บทที่ 3 สนใจ

พีทขับรถเข้ามาจอดที่หน้าบ้านของเดียร์ เขาเห็นรถบิ๊กไบค์ของเดียร์จอดอยู่ที่โรงรถก็อมยิ้ม วันนี้คงจะได้เจอกันจริงๆสักที หลังจากที่เขาตามดูเธออยู่หลายวัน พีทเดินเข้าไปข้างในบ้าน เด็กรับใช้ให้เขาไปนั่งรอที่ห้องรับแขกและเดินไปบอกนาวินกับนาริษาว่าพีทมา "สวัสดีคับคุณลุง"พีทยกมือไหว้ "สวัสดีตาพีท..นั่งก่อนลูก"นาวินยกมือรับไหว้ "พี่พีทมาถึงแล้วเหรอคะ..ษากำลังรออยู่เลยค่ะ" ษาเดินเข้ามาและตรงไปนั่งข้างๆพีท "พอดีพี่เพิ่งทำธุระเสร็จน่ะ"พีทบอก "ลุงขอโทษด้วย..เลยต้องให้พีทมาอีกรอบ"นาวินพูด "ไม่เป็นไรคับลุงนาวิน...ผมอยากมาอยู่แล้ว"พีทบอก "เออ..แล้วนี่..ยายเดียร์อยู่ที่ไหนล่ะ..ษาเห็นน้องมั้ย"นาวินถาม "ก็คงจะอยู่กับพวกคนใช้อีกล่ะค่ะ..บอกไม่เคยฟังว่าอย่าไปยุ่งกับคนพวกนั้น"ษาพูด เธอทำหน้าออกจะรังเกียจ "เอ่อ..น้อย..คุณเดียร์อยู่ที่ไหน" นาวินส่ายหัวกับคำพูดของษาแล้วเรียกเด็กรับใช้มาถาม "คุณเดียร์เล่นกีต้าร์กับห่อขนมอยู่ข้างบ้านกับป้านิ่มและคนอื่นๆค่ะ"น้อยบอก "ไปตามคุณเดียร์มานี่หน่อย"นาวินบอก "ไม่ต้องไปตามหรอกคับคุณลุง...ผมว่าเราเดินไปกันก็ได้"พีทบอกยิ้มๆ เขาอยากเห็นและได้ยินเดียร์เล่นกีต้าร์ "เอางั้นเหรอ..ก็ได้..งั้นไปกัน..ลุงจะพาไป"นาวินบอก "จะไปกันทำไมคะ..สกปรกจะตาย..ให้น้อยไปตามน่ะดีแล้ว..นะคะพี่พีท"ษาพูด "ถ้าษาไม่อยากไปก็รอตรงนี้..เดี๋ยวพี่ไปกับคุณลุงเอง"พีทลุกขึ้นยืน "ษาไปด้วยก็ได้ค่ะ"ษาลุกขึ้นเอามือจับแขนของพีท นาวินส่ายหัวแล้วเดินนำไปทางข้างบ้าน เมื่อเดินออกไปข้างๆบ้านก็ได้ยินเสียงกีต้าร์ลอยมาเบาๆพร้อมกับเสียงคนร้อง ยิ่งเดินเข้าไปใกล้ก็ได้ยินชัดมากขึ้นเรื่อยๆ พีทที่ตั้งใจฟังเสียงอยู่รู้สึกว่าเสียงกีต้าร์ก็เพราะแต่เสียงคนร้องเพราะกว่ามากๆ เดียร์นั่งเล่นกีต้าร์และร้องเพลงหันหลังให้กับบ้านจึงไม่เห็นว่าพ่อ ษาและพีทมายืนฟังอยู่ จนกระทั่งเธอร้องเพลงจบ แปะ แปะมีเสียงปรบมือดังขึ้นจากข้างหลังของเดียร์ เธอจึงหันไปมอง "หนูยังเล่นกีต้าร์และร้องเพลงเพราะเหมือนเดิมเลยนะ"พ่อชม "พ่อมายืนฟังตั้งแต่เมื่อไหร่คะ..เดียร์ก็เล่นได้เท่านี้..ไม่เก่งหรอกค่ะ"เดียร์ยิ้มน้อยๆ เธอเห็นว่ามีหนุ่มแปลกหน้ามาด้วย และษาเองก็เกาะแขนของหนุ่มคนนั้นอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ สงสัยคงเป็นแฟนใหม่ของษาล่ะมั้งเดียร์คิด พีทมองเดียร์ด้วยความสนใจ เขาเพิ่งรู้ว่าเธอเล่นกีต้าร์ได้แถมร้องเพลงเพราะอีกด้วย "เดียร์มารู้จักลูกชายอาพิศาลกับอาวัลยาสิลูก...พี่เขาเพิ่งเรียนจบโทมาจากอเมริกา..นี่พี่พีทนะลูก..รู้จักกันไว้"พ่อบอก "สวัสดีค่ะพี่พีท"เดียร์ยกมือไหว้ "สวัสดีคับน้องเดียร์"พีทรับไหว้ "เรียกเดียร์เฉยๆก็ได้ค่ะ"เดียร์ยิ้ม "เดียร์เล่นกีต้าร์และร้องเพลงเพราะนะ"พีทชม "แค่พอได้...ไม่เพราะหรอกค่ะ"เดียร์ยิ้มมากขึ้น "ษาว่า..เข้าไปนั่งคุยในบ้านกันดีกว่านะคะ..พี่พีท"ษาพูด "นั่นสิคะพ่อ..ให้พี่ษาพาพี่พีทไปคุยในบ้านเถอะค่ะ...ตรงนี้ไม่สะดวกสบายหรอกค่ะ"เดียร์บอก "แต่พี่ว่านั่งตรงนี้ดีกว่านะ..มีเพลงฟังด้วย"พีทพูด เขานั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆเดียร์ทันที "งั้น..ก็นั่งคุยกันไปก่อนนะ...พ่อเข้าไปทำงานต่อก่อน..ตาพีทตามสบายนะ..ลุงขอตัวก่อน"พ่อบอก "คับคุณลุง"พีทบอก เดียร์นั่งลงแล้วเริ่มจับจีบขนม พีทมองที่เธอทำอย่างสนใจ ส่วนษาก็นั่งลงข้างๆพีทเช่นกัน "แล้วนี่ทำอะไรกันอยู่คับ...ป้านิ่ม"พีทถาม "กำลังทำขนมช่อม่วงอยู่ค่ะ...คุณพีท"ป้านิ่มตอบ "น่าสนุกนะคับ..ขอผมลองทำดูบ้างได้มั้ย"พีทพูด เดียร์เงยหน้ามามองพีทแล้วอมยิ้ม เธอไม่พูดอะไรแต่คิดว่าอย่างเขานี่นะจะทำขนมแล้วก็ก้มหน้าจับจีบขนมต่อ "เดียร์สอนพี่บ้างสิ..พี่อยากลองทำดู"พีทมองหน้าเดียร์ที่ก้มหน้าจับจีบขนมอยู่ "ษาว่า...พี่พีทอย่าทำเลยค่ะ..เลอะมือป่าวๆ"ษาพูด "แล้วษาไม่ทำบ้างเหรอ"พีทถาม "ไม่ล่ะค่ะ..ษาทำเล็บมาตั้งแพง..มาทำขนมเล็บก็เสียหมดสิคะ..อีกอย่างก็มีคนใช้ทำให้กินอยู่แล้ว..จะหาเรื่องลำบากอีกทำไมคะ...ยายเดียร์ชอบหาเรื่องลำบากเหมือนแม่ไม่มีผิด"ษาว่า "พี่ษาจะว่าก็ว่าเดียร์คนเดียวสิคะ...ทำไมจะต้องว่าแม่ด้วยล่ะ"เดียร์มองหน้าษาอย่างไม่พอใจ "ทำไมจะว่าไม่ได้..ก็แม่ทำอย่างที่ชั้นพูดจริงๆ...ชั้นจะว่าแกจะทำไม...ยายเดียร์"ษาพูดแล้วมองหน้าเดียร์ เดียร์ลุกขึ้นยืนทันที เธอจ้องหน้าของษาอย่างโกรธจัด มือทั้งสองข้างกำจนแน่น เธอหันหลังแล้วเดินหนีไปทางหลังบ้านทันที พีทมองตามหลังของเดียร์ไปอย่างเป็นห่วงความรู้สึก แล้วหันมามองหน้าของษาที่ทำเหมือนไม่แคร์กับสิ่งที่ตัวเองพูดไป "คุณษาไม่น่าจะว่าไปถึงคุณแม่เลยนะคะ..คุณษาก็รู้ว่าคุณเดียร์ไม่ชอบอ่ะค่ะ"ป้านิ่มพูด "ทำไมชั้นจะว่าไม่ได้..ก็ยายเดียร์ชอบทำตัวเหมือนแม่จริงๆ...มีคนไว้ใช้ก็ไม่ใช้...ชอบทำเอง..สมน้ำหน้าแล้ว..ว่านิดว่าหน่อยก็ไม่พอใจ..ชั้นไม่สนหรอก"ษาว่า ป้านิ่มส่ายหัวกับความงี่เง่าเอาแต่ใจของษา พีทเองพอได้ฟังที่ษาพูด ก็พอจะรู้ว่านิสัยของษาเป็นอย่างไร และก็พอจะรู้ว่าทำไมเดียร์ถึงได้ย้ายไปอยู่ที่คอนโด "คุณษาคะ.."น้อยเรียก "มีอะไรก็พูดมา...เรียกอยู่ได้"ษาว่า "คุณอรนุชมาค่ะ..เธอบอกว่านัดกับคุณษาไว้แล้ว..เธอจอดรถรออยู่ที่หน้าบ้านค่ะ"น้อยบอก "ไปบอกว่า..เดี๋ยวชั้นไป"ษาพูด "ค่ะ..คุณษา"น้อยพูดแล้วเดินออกไป "พี่พีทไปดูหนังและช๊อปปิ้งกับษามั้ยคะ"ษาหันไปชวนพีท "ไม่ดีกว่า..เดี๋ยวพี่ก็จะกลับเหมือนกันคับ...พอดีต้องไปทำงานต่อ"พีทบอก "แหม!...น่าเสียดายจังเลยค่ะ..พี่พีทน่าจะไปด้วยกันกับษา"ษาบอกด้วยเสียงออดออ้น "เอาไว้วันหลังนะคับ"พีทพูด "ก็ได้ค่ะ..งั้นษาไปก่อนนะคะ"ษาพูด เธอเอาปลายมือแตะที่ริมฝีปากของเธอแล้วเอาไปแตะที่แก้มของพีทเบาๆ ก่อนจะหันหลังเดินเข้าบ้านไป "นุ่น..ไปดูคุณเดียร์สิว่าอยู่ที่บ่อปลาหรือป่าว"ป้านิ่มบอก "จ๊ะป้า"นุ่นพูดแล้วเดินไปทางหลังบ้าน "ป้านิ่มคับ..ปกติษากับเดียร์ทะเลาะกันบ่อยเหรอคับ"พีทถาม "จริงๆแล้วต้องบอกว่าทุกวันมากกว่าค่ะ...คุณษากับคุณเดียร์คุยกันได้ไม่เกิน2ประโยคก็เป็นแบบนี้ตลอด"ป้านิ่มบอกแล้วถอนหายใจ "ทำไมล่ะคับ"พีทถามต่อ "...คุณษาชอบว่าคุณเดียร์แต่ลามไปถึงคุณวิที่เป็นคุณแม่ทุกครั้ง..คุณเดียร์เธอไม่ชอบที่คุณษาชอบว่าคุณแม่ก็เลยทะเลาะกัน...จนในที่สุดคุณเดียร์ก็กลัวว่าจะทำให้คุณนาวินไม่สบายใจที่เห็นลูกๆทะเลาะกันบ่อยๆ เธอเลยขอออกไปอยู่ที่คอนโด คุณนาวินรู้ว่าคุณเดียร์เลี่ยงที่จะทะเลาะกับคุณษาจึงอนุญาตให้ไปค่ะ นานๆคุณเดียร์จะกลับมาบ้านที แต่กลับมาก็เป็นอย่างนี้ทุกครั้งเลยค่ะ...ป้าล่ะสงสารคุณเดียร์จริงๆ"ป้านิ่มพูดพลางส่ายหัว "แล้วนี่เดียร์เดินหนีไปไหนแล้วล่ะคับ"พีทถาม "คงไปที่บ่อปลาข้างหลังบ้านแหละค่ะ...เวลาทะเลาะกับคุณษาทีไรก็มักจะไปนั่งร้องไห้คนเดียวทุกที"ป้านิ่มบอก "เดียร์ไม่เถียงษาหรือคับป้านิ่ม"พีทถาม "โดยปกติคุณเดียร์จะไม่เถียงค่ะ..ถ้าไม่ใช่เรื่องร้ายแรงอะไร..เธอจะเงียบและก็ไปแอบร้องไห้คนเดียวทุกที"ป้านิ่มบอก "งั้นป้าพาผมไปที่บ่อปลาทีได้มั้ยคับ...ผมอยากไปดูเดียร์สักหน่อย"พีทพูด "ได้ค่ะ..งั้นคุณพีทก็ตามป้ามาค่ะ"ป้านิ่มบอกแล้วเดินนำพีทไปทางหลังบ้าน