บทที่ 3 เสือสาวร้ายเดียงสา

“แซมมี่ฉันรักเขาอยากเป็นของเขา..” วิกานดาเขย่าแขนเพื่อนรักเบาๆ ท่าทางเหมือนเด็กอยากได้ของเล่นแล้วอ้อนจะเอา “ว้ายนังนี่ พูดอะไรออกมา แกไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนนะ เกิดอะไรขึ้น..” แซมมี่ตกใจเพราะปกติวิกานดาจะเป็นคนสดใสร่าเริงและเรียบร้อยมากไม่เคยมีวีรกรรมโลดโผนเรื่องผู้ชาย แม้วิกานดาจะเป็นคนที่มั่นใจในตัวเอง แต่กับเรื่องผู้ชายแล้วละก็ วิกานดาแทบไม่เคยสนใจหรือวอแวกับเพศตรงข้ามในลักษณะชู้สาว ผู้ชายที่วิกานดาสนิทสนมด้วยที่สุดก็คงจะเป็น เดโช ลูกพี่ลูกน้องของวิกานดาแต่ตอนนี้เดโชแต่งงานมีครอบครัวไปแล้ว “ฉันได้ข่าวว่าคุณธีร์เขาจะหมั้นกับคนที่ครอบครัวเขาหาให้ คนรวยเขาก็คงจะแต่งกับคนรวยด้วยกันให้สมหน้าสมตา ส่วนฉันก็ อกหักไง” “แล้วยังไง..” “ฉันอยากได้เขา..” วิกานดาพูดออกมาจากใจจริงเลยทีเดียว เธออยากเป็นของธีร์ อยากเป็นผู้หญิงของเขาก่อนที่เขาจะแต่งงาน อาจจะเป็นความคิดบ้าๆ ที่ไร้สาระ ไร้สติ ไร้ความเป็นกุลสตรี แต่เธออยากเป็นของเขาจริงๆ เป็นของผู้ชายที่เธอรัก เพียงคนเดียว.. “โอยยย อีแซมมี่จะบ้าตาย กรี๊ดดดด...” แซมมี่ทำท่าจะล้มทั้งยืนแล้วกรี๊ดออกมาจนวิกานดาตกใจ “นังบ้า แกกรี๊ดทำไม ดีนะที่ห้องนี้มันเป็นคอนโดส่วนตัวแกเป็นห้องเก็บเสียงบ้างไม่งั้นชาวบ้านคงแตกตื่น” วิกานดาหน้าตื่นมองซ้ายมองขวาแล้วหันมาทำตาเขียวใส่เพื่อนรัก “ก็ฉันตกใจนี่หว่าที่แกอยู่ๆ ก็อยากได้ผัวอยู่มาจนจะอายุสามสิบเพิ่งอยากมีผัว” “ฉันเพิ่งยี่สิบหกย่ะไม่ได้แก่ขนาดนั้น ยังอยู่ในวัยเจริญพันธุ์ย่ะ” “นี่แกพูดจริงๆ ใช่ไหมนังวิว” วิกานดาพยักหน้าเป็นคำตอบ พอเห็นแววตามุ่งมั่นของเพื่อนรักแล้วแซมมี่ก็ได้แต่ถอนใจเบาๆ “แค่ครั้งเดียวเท่านั้น จริงๆ นะ คืนเดียวครั้งเดียว” “โอ๊ยยย.. ไม่เคยพบไม่เจอ แล้วหลังจากนั้นล่ะแกจะทำไงต่อละยะ..” แซมมี่เท้าสะเอวมองหน้าเพื่อนรักจริงจัง “ก็คงลาออกไปหางานใหม่ เพราะหากฉันได้นอนกับเขาแล้วคงมองหน้าเขาไม่ติดแน่ๆ เลยแก เขาอาจจะจำฉันได้และอาจจะไล่ฉันออก ฉันไม่อยากให้เขาเกลียดฉัน..” วิกานดาเสียงอ่อย “แล้วก็ยังอยากจะทำ...” แม้จะเข้าใจอารมณ์เพื่อนรักแต่ก็อดห่วงไม่ได้ “ก็ฉันรักเขานี่ ฉันอยากเป็นของผู้ชายที่ฉันรัก ความสาวที่ฉันอุตส่าห์เก็บรักษาไว้อย่างดีจะมอบให้คุณธีร์เพียงคนเดียว” วิกานดาพูดอย่างมุ่งมั่น แซมมี่กลอกตาไปมาอย่างไม่รู้จะพูดอะไรยอมใจกับความคิดอันแสนมาดมั่นของเพื่อนรัก “ชะนีคลั่งรักมันเป็นแบบนี้นี่เอง” “แล้วแกจะช่วยฉันมั้ย” “ช่วยก็ได้ แต่คิดก่อนว่าจะเข้าถึงตัวเขายังไงเขาถึงจะยอมให้แกลากขึ้นเตียงโดยไม่รู้ว่าแกเป็นเด็กในร้านของเขา..” “นั่นล่ะคือปัญหาของแก..” วิกานดายิ้มร่าด้วยความพอใจ แซมมี่ค้อนเพื่อนตาคว่ำแล้วถอนใจออกมาหนักๆ “นังวิวเอ๊ยนังวิว หาเหาใส่หัวแท้ๆ เลยแก..”

ธีร์ยิมหวานให้หญิงสาวซึ่งเป็นคู่หมายของตน ดาด้า หรือ ดลยา เป็นหญิงสาวสวยหุ่นดี เจ้าหล่อนเป็นนักธุรกิจสาวหน้าใสเป็นเจ้าของครีมเพื่อผิวขาวยี่ห้อหนึ่งรวมไปถึงอาหารเสริมเพื่อความงามด้วยซึ่งเธอบอกเขาว่าธุรกิจนี้มาแรงมาก สาวไทยนิยมกันมากเพราะใครๆ ก็อยากสวยอยากขาว ธีร์มองว่ามันเป็นเรื่องของรสนิยมและความพึงพอใจของหญิงสาวรวมไปถึงผู้ชายบางคนด้วย บางยี่ห้อในตลาดก็เป็นของปลอมผสมสารอะไรที่มันเป็นอันตรายต่อผู้บริโภค แต่ดาด้าบอกเขาว่าสินค้าของเธอเป็นสินค้าปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์ และเขาเองก็แอบตรวจสอบว่าเธอพูดจริงหรือไม่ก็พบว่าดลยาพูดความจริง จึงอดชื่นชมไม่ได้ว่าดาด้าเป็นหญิงสาวที่สวยและเก่งคนหนึ่ง เหมาะจะเป็นภรรยาของเขาในอนาคตเพราะเธอคงเชิดหน้าชูตาให้กับครอบครัวของเขาได้ เขาชอบผู้หญิงทำมาหากินและขยันขันแข็งไม่เอาแต่งอมืองอเท้าบริการผู้ชายบนเตียงแลกกับเงินเท่านั้น ดาด้าคือผู้หญิงที่มารดาของเขาแนะนำ เธอมีเชื้อสายไทยเกาหลีใต้เหมือนเขา แต่ดาด้าใบหน้าค่อนไปทางเกาหลีมากกว่าซึ่งเขาเห็นสาวๆ รวมไปถึงหนุ่มๆ สมัยนี้ชอบไปศัลยกรรมที่เกาหลีเพราะอยากสวยหล่อเหมือนดารานักร้องเกาหลี และเขาก็มองว่ามันเป็นเรื่องปกติเพราะทุกคนอยากสวยหล่อ เขาจึงไม่เคยแอนตี้เรื่องศัลยกรรม แต่ด้วยสายตาคนที่ผ่านผู้หญิงมามากธีร์รู้ว่าดาด้ามีความงามแบบธรรมชาติไม่ได้ผ่านมีดหมอ แต่การแต่งหน้า เมกอัพ เครื่องสำอางทำให้ผู้หญิงสวยได้โดยไม่ต้องศัลยกรรมด้วย “เราไปที่ไหนกันคะวันนี้” หญิงสาวเดินมาเกาะแขนเขาอย่างสนิทสนม “ไปที่ผับเพื่อนพี่ไหม วันนี้เห็นว่ามีเมนูใหม่จะนำเสนอ” “ไม่ไปที่ร้านพี่ธีร์หรือคะ” “กินอาหารที่ร้านจนเบื่อแล้ว ไปเปลี่ยนบรรยากาศบ้างดีกว่าหรือดาด้าว่าไง” “พี่ธีร์ว่ายังไงก็ว่าตามกันค่ะ ตามใจพี่ธีร์” “จริงหรือเปล่าที่ว่าตามใจพี่..” ธีร์ทำตาพราวพรายหญิงสาวหัวเราะสดใส “อย่ามาทำเจ้าชู้กับดาด้าเลยค่ะ พี่ธีร์สาวๆ ในสต๊อกเยอะแยะ อย่างดาด้าน่ะไม่ใช่สเป๊กหรอก” “ก็ไม่แน่นะ สาวในสเป๊กกับแม่ของลูกมันคนละอย่างกัน..” ธีร์ว่าแล้วพาเธอไปที่รถ “พี่ธีร์พูดเรื่องนี้ก็ดีแล้วค่ะ ดาด้ามีเรื่องจะปรึกษาพอดี..” หญิงสาวยังคงยิ้มหวานให้เขา ธีร์หันมามองสบตาแล้วยิ้มบางๆ ก่อนจะออกรถ...