บทที่ 2 Part : ฉันยังเป็นลูกสาวของเขาอยู่ใช่ไหม  S-nc

ชั้นล่างของบ้าน เวลา22:30น. จริงๆ ฉันก็ใกล้จะนอนแล้วล่ะ แต่จู่ๆ ก็เกิดหิวขึ้นมา เพราะเมื่อตอนหัวค่ำ ฉันกินข้าวไปเพียงแค่คำสองคำเท่านั้น เพราะมัวแต่น้อยใจคนที่ไม่เคยสนใจฉัน เธอเดินลงมาชั้นล่างของบ้าน เพื่อมาเอานมในตู้เย็นขึ้นไปกินที่ห้อง แต่จู่ๆ ก็มีเสียงทุ้มที่คุ้นหูดังขึ้นบริเวณใกล้ๆ นั้น.. “ทำไมยังไม่นอนอีก?” สาวน้อยหันไปมองตามเสียงพูดนั้นด้วยความตกใจ และเมื่อเห็นว่าเป็นลูก้าแด๊ดดี้คนเย็นชา เธอก็รีบหันหน้ากลับมาและไม่ได้ตอบอะไรเขากลับไป… เขาที่เห็นว่าคนตัวเล็กนั้นได้ยินแต่เลือกที่จะเมินคำพูดของเขา เขาจึงวางแก้วไวน์ในมือลง และลุกเดินไปหาเด็กสาวที่บาร์ครัวทันที  ปุก! ร่างบางถูกดันตัวให้ชิดกับเคาน์เตอร์ครัวด้วยแรงจากมือของคนร่างสูง เขาวางมือไว้ที่เคาน์เตอร์ข้างๆ ตัวสาวน้อยเพื่อขังเธอไว้ระหว่างแขนล่ำ.. “แด๊ดถาม ทำไมไม่ตอบ” เขาขมวดคิ้วจ้องหน้าเด็กสาวอย่างไม่พอใจ “หนูหิวค่ะ.. เลยลงมาหาของกิน” คนอ่อนแอเริ่มมีน้ำใสเอ่อขึ้นที่ตา “โกรธอะไรแด๊ด พูดมาซิ๊?” “เปล่าค่ะ” เธอตอบกลับเสียงสั่น น้ำใสไหลออกตาอย่างห้ามไว้ไม่อยู่ “ต้องโดนทำโทษก่อนหรือไงถึงจะพูด...” เขาพูดคำขู่ออกมา ซึ่งนั่นก็เป็นสิ่งที่ทำให้เด็กสาวกลัวไม่น้อย “…นะหนูแค่น้อยใจที่แด๊ดไม่สนใจหนูค่ะ ฮึกๆ”  ''หยุดร้อง...”  “ฮึกๆ”  “ถ้าไม่หยุดแด๊ดจะทำโทษ”  “ซันซานย์!” เขาเอ็ดเสียงใส่เด็กสาวเพื่อให้เธอหยุดความอ่อนแอนั้น เพราะความอ่อนแอและความขี้แงของเธอ เป็นสิ่งที่เขาไม่ชอบมากที่สุด เสียงร้องไห้สะอื้นของเด็กสาวและน้ำตาที่ไหลอาบแก้มใสของเธอนั้น ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงเลย และดูเหมือนว่า ยิ่งเขาขู่เธอแบบนั้น เธอก็จะยิ่งร้องไห้หนักขึ้นกว่าเดิมซะอีก… ซึ่งเมื่อเขาเห็นว่าเธอนั้นไม่ยอมหยุดงอแง เขาเลยจัดบทลงโทษให้เธออย่างที่เธอเองก็ไม่ทันตั้งตัว.. ร่างสูงคว้าเอวบางของเด็กสาวเข้ามาแนบชิดกับร่างของตน ก่อนที่จะโน้มหน้าลงและใช้ปากของเขาปิดเสียงน่าลำคานนั้น จ๊วบๆ~ ริมฝีปากสวยของคนตัวเล็กถูกขบกัดและเม้มด้วยความหงุดหงิดอย่างเอาแต่ใจจากคนที่เรียกตนว่าเป็นพ่อ จนเสียงร้องไห้นั้นเงียบหายไป ผลั่ก! “อย่านะคะแด๊ด><'' ร่างเล็กดันคนตัวสูงออกและก้มหน้าไว้เพื่อไม่ให้เขานั้นลงโทษได้อีก..  “หนูขอตัวไปนอนก่อนนะคะ..” เด็กสาวผลักแขนของคนตัวสูงและรีบวิ่งขึ้นชั้นสองของบ้านทันที “ฉันอดทนกับเธออีกไม่นานหรอก..” สีหน้าที่ดูนิ่งเฉยของเขานั้น แฝงไปด้วยความรู้สึกเก็บกด ราวกับต้องอดทนกับอะไรบางอย่างภายในใจอยู่ ทางเดินชั้นสอง.. เด็กสาววิ่งขึ้นมาชั้นสองของบ้านเพื่อที่จะเดินเข้าห้องนอน แต่ในระหว่างทางเจไดก็เปิดประตูออกมาชนเข้ากับเธอที่กำลังจะวิ่งผ่านหน้าห้องของเขาไปพอดี… ปุก! “อุ๊ย! ขอโทษค่ะ” “จะรีบวิ่งไปไหนคะ ทำไมยังไม่เข้านอนอีก?” “หนูหิวค่ะ.. ก็เลยลงไปเอานมชั้นล่างมา”  “หิวอะไรป่านนี้ นอนไม่หลับเหรอ?” “ค่ะแด๊ด.. เมื่อตอนเย็นหนูเผลอหลับไป ตอนนี้ก็เลยไม่ค่อยง่วงค่ะ”  เจไดยื่นหน้าเข้ามาใกล้และพูดบอกสาวน้อย สายตาคมคู่นั้นก็แฝงไปด้วยความปรารถนาที่จะทำบางอย่าง “งั้น.. ให้แด๊ดไปกล่อมนอนดีไหมคะ”  “เอ่อ..ไม่เป็นไรค่ะ” เด็กสาวพูดยังไม่ทันจบ ก็โดนคนร่างหนาใช้มือดันหลังของเธอพาเดินเข้าห้องนอนของสาวน้อยที่อยู่ใกล้ๆ กันนั้น ห้องนอนซันซานย์… คนที่เรียกตนว่าเป็นพ่อ ดึงร่างของเด็กสาวลงมานอนกอดที่เตียงเจ้าหญิงนุ่มขนาดเพียงสามจุดห้าฟุตของเธอ ก่อนที่จะค่อยๆ ใช้นิ้วเรียวยาวของเขาเขี่ยช่อผมที่กำลังปกปิดใบหน้าสวยใสนั้น ..เขานอนจ้องมองเธออยู่นานด้วยความหลงใหล  “แด๊ดไม่ง่วงเหรอคะ” เธอถามด้วยสีหน้าที่ดูอึดอัด “ถ้าแด๊ดง่วง แด๊ดนอนห้องซานย์ได้ไหมคะ?” เขาพูดคำหวานเหมือนที่เคย และยกคิ้วขึ้นถามเด็กสาวเพื่อรอฟังคำตอบ “นอนได้ค่ะ.. แต่ว่าเตียงหนูมันเล็ก หนูกลัวว่าแด๊ดจะนอนไม่สบายตัวน่ะค่ะ” เธอก้มหน้าหลบสายตาของเจได เพราะรู้สึกเขินอายที่เขาเอาแต่จ้องมองใบหน้าของเธออยู่ แบบนั้น “แด๊ดนอนได้ค่ะ หนูก็นอนเถอะ” เขาลูบหัวคนตัวเล็กไปพราง ร่างหนาพลิกตัวขึ้นเพื่อเอื้อมมือไปปิดไฟที่หัวเตียง ส่วนเด็กสาวนั้นก็พยามที่จะข่มตานอน เพราะเธอรู้สึกอึดอัดที่ต้องนอนกอดกันแบบนี้.. และเมื่อไฟในห้องมืดลงมีเพียงแสงไฟด้านนอกที่ลอดเข้ามาผ่านช่องหน้าต่าง ทั้งห้องก็เงียบสนิท จนได้ยินเพียงเสียงหายใจของคนสองคน แต่แล้วก็มีเสียงเบาๆ ลอยมาจากห้องที่อยู่ติดกันนั้น (อือ อ้าส์ ปึกปึก! คุณวีเดนค่ะ~ เร็วอีกค่ะ~) ถึงเสียงมันจะเบามากก็จริงแต่ด้วยความที่ภายในห้องของฉันนั้นเงียบสนิท มันเลยยิ่งทำให้ได้ยินเสียงนั้นชัดมากขึ้น เสียงน่าอายที่ดังรบกวนเวลานอนของฉันแทบทุกคืน... ฉันได้แต่ภวานาอย่าให้แด๊ดเจไดได้ยินเสียงนั้นเลย เพราะว่ามันรู้สึกไม่ดีจริงๆ ถ้าต้องได้ยินเสียงอะไรแบบนั้นพร้อมกันกับผู้เป็นพ่อ.. เสียงนั้นยังคงดังอยู่อย่างต่อเนื่อง และเธอเองก็พยามที่จะข่มตาให้หลับลง แต่แล้วจู่ๆ มือหนาของคนที่นอนกอดร่างเธออยู่ก็เริ่มอยู่ไม่นิ่ง..  เขาลูบต้นขาของคนตัวเล็กเบาๆ ขึ้นลงอยู่แบบนั้น ก่อนที่จะล้วงมือเข้าไปไว้ใต้กระโปรงชุดนอนของคนตัวเล็ก ซึ่งเวลานั้นสาวน้อยเองก็ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงกับสถานการณ์แบบนี้ เลยเลือกที่จะแกล้งหลับไป แต่ในใจเธอมันกลับสั่นกลัวและมีแต่ความคิดแย่ๆ ต่อเจไดผู้เป็นพ่อ มือหนาของเขาเริ่มลูบไปทั่วต้นขาและลามไปลูบบั้นท้ายเนียนๆ ของเด็กสาวอีกด้วย ซึ่งในเวลานี้มือหนานั้นเริ่มบีบขย้ำบั้นท้ายของเธออย่างเบามือ เหมือนว่าเสียงของคนห้องข้างๆ จะทำให้คนร่างหนานั้นเกิดมีอารมณ์ร่วมด้วยขึ้นมา  เด็กสาวเริ่มรู้สึกว่าสิ่งที่เจไดทำอยู่มันน่ากลัวมากยิ่งขึ้น จนเธอต้องต่อต้านการกระทำนั้น เพราะไม่งั้นมันคงจะเลยเถิดไปมากกว่านี้.. “แด๊ดจะทำอะไรคะ? “เธอใช้ความกล้าทั้งหมดสั่งมือเล็กของเธอให้หยุดมือของเขาไว้ ในใจก็สั่นกลัวไปหมด “อยู่นิ่งๆ .. ถ้าไม่อยากให้แด๊ดโมโห” เสียงทุ้มต่ำดุคนตัวเล็ก ที่กำลังสั่นกลัวเพราะการกระทำของเขา “แต่ว่าแด๊ดคะ…”  “ฉันไม่ทำอย่างที่เธอกลัวหรอกน่า ..มันยังไม่ถึงเวลา”  “…”  สิ่งที่คนน่ากลัวพูดออกมา มันหมายความว่าไงกัน ยังไม่ถึงเวลางั้นเหรอ แล้วถ้าเกิดว่าเวลานั้นมาถึงมันจะเกิดอะไรขึ้นกับฉันล่ะ… “แค่นอนเฉยๆ เข้าใจไหม.. แด๊ดจะไม่ทำอะไรหนูแด๊ดสัญญา”  และในความมืดนั้นคนร่างหนาก็ดึงกางเกงของเขาลงเพื่อควักบางอย่างออกมา ส่วนเด็กสาวก็ได้แต่หลับตานอนนิ่งตามคำสั่งของคนใจร้าย.. ในเวลานั้น เตียงก็เริ่มมีการสั่นไหวบางอย่างขึ้น เด็กสาวกลับรู้สึกเหมือนว่ากำลังมีบางอย่างแข็งๆ ทิ่มแทงเบาๆ ที่ต้นขาของเธอ  ซึ่งตอนนี้คนใจร้ายกำลังชักแกนชายของเขาอยู่เพื่อตอบสนองความใคร่ของตัวเอง และสาวน้อยก็ได้แต่นอนนิ่งน้ำตาคลอ เพราะไม่กล้าที่จะขยับตัวขัดขืน หรือแม้แต่หายใจด้วยซ้ำ… เขาเริ่มซอยมือถี่ขึ้น ถี่ขึ้น ก่อนที่จะดันตัวขึ้นคร่อมขาเนียนเรียวของเด็กสาว แล้วหลั่งน้ำข้นทิ้งไว้ที่ต้นขาของเธอ… “ซี๊ด อ้าส์ อ้อห์” พรวด~ ร่างหนากระตุกเสร็จ อย่างสมใจอยาก แต่ก็ยังมีสิ่งที่เขาปรารถนามากกว่านั้นจากเธอ ผู้เป็นลูกสาวบุญธรรม… เมื่อเสร็จกิจเขาก็ลุกขึ้นไปเปิดไฟ และหยิบกระดาษเช็ดชู่เพื่อมาเช็ดน้ำข้นบนขาเรียวเนียนของสาวน้อยออก…  แต่ทว่าเมื่อไฟในห้องเปิดสว่างขึ้นมันก็ทำให้เห็นขาเนียนของเด็กสาวชัดขึ้น ร่างหนาโน้มตัวลงไปดูดเม้มที่ต้นขาขาวๆ ของเธอเบาๆ ก่อนที่จะย้ายมากระซิบที่ข้างหูของเธอเพื่อบอกฝันดี ฟอด~ “ฝันดีนะคะ ยัยหนูของแด๊ด” เมื่อพูดจบเขาก็เดินออกจากห้องนั้นทันที ฉันยังเป็นลูกสาวของเขาอยู่ใช่ไหม? … -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] - [Follow the next episode]  [-กดใจ -เพิ่มเข้าชั้น -คอมเมนท์ให้กำลังใจ และฝากกดติดตามไรท์ด้วยนะครับ🙏]