บทที่ 3

วันต่อมา ในห้องหนังสือสไตล์คลาสสิกของคฤหาสน์ตระกูลเข็มทอง แสงแดดส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่ลงบนพื้นไม้สัก หม่อมหลวงณัฐพงษ์กำลังนั่งอยู่บนรถเข็น พลิกดูเอกสารในมือ ชลธีถือแท็บเล็ตเดินเข้ามาอย่างกระตือรือร้น "คุณเมฆครับ สืบมาได้แล้ว!ผู้หญิงคนนั้นชื่อจริยา แก้วประเสริฐ เป็นอดีตภรรยาของคุณธนชัย คล่องแคล่ว เพิ่งหย่ากันเมื่อวานนี้เอง" เขายื่นแท็บเล็ตให้ บนหน้าจอแสดงข้อมูลสาธารณะของจริยา: มาจากครอบครัวธรรมดา หลังจากเรียนจบก็แต่งงานเข้าตระกูลใหญ่ ตลอดสามปีที่ผ่านมาเป็นแม่บ้านเต็มตัว ไม่เคยมีประวัติการทำงานใด ๆ หม่อมหลวงณัฐพงษ์มองประวัติที่แสนจะธรรมดานั้นแล้วเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "แม่บ้าน...แต่มีฝีมือขนาดนั้นเลยเหรอ" "ผมก็ว่าแปลก" ชลธีเกาหัว "ไม่ว่าเธอจะซ่อนตัวลึก หรือไม่ก็...เคยฝึกมวยไทยป้องกันตัวมาก่อน" สัญชาตญาณของหม่อมหลวงณัฐพงษ์บอกเขาว่าเรื่องมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น ความเยือกเย็นและแววตาที่ดุดันของผู้หญิงคนนั้น ไม่ใช่สิ่งที่แม่บ้านธรรมดาจะมีได้ "แล้วอีกเรื่องล่ะ" หม่อมหลวงณัฐพงษ์ผลักแท็บเล็ตออกไป เห็นได้ชัดว่าเขาไม่สนใจข้อมูลผิวเผินพวกนี้ ชลธีเปลี่ยนสีหน้าเป็นจริงจังทันที "มีข่าวแล้วครับ! เกี่ยวกับ 'ผู้ท้าทายมัจจุราช'!" เมื่อได้ยินชื่อนี้ ดวงตาที่เรียบเฉยของหม่อมหลวงณัฐพงษ์ก็ปรากฏระลอกคลื่นขึ้นมาในที่สุด นิ้วที่เคยเคาะอยู่บนที่พักแขนก็หยุดลง "มีข่าวลือในตลาดมืดว่า 'ผู้ท้าทายมัจจุราช' จะปรากฏตัวที่สนามแข่งรถนานาชาติกรุงเทพในสัปดาห์หน้า แต่จะไม่ปรากฏตัวอย่างเป็นทางการ" ชลธีลดเสียงลง "ได้ยินมาว่า วิธีการเลือกคนไข้ของเขา/เธอครั้งนี้พิเศษมาก จะเลือกเฉพาะผู้ชนะในการแข่งขันรถยนต์เท่านั้น และจะเลือกเพียงคนเดียวที่มีวาสนาต่อกัน" หม่อมหลวงณัฐพงษ์ครุ่นคิด สนามแข่งรถ? หมอเทวดาในตำนานที่สามารถแย่งคนจากเงื้อมมือมัจจุราชได้คนนี้ ช่างมีสไตล์การทำงานที่แปลกประหลาดกว่าคนทั่วไปจริง ๆ "คุณเมฆครับ ข่าวนี้เชื่อถือได้เหรอครับ อาจจะเป็นกับดักก็ได้นะ เพราะคนที่อยากจะตามหาหมอเทวดาคนนี้มีเยอะมาก ในจำนวนนั้นก็มีศัตรูของคุณอยู่ไม่น้อย" "ไม่ว่าจะเป็นกับดักหรือไม่ ก็ต้องไป" น้ำเสียงของหม่อมหลวงณัฐพงษ์เด็ดขาด "ฉันรอมาสามปีแล้ว จะปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไปไม่ได้" สายตาของเขามองไปยังขาของตัวเองที่ถูกคลุมด้วยผ้าห่มบาง ๆ แววตาของเขากลับกลายเป็นลึกล้ำและมืดมน อุบัติเหตุเมื่อสามปีก่อน ไม่เพียงแต่พรากความสามารถในการยืนของเขาไป แต่ยังทิ้งปริศนาไว้มากมาย "แล้ว...เราต้องเตรียมอะไรบ้างครับ เหมาสนามแข่งทั้งหมดเลยดีไหม" ชลธีถาม "ไม่ ต้องตีหญ้าให้งูตื่น" หม่อมหลวงณัฐพงษ์ส่ายหน้า "ในเมื่อกติกาคือผู้ชนะการแข่งขัน งั้นเราก็เล่นตามกติกา" "ไปจัดการซะ ฉันจะเข้าร่วมการแข่งขันในสัปดาห์หน้า" ชลธีตกใจจนแทบจะกระโดด "คุณจะลงแข่งเองเลยเหรอครับ แต่ว่าขาของคุณ..." หม่อมหลวงณัฐพงษ์ไม่ได้ตอบ เพียงแค่หยิบรูปถ่ายใบหนึ่งบนโต๊ะขึ้นมา ในรูปเป็นภาพของเขากับหญิงสาวคนหนึ่ง เธอยิ้มอย่างสดใส แต่รูปถ่ายนั้นเริ่มจะซีดจางแล้ว เขาค่อย ๆ ลูบไล้รูปถ่ายนั้น แววตาอ่อนโยนและเศร้าสร้อย การตามหาหมอเทวดา ไม่ใช่แค่เพื่อรักษาขาของตัวเอง แต่ยังเพื่อสืบหาความจริงเกี่ยวกับอุบัติเหตุในปีนั้น และทวงความยุติธรรมให้กับคนในรูป ในขณะเดียวกัน ที่เพนท์เฮาส์สุดหรูซึ่งตกแต่งอย่างเรียบง่าย จริยากำลังยืนอยู่หน้าหน้าต่างกระจกบานใหญ่ มองเห็นทิวทัศน์ยามค่ำคืนของกรุงเทพฯ ทั้งเมือง ที่นี่คือ "รังนก" เซฟเฮาส์แห่งหนึ่งในชื่อของเธอ นอกจากศศิธรแล้ว ไม่มีใครรู้ว่าที่นี่มีอยู่จริง เธอลูบเบา ๆ ที่หน้าท้องที่ยังคงแบนราบของตัวเอง แววตาซับซ้อน หมอบอกว่าระหว่างตั้งครรภ์ต้องทำจิตใจให้แจ่มใส แต่ตอนนี้เธอกำลังจะก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งการแก้แค้น เด็กคนนี้ มาได้ผิดเวลาจริง ๆ แต่...นี่คือลูกของเธอ เธอจะไม่มีวันยอมแพ้เด็ดขาด ไม่เพียงแต่จะไม่ยอมแพ้ เธอยังต้องสร้างโลกที่ดีที่สุดให้กับเขา/เธอ และการจะทำเช่นนั้นได้ ก็ต้องทวงคืนทุกอย่างที่เป็นของตัวเองกลับมา และต้องแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของเธอ แสดงข้อมูลการสมัครเข้าร่วมการแข่งขันที่สนามแข่งรถนานาชาติกรุงเทพในสัปดาห์หน้า เป้าหมายของเธอคือเจ้าของสนามแข่งรถ ตระกูลเข็มทอง ว่ากันว่าพวกเขาเก็บรักษาแผนที่สมบัติโบราณส่วนหนึ่งไว้ และสมบัตินั้น เกี่ยวข้องกับสาเหตุการตายของแม่เธอ นิ้วของเธอค้างอยู่บนปุ่ม "สมัคร" เธอไม่รู้เลยว่า ทายาทของตระกูลเข็มทองที่เธอต้องการจะเข้าใกล้ ในขณะนี้ก็กำลังจับตามองไปยังสนามแข่งเดียวกัน แววตาของเธอเปลี่ยนเป็นแน่วแน่และเฉียบคม เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วกดเมาส์ "สมัครสำเร็จ!นักแข่ง:J" นอกหน้าต่าง แสงสียามค่ำคืนของกรุงเทพฯ ส่องประกายราวกับหมู่ดาวบนท้องฟ้า พายุลูกใหญ่กำลังจะก่อตัวขึ้นบนสนามแข่ง