บทที่ 3 เปลี่ยน

"สวัสดีค่ะพี่คิง..พี่ชิน..พี่ไนท์..พี่กาย..นี่เพื่อนของพรีมค่ะ..ชื่ออิงกับออย"พรีมเดินมาถึงที่โต๊ะของคิงกับเพื่อนๆแล้วยกมือไหว้ก่อนจะแนะนำเพื่อนให้พี่ๆได้รู้จัก "สวัสดีคับน้องพรีม..น้องอิง..น้องออย"ชิน ไนท์และกายทักทายกลับมีแต่คิงที่พยักหน้ารับเฉยๆ "สวัสดีค่ะพี่ชิน..พี่ไนท์..พี่กาย..พี่คิง"อิงกับออยยกมือไหว้พร้อมรอยยิ้ม "นี่อาหารเช้าค่ะพี่คิง..อ้อ!แล้วพี่ๆเรียกแค่ชื่อก็พอค่ะ..ไม่ต้องมีน้องหรอก"พรีมวางกล่องอาหารลงตรงหน้าคิงก่อนจะพูดขึ้น "โอ้โห!..อิจฉาไอ้คิงว่ะ!มีคนส่งข้าวด้วย"ไนท์แซวยิ้มๆแต่คิงกลับส่งสายตาดุดันกลับไปให้ "งั้นพรีมกับเพื่อนขอขึ้นเรียนก่อนนะคะ..ทานให้อร่อยนะคะพี่คิง"พรีมพูดแล้วเดินออกไปพร้อมกับอิงและออย "อยากกินก็เอาไป"คิงพูดเสียงดังเพราะตั้งใจให้พรีมได้ยิน "เฮ้ย!พรีมเอามาให้มึงนะ..แล้วจะให้กูเพื่อ?"ไนท์ว่าตรงๆเพราะกลัวพรีมที่เพิ่งเดินออกไปจะได้ยิน "ไม่กิน!?..งั้นกูทิ้ง!!"คิงถามพร้อมกับหยิบกล่องข้าวที่พรีมวางไว้ "ไอ้สัสคิง!!..มึงแม่งใจร้ายว่ะ!!"ชินว่าตรงๆ "ใช่ๆ..ถ้าไม่กินเอามานี่..พวกกูกินเอง"กายพูดแล้วหยิบกล่องข้าวมาไว้ข้างหน้าตัวเอง "กูไม่ได้ใช้..และกูก็บอกแล้วว่ากูไม่ชอบ"คิงพูดด้วยท่าทางเฉยชา "เออ!!แล้วกูจะคอยดู..ว่ามึงจะใจแข็งไปได้สักกี่น้ำ"ชินพูด "ใช่...พรีมออกจะสวย..น่ารัก..มีแต่คนตามจีบ..แต่น่าสงสารที่มาชอบคนเหี้..!ๆอย่างมึง"ไนท์ว่าคิงตรงๆ "กูก็บอกแล้ว..แต่อยากจะมายุ่งเอง..ช่วยไม่ได้"คิงพูดด้วยท่าทางรำคาญ "สักวัน..ถ้าพรีมเลิกชอบมึง..แล้วมึงจะรู้สึก"กายบอก "ใช่..ถ้ามีวันนั้นนะ..กูจะสมน้ำหน้าคนแรกเลยมึง..หึหึ"ชินว่า "ไม่มีวัน"คิงพูดอย่างหนักแน่น "ช่างมันเถอะ..มาดูกันดีกว่าว่าพรีมทำอะไรมาให้กิน"ไนท์พูดอย่างรำคาญกับท่าทางของคิง "โอ้โห!!ข้าวผัดกุ้ง..นี่มันของชอบไอ้คิงเลยนะโว้ย!"กายพูดแล้วทำตาโต "ใช่..หน้าตาน่ากินดีว่ะ!!"ไนท์ชม "อืม!!ไม่ใส่กระเทียมด้วย..พรีมนี่..รู้เรื่องไอ้คิงดีจริงๆว่ะ!"ชินดมข้าวผัดแล้วพูดออกมายิ้มๆ "กูว่านะ..พรีมคงจะรู้จักไอ้คิงมากกว่าตัวไอ้คิงเองแน่ๆ555"กายพูดแล้วขำ คิงที่ฟังเพื่อนๆพูดก็อดจะคิดตามไม่ได้ เพราะหลายเรื่องที่พรีมทำให้ มันเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยมีคนภายนอกที่จะรู้ได้แต่ยายเด็กจอมตื้อกลับรู้ไปเสียทุกเรื่อง "เฮ้ย!!อร่อยด้วยว่ะมึง!"ไนท์ที่ตักข้าวผัดกินแล้วพูดชมออกมา "อืม!อร่อยจริงๆด้วย"กายชม "กูว่านะ..ใครได้พรีมเป็นเมียนะ..โคตรโชคดีอ่ะ!..ทำอาหารอร่อยอย่างนี้..สงสัยครบสามเดือนแล้ว..กูคงต้องตามจีบพรีมมาเป็นแฟนแน่ๆว่ะ!!"ชินพูดพลางเคี้ยวข้าวผัดไปด้วย "งั้น..มึงก็ต้องแข่งกับกูโว้ย!"กายว่า "กูด้วย!!"ไนท์บอกยิ้มๆ "ตามนั้นโว้ย!"ชินยักคิ้วให้กายกับไนท์ "เอาจริง!?"คิงถามเพื่อนแบบไม่อยากเชื่อว่าพวกมันจะทำอะไรแบบนี้ "เออ!!"ชิน กายกับไนท์ตอบพร้อมกัน "อย่ามาเสียดายทีหลังก็แล้วกัน"ไนท์พูด "ไม่..มี..วัน"คิงพูดเน้นทีละคำ ชิน กายกับไนท์หันมาพยักหน้าให้กันยิ้มๆแต่ไม่ได้พูดอะไรอีก ต่างพากันกินข้าวผัดจนหมดโดยมีคิงนั่งมองแล้วส่ายหน้าเบาๆก่อนจะพากันขึ้นเรียน ติ้ง!..ติ้ง!เสียงไลน์เข้าโทรศัพท์ของคิง พรีม:ตั้งใจเรียนนะคะ พรีม:ข้าวที่ทำให้..พี่คิงไม่ทานก็ไม่เป็นไร พรีม:แค่อยากทำให้เท่านั้นค่ะ คิงอ่านแล้วก็กดปิดพลางคิดว่าจะรอดูว่าจะอดทนทำได้สักเท่าไร บ่ายโมงกว่าคิง กาย ไนท์กับชินมานั่งรอเวลาขึ้นเรียนที่ม้าหินอ่อนข้างตึก "อ้าว!พรีม..ไม่มีเรียนหรือคับ!?"กายถามเมื่อเห็นพรีมเดินมากับอิงและออย "มีค่ะ..พอดีอาจารย์พักเบรคเลยลงมาหาน้ำดื่มค่ะ..นี่คาปูชิโน่เย็นหวานน้อยของพี่คิงค่ะ"พรีมตอบกายก่อนจะวางแก้วน้ำลงตรงหน้าคิงที่ก้มหน้าไม่ได้มองเธอเลยสักนิด "นี่พี่ๆรอขึ้นเรียนกันเหรอคะ"อิงถาม "คับ..อีกครึ่งชั่วโมง"ไนท์บอก "งั้น..พวกเราขึ้นเรียนก่อนนะคะ"ออยบอกก่อนจะเดินไปพร้อมกับพรีมและอิง "ไอ้คิง!!นั่นมึงจะเอาแก้วน้ำไปไหนวะ!?"ชินถามเมื่อเห็นคิงลุกขึ้นหยิบแก้วน้ำที่พรีมซื้อมาให้ขึ้น "ทิ้ง!!"คิงพูดเสียงเรียบนิ่ง "ไอ้สัส!!เอามานี่..มึงแม่ง!!ใจร้ายชิบหาย!!"กายพูดแล้วแย่งแก้วน้ำมาถือไว้เอง "ใช่..พรีมอุตส่าห์ซื้อมาให้แท้ๆ"ไนท์ว่าตรงๆ "กูไม่ได้สั่ง!!"คิงว่ากลับ "เออ..มึงจำคำพูดและการกระทำของมึงไว้เลยนะ..แล้วพวกกูจะคอยดู"ชินตอกกลับไปบ้าง ชิน กายกับไนท์คิดเหมือนกันว่าอยากให้พรีมเอาชนะใจคิงให้ได้ แล้วถ้าถึงวันนั้นจริงๆพวกเขาจะยุให้พรีมเอาคืนคิงอย่างสาสมแน่นอน สองเดือนต่อมา พรีมยังคงตามจีบคิงเหมือนเดิม คือทำอาหารเช้าไปให้ ซื้อกาแฟให้ เอาดอกกุหลาบสีชมพูไปวางไว้ที่หน้ารถพร้อมกับโน้ตเล็กๆ แล้วเธอก็ส่งไลน์หาคิงทุกวันทั้งเช้า กลางวัน เย็นและตอนดึก เธอรู้ว่าคิงไม่เคยกินข้าวและดื่มน้ำที่เธอซื้อและทำไปให้เลยแถมดอกไม้ก็ถูกทิ้งลงถังขยะทุกวัน ส่วนไลน์ที่เธอส่งไปส่วนมากจะเป็นเรื่องที่เธอเล่าในสิ่งที่เธอไปทำมาในแต่ละวันให้คิงรู้แต่คิงก็แค่อ่านแล้วไม่เคยตอบกลับมาเลยสักครั้ง แต่เธอก็ไม่เคยท้อและไม่ได้คิดมากอะไรเพราะเธอขอแค่ได้ทำให้คิงเท่านั้นเธอก็พอใจแล้ว จริงๆแล้วไม่ต้องรอถึงสามเดือนเธอก็รู้คำตอบอยู่แล้วว่าคิงไม่มีทางจะชอบเธอได้ เพราะคิงยังคงทำท่าทางเย็นชาและเฉยเมยเหมือนเดิมทุกอย่างกับสิ่งที่เธอทำให้ แต่เธอก็จะทำแบบนี้ไปจนกว่าจะครบสามเดือนเพราะอยากเก็บช่วงเวลาสามเดือนนี้ไว้ในความทรงจำ ว่าครั้งหนึ่งเธอได้พยายามตามจีบคิงจนสุดความสามารถแล้ว ถึงแม้ว่าผลของมันจะไม่สมหวังก็ไม่เป็นไร