียงครวญครางก็ดังขึ้นระงมไปทั่วห้อง ทุกอย่างปะทุเหมือนไฟร้อนที่รอเผาไหม้มานาน เขาฝังลมหายใจลงกลางอกของเธอ จูบทุกส่วนราวกับเป็นเจ้าของ เมื่อใกล้ถึงจุดหมายปลายทาง เขากระแทกทุกจังหวะเหมือนจะฝังความเป็นชายไว้ในตัวเธอ คืนนี้...เด็กสาวที่หนีตายจากเสี่ยตัณหากลับ ได้กลายเป็น ‘เมียเด็ก’ ของคิรันท์ โดยไม่ทันตั้งตัว เขาแนบชิด เคล้นคลึง กระแทกกายเข้าหาอย่างเร่าร้อน ทำเธอแตกพร่าเป็นครั้งแรกในชีวิตสาว และเขาก็เสร็จสมอย่างรุนแรงแบบไม่เคยเป็นมาก่อน กลิ่นหอมอ่อนของสบู่และไออุ่นจากไอน้ำในห้องน้ำยังลอยอ้อยอิ่งในอากาศของยามเช้าวันใหม่ เสียงเปิดประตูห้องน้ำดังขึ้นแผ่วเบา

ร่างสูงเปลือยท่อนบน กล้ามแน่นเปียกน้ำ เดินออกมาช้า ๆ ด้วยผ้าขนหนูพันลวก ๆ ที่สะโพก หยดน้ำเกาะตามกล้ามอกและหน้าท้องไล่ลงไปถึงร่องสะโพกต่ำ...น่าหลงใหลชวนคลั่ง "อ๊ะ!" เสียงหวีดเล็กดังขึ้นจากบนเตียง ญาดาลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมความเจ็บหน่วงระคนร้อนวาบทั่วร่าง ก่อนจะต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด เมื่อเห็นผู้ชายเปลือยท่อนบนเดินตรงเข้ามาหา เธอสะบัดผ้าห่มออกจากตัวอย่างลนลาน ก่อนจะพบว่า เธอเองก็เปลือย! ความทรงจำเมื่อคืนแวบกลับมาเป็นภาพกระจัดกระจาย กลิ่นกายเขา...จูบของเขา...เสียงหอบกระชั้น... และร่างกายเธอที่ถูกครอบครองจนแหลกเหลวในอ้อมแขนเขา... “อ๊ะ อย่าเข้ามานะ!” ญาดารวบผ้าห่มปิดตัวแน่น พยายามจะหนีลงจากเตียงหนี