ฟีนิกซ์คืนชีพ: ทายาทสาวที่ถูกลืมเลือน

เมื่อเจ็ดปีก่อน ดันเต คู่หมั้นของฉัน ส่งฉันเข้าคุกเพื่อรับโทษแทนน้องสาวบุญธรรมอย่างเคียรา เขาอ้างว่านี่คือของขวัญอันล้ำค่าเพื่อปกป้องฉัน

วันนี้เขามารับฉันที่หน้าเรือนจำ แต่กลับทิ้งฉันไว้ที่หน้าคฤหาสน์ของตระกูลเพียงเพราะเคียรากำลังมีอาการกำเริบขึ้นมาอีกแล้ว

พ่อแม่สั่งให้ฉันไปนอนในห้องเก็บของแคบๆ บนชั้นสาม เพราะไม่อยากให้ฉันไปรบกวนเด็กสาวแสนบอบบางที่ขโมยชีวิตฉันไป

พวกเขาจัดงานเลี้ยงมื้อค่ำสุดหรูเพื่อฉลองให้เธอ ในขณะที่ฉันถูกปฏิบัติราวกับวิญญาณไร้ตัวตน

เมื่อฉันปฏิเสธที่จะร่วมโต๊ะ แม่ก็ขู่ฟ่อว่าฉันเป็นคนเนรคุณ

“หล่อนก็แค่อิจฉาเคียรา”

พ่อตราหน้าฉันเป็นภาษาสเปน แม้แต่ดันเต ชายที่เคยสาบานว่าจะรอฉัน ก็ยังนั่งปอกเปลือกองุ่นให้เคียราอย่างทะนุถนอม โดยไม่แม้แต่จะปรายตามองฉัน

พวกเขาคงคิดว่าเวลาเจ็ดปีในคุกจะทำให้ฉันกลายเป็นคนโง่เขลาและแตกสลาย

แต่คุกคือมหาวิทยาลัยชีวิตของฉัน ฉันเรียนภาษาสเปนจนเชี่ยวชาญ และเข้าใจทุกถ้อยคำอันร้ายกาจนั้นอย่างถ่องแท้

ในวินาทีนั้น ฉันตระหนักได้ว่าตัวเองไม่ใช่คนในครอบครัว แต่เป็นเพียงขยะที่ถูกใช้งานจนพังแล้วทิ้ง ความรักที่เคยมีให้พวกเขามอดไหม้กลายเป็นเถ้าถ่าน

คืนนั้น ในห้องเก็บของที่เต็มไปด้วยฝุ่น ฉันเปิดโน้ตบุ๊กเครื่องเก่า ล็อกอินเข้าสู่ช่องทางเข้ารหัสลับที่ตั้งค่าไว้เมื่อหลายปีก่อน

“ข้อเสนอยังคงเดิม เธอจะยอมรับไหม?”

มือของฉันพิมพ์ตอบกลับไปทันที

“ฉันตกลง”

ฉันไม่ได้แค่กำลังจะจากไป แต่ฉันกำลังจะลบพวกเขาออกไปจากชีวิตตลอดกาล