บทที่ 2 โทรศัพท์สายร้อน

"ตื่นแล้วเหรอวา มีสายโทรเข้าเกือบร้อยสายเลยแน่ะ ทั้งคุณเดย์ คุณเอ็ม น้องกันต์และอีกหลายคน นะเห็นวานอนหลับอยู่เลยไม่อยากปลุก" นะอธิบายสายที่โทรเข้าก่อนยื่นมือถือส่วนตัวให้วา "ขอบใจนะมากนะ เมื่อคืนรู้สึกเหนื่อยมากเลยไม่ได้ลงมากินอาหารที่นะเตรียมไว้ ขอโทษด้วยนะ ส่วนสายที่โทรเข้าเมื่อคืนนี้เดี๋ยววาจัดการเอง" นายแบบหนุ่มอธิบายอย่างคนรู้สึกผิด แม้กระทั่งตอนวาตื่นนอนเขาก็ยังดูสวยสง่าราวกับว่าเขาไม่ได้ผ่านการหลับใหลแต่อย่างใด "ไม่เป็นไร แค่วานอนพักผ่อนเยอะๆ ก็ดีแล้ว วันนี้ยังมีอีกหลายงานที่ต้องไปลุยต่อนะ" "จ้า ยังไงวาขอตัวไม่อาบน้ำแต่งตัวลงมากินข้าวเช้าก่อนละกัน ส่วนเรื่องงานค่อยว่ากันอีกที" เมื่อวาเดินขึ้นห้องไปอาบน้ำแต่งตัว ส่วนนะก็เตรียมตั้งโต๊ะอาหารเช้าไว้รอนายแบบหนุ่มลงมารับประทานด้วยกันเป็นประจำ

ช่วงพักเบรคของวัน วายุหยิบมือถือขึ้นมากดไล่ดูเบอร์โทรศัพท์ที่โทรเข้า แล้วโทรกลับเบอร์ดังกล่าวทุกเบอร์ที่ไม่ได้รับสาย เขาเป็นคนที่มีความละเอียดรอบคอบ ซ้ำยังมีความรับผิดชอบต่องานที่ได้รับมอบหมาย มีความเต็มที่กับงานทุกครั้ง งานจึงออกมาดีและมีคุณภาพตลอด แม้บางครั้งมีเหตุฉุกเฉินหรือมีสายด่วนโทรเข้ามา เขากลับเลือกงานเพื่อที่จะทำงานให้ดีที่สุดจนเสร็จงานก่อน หลังจากนั้นเขาจึงหันมาเคลียร์เรื่องส่วนตัวทีหลัง การมีความรับผิดชอบเช่นนี้จึงเป็นผลให้เขาเป็นที่รักและเอ็นดูของเพื่อนร่วมงานรวมถึงคนใกล้ชิดเสมอมา

"พี่วาสวยจังเลยค่ะ.... พี่วาสวยมาก... ทั้งสวยทั้งเก่งแบบนี้รักเลยครับ... สุดยอดเลยครับสวยมาก... พี่คือไอดอลของหนูนะคะ... สู้สู้นะครับ..." วานั่งอ่านคอมเม้นจากไอจีและเพจเฟซบุ๊กด้วยรอยยิ้มอย่างมีความสุข ทั้งยังไม่ลืมที่จะตอบคอมเม้นที่ได้อ่าน...

"นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลยนะครับวา" "จะไม่ให้ยิ้มได้ไงล่ะ เห็นคนรักวามากมายแบบนี้ ก็ทำให้วามีแรงที่จะสู้กับงานต่อไปแล้วล่ะ ฮ่าๆๆ" เขาตอบกลับนะด้วยสีหน้ามีความสุข "วันนี้เหลืออีกกี่งานเหรอนะ" "เหลือ 3 งานน่ะ 2 งานแรกงานถ่ายแบบนิตยสาร งานสุดท้ายงานใหญ่เลย เดินแบบที่พารากอนของห้องเสื้อชื่อดังครับ" "ขอบใจนะ โอเคถ้างั้นลุยงานต่อเลยดีกว่าเน๊อะ...พร้อมครับพี่" เขาตอบกลับผู้จัดการหนุ่มแล้วหันไปตอบรับช่างภาพเพื่อจะถ่ายงานต่อด้วยความกระฉับกระเฉง จนงานถ่ายแบบเสร็จลุล่วงไปได้ด้วยดีซ้ำยังเปี่ยมไปด้วยคุณภาพ

"สวัสดีครับพี่แอน" เขาทักทายเจ้าของห้องเสื้อที่รับเดินแบบ โดยงานเดินแบบในครั้งนี้มีเดย์ ดลภาค นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงเป็นหัวเรือใหญ่อีกครั้งเป็นผู้สนับสนุนหลักของงาน โดยที่นายแบบหนุ่มไม่รู้มาก่อน "สวัสดีค่ะน้องวา มาก่อนเวลาอีกนะเนี่ย สบายดีนะคะ" "สบายดีครับ" "พร้อมนะคะ" "พร้อมครับพี่แอน” “ถ้างั้นเราไปแต่งหน้าทำผมกันเลยดีกว่าค่ะจะได้ไม่เสียเวลา" "ครับ..." เมื่อสิ้นเสียงตอบรับ พี่แอนเจ้าของห้องเสื้อจึงเดินนำทางวายุไปยังห้องแต่งตัว VIP "สวัสดีค่ะคุณวา.../ สวัสดีครับคุณวา” เสียงทักทายของเจ้าหน้าที่ห้างดังเป็นระยะเมื่อวายุเดินผ่าน “สวัสดีครับ” วาไม่ลืมที่จะยกมือรับไหว้ทุกคนอย่างนอบน้อม ซึ่งบ่งบอกว่าเขาเป็นที่รักของทุกคนจริงๆ เมื่องานเริ่ม ประธานในงาน ผู้จัดงาน ผู้ทรงคุณวุฒิและแขกอีกมากมายนั่งประจำที่ของตน รวมถึงสื่อมวลชนหลายสำนักต่างยืนรอเพื่อที่จะถ่ายภาพบรรยากาศช็อตสำคัญของงาน การเดินแบบเริ่มขึ้นอย่างตระการตา เหล่าบรรดานางแบบ นายแบบชื่อดังขึ้นเดินบนแคทวอล์ค ด้วยท่าทางสง่างาม พร้อมแสง สี เสียง สวยสดงดงาม ชุดแล้วชุดเล่าที่ผ่านไปกับเสื้อผ้าหลากหลายสไตล์ทันสมัยให้ทุกคนได้ชื่นชม

วินาทีสำคัญก็มาถึง เมื่อพิธีกรประจำงานประกาศ... "สวัสดีครับประธานในงาน ผู้จัดงาน ผู้ทรงคุณวุฒิและแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ขณะนี้ได้เวลาที่พวกเราทุกคนจะได้รับชม 'โชว์การเดินแบบในชุดพิเศษ' ที่ออกแบบเสื้อผ้าฝีมือโดยคุณแอนเจ้าของห้องเสื้อที่มีชื่อเสียงมากที่สุดภายใต้แบรนด์ (โมเดิร์นแอนน์) ซึ่งมีชุดเดียวในประเทศไทยและอาจเป็นชุดเดียวในโลก กับนายแบบกิตติมศักดิ์ของเราในวันนี้ เขาทั้งสวย สง่างาม และเร้าร้อนที่สุดในขณะนี้ ขอเชิญทุกท่านพบกับคุณวา วายุครับ" เมื่อสิ้นเสียงพิธีกร เสียงปรบมือก็ดังระงมไม่ขาดสาย ตามด้วยแสงแฟลชกับเสียงชัตเตอร์กดรัวๆ ก่อนจะปรากฏร่างนายแบบหนุ่มหน้าหวานขึ้นกลางเวที ในชุดราตรียาวสีทองอร่าม ช่วงคอของชุดเว้าเป็นตัววีลึกถึงระดับกลางอกทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ช่วงล่างถูกแหวกตั้งแต่สะโพกทั้งสองข้างเท่ากัน เวลาเดินจึงทำให้ดูเซ็กซี่แต่ไม่มากจนเกินไป บนเนื้อผ้าถูกประดับประดาด้วยเพชรหลายขนาดกว่า 150 กะรัต ตลอดจนพลอยและคริสตอลอีกเป็นจำนวนมาก ทำให้เขาดูสวยสง่า โดดเด่นกว่าใครในงาน เสียงเพลงดังให้จังหวะนายแบบหนุ่มพราวเสน่ห์ย่างก้าวตามจังหวะอย่างมั่นใจบนแคทวอล์ค บรรดาช่างภาพก็รัวชัตเตอร์ไม่ลดละ ทำให้แสงแฟลชตกกระทบร่างบางของนายแบบหนุ่มอยู่ตลอดเวลา จนมาถึงด้านหน้าแคทวอล์ค วาสบตาเข้ากับ 'เดย์ ดลภาค มากพูนทรัพย์' นักธุรกิจหนุ่มไฮโซ ผู้ลุ่มหลงในตัวเขาซึ่งเป็นชายหนุ่มอันดับต้นๆ ที่วานับเป็นคนสนิทคนหนึ่ง เขายิ้มหวานให้เดย์อย่างเป็นกันเอง แล้วกวาดสายตาไปรอบๆ งานก็พบเข้ากับ 'เอ็ม' หนุ่มนักเรียนนอกดีกรีเกียรตินิยมอันหนึ่ง ซึ่งเป็นอีกหนึ่งคนที่สนิท รอยยิ้มก็ถูกส่งไปยังใครคนนั้นเช่นกัน ยิ้มหวานของวาทำให้ชายหนุ่มทั้งสองคนยิ้มแก้มปริโดยอัตโนมัติ