บทที่ 3 Chapter 3

แค่ความฉาบฉวยชั่วครั้งชั่วคราว ต่างคนต่างพบเจอแลกเปลี่ยนความต้องการซึ่งกันและกันแล้วจบเพียงแค่นั้น เขาเองก็ไม่คิดปฏิเสธแต่ก็ไม่คิดจะจริงจังกับใครเป็นตัวเป็นตนในเวลานี้ เขารักชีวิตอิสระ รักความเร็ว ผู้หญิงที่เขารักเพียงคนเดียวก็คือมารดาเท่านั้น งานเลี้ยงดำเนินมาจนถึงเวลาเที่ยงคืนจึงยุติ ต่างคนต่างแยกย้ายกันกลับ เหมือนดังเช่นขามา เสร็จจากการแข่งสนามนี้ภาคินก็ว่างยาว เขาคิดจะท่องเที่ยวสักพักก่อนกลับไปดูแลรีสอร์ตที่เมืองไทย รีสอร์ตภูแมกไม้ ซึ่งอยู่ในจังหวัดจังหวัดหนึ่งทางภาคตะวันออกของประเทศไทย ชายหนุ่มกำลังจะก้าวขึ้นรถ เมื่อเอกสิทธิ์สะกิดแขนก่อนบุ้ยใบ้ไปทางที่จอดรถด้านหนึ่ง “สงสัยคืนนี้เจ้านายจะได้ใส่เกียร์อีกครั้งแล้วว่ะ” ลูกน้องขี้เล่น หากแต่ฝีไม้ลายมือในการทำงานไม่เบาแกล้งสัพยอก “นายนี่หัดพูดให้มันน้อยๆ หน่อย สงสัยอยู่ฝ่ายการตลาดจนเคยตัวนะไอ้บ้า” ภาคินดุห้วนๆ เขาจัดการปิดประตูรถ ขาแข็งแรงสาวเท้าก้าวตรงไปหาคนที่ยืนควงกุญแจมองมาทางเขา ปาจรีย์ยิ้มหวานอย่างยั่วเย้า การอยู่ต่างประเทศทำให้เธอไม่ต้องคอยระมัดระวังหูตาของชาวบ้าน เพราะคนที่นี่ล้วนแต่เห็นเรื่องพวกนี้เป็นเรื่องธรรมดา “ขืนคุณยิ้มแบบนี้บ่อยๆ ผมคงจะละลายอยู่ตรงนี้แน่ๆ” ภาคินแกล้งเย้า ด้านหลังที่เดินจากมาเมื่อครู่รถของเขาถูกขับออกไป โดยมีปิลันต์เป็นคนโบกมือให้ “แย่จังนะคะ คนของคุณเขาทิ้งคุณไปแล้ว แบบนี้คุณจะกลับยังไงล่ะคะเนี่ย” หญิงสาวสวยโน้มใบหน้าลงมากระซิบแทบชิดเรียวปากเข้ม “ผมก็หวังว่าคุณจะกรุณา” ชายหนุ่มส่งยิ้มยั่วเย้าเช่นกัน ตาคมกริบทอประกายร้อนแรงออกมาโดยไม่ปิดบังเช่นกัน ขณะที่มือหนาไล้ลงกับมือบางที่ถือกุญแจ เขาแกล้งไล้แผ่วๆ ก่อนจะแย่งกุญแจไปถือเอาไว้ “ฉันก็อยากจะดูเหมือนกันค่ะว่า...คุณจะแรงแค่ไหน” สาวสวยหมุนกายเข้าไปนั่งในรถเมื่อภาคินเปิดประตูให้ ก่อนที่ชายหนุ่มจะอ้อมไปทำหน้าที่คนขับ “ปกติเวลาแข่งรถผมเหยียบคันเร่งแบบไม่ยั้งและไม่มีแตะเบรก ถ้ายังไงผมช่วยรัดเข็มขัดนะครับ” ชายหนุ่มชะโงกเข้ามากระซิบข้างใบหูของสาวเจ้า เอื้อมมือไปดึงเข็มขัดนิรภัยซึ่งอยู่อีกด้านของกายสาวเพื่อมากดล็อก จงใจเบียดสีนวลเนื้อหอมกรุ่นกลิ่นคริสเตียนดิออร์อย่างยั่วเย้า “งั้นฉันก็จะบอกว่า ฉันชอบแบบแรงๆ เร็วๆ มีเท่าไหร่ใส่ให้จมคันเร่งจะเป็นปัญหากับคุณมั้ยคะ คุณภาคิน” น้ำเสียงหวานกระซิบยั่วเย้าเร้าอารมณ์อย่างไม่ยอมแพ้เช่นกัน ภาคินยิ้มกว้างก่อนจะส่ายหน้า ชายหนุ่มพารถออกจากบริเวณนั้นทันที ค่ำคืนแห่งการฉลองของเขาไม่ได้เลวร้ายเลย หลังเครื่องดื่มร้อนๆ ยังมีสาวสวยแรงระเบิดเปิดทางให้ได้ฉลองกันเสียอีก ทันทีที่ถึงห้องพักอันเป็นโรงแรมสุดหรูที่ใกล้ที่สุด ร่างสองร่างต่างตรงเข้ากอดรัดฟัดเหวี่ยงกันนัวเนียจนแยกไม่ออก ความต้องการอันแรงร้อนระเบิดออกมาเมื่อต่างคนต่างต้องการในสิ่งเดียวกัน สำหรับภาคินแล้วเขาไม่หวั่นและยังป้องกันตนเองเป็นอย่างดีด้วย ก่อนแสงแรกแห่งอาทิตย์จะมาเยือน นักแข่งหนุ่มสุดหล่อได้ลงสนามประลองรักไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง เขาไม่เคยทำให้ผู้หญิงคนไหนผิดหวัง นายภาคิน อัศวเรืองยศ แรงและเร็วเสมอ ทั่วทั้งห้องกว้างจึงมีเพียงเสียงครวญครางแห่งความสุขสมของทั้งสองฝ่ายที่ต่างคนต่างผลัดกันรุกและรับกระทั่งหมดแรงกันไป ภาคินแต่งตัวช้าๆ สายตากวาดไปทั่วร่างนุ่มหากแต่ร้อนแรงเด็ดดวงที่กำลังหลับสบายด้วยสายตาว่างเปล่า เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นลงพร้อมๆ กับความว่างเปล่าดังเช่นทุกครั้ง ชายหนุ่มไม่เคยค้างกับสาวคนไหน เพราะทุกความสัมพันธ์มันเป็นเพียงการปลดปล่อยความกระหายอยากอันเป็นส่วนประกอบของชีวิตเท่านั้น ร่างสูงใช้บริการรถของโรงแรมให้ไปส่งที่พักของเขาทันทีหลังจากลงมาจากห้องนั้น เพื่อจะกลับไปพักผ่อนร่างกายอันเหนื่อยล้ามาทั้งวันและทั้งคืน

ภาคิไนยทรุดลงนั่งกับเก้าอี้หนาตัวใหญ่ เอกสารในมือร่วงลงกระจายบนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ เขาไม่อยากเชื่อ มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน หากรายงานในมือเขานั้นไม่เคยผิดพลาด ผู้ตรวจสอบของเขาไว้ใจได้เสมอ แม้ครั้งนี้ชายหนุ่มเฝ้าภาวนาในใจเหลือเกินว่าให้มันเกิดเรื่องผิดพลาดขึ้นมาทีเถิด ดาราวดีเป็นคนรักของเขา เธอจะทำเรื่องแบบนี้ได้ยังไงกัน นี่สวรรค์กำลังเล่นตลกอะไรอยู่ ชายหนุ่มหวนนึกถึงวันแรกที่หญิงสาวเหยียบย่างเข้ามาทำงานที่บริษัทของเขา ความสวยน่ารักและความมีน้ำใจของเธอเป็นเสน่ห์ที่ดึงดูดให้ใครๆ ต่างก็ให้ความสนใจ สุดท้ายเธอกลับยอมเปิดใจให้เขา ภาคิไนยนึกถึงท่าทีเหนียมอาย แก้มสาวที่ระเรื่อแดงในวันที่เขาจูบเธอครั้งแรก เธองดงาม อ่อนหวาน ไม่มีเรื่องเสื่อมเสียใดให้ด่างพร้อย เธอเป็นเพียงหญิงสาวธรรมดาที่แสนจะน่ารักน่าปรารถนาเท่านั้น แล้วที่อยู่ในมือของเขานี่มันเรื่องบ้าหรือว่าตลกฝืดห่าเหวอะไร รูปถ่ายหลายสิบใบ ถ่ายทุกมุมของคู่พบปะในร้านอาหารแห่งหนึ่งนอกเมือง ใบหน้าของทั้งสองนั้นชัดเจนหราอยู่ในภาพ ฝ่ายชายคือเจ้าหน้าที่บริษัทของฝ่ายตรงข้ามขณะที่ฝ่ายหญิงคือเธอ ดาราวดีคนรักของเขาเอง ดวงหน้ายามที่เจ้าตัวยิ้มแบบนี้เขาไม่เคยเห็นมาก่อน มันมีทั้งความมั่นใจและความมุ่งมั่นอย่างเต็มเปี่ยม พอๆ กับที่บอกได้ว่าด้วยใบหน้าแบบนี้เธอสามารถผลักใครลงนรกได้โดยไม่มีคำว่ารีรอเลยทีเดียว ความผิดหวังวิ่งเข้าจู่โจมหัวใจแกร่งให้อ่อนแอได้อย่างไม่น่าเชื่อ เธอทำกับเขาอย่างเลือดเย็นทั้งที่อีกไม่กี่วันงานแต่งงานระหว่างเขาและเธอกำลังจะเกิดขึ้น เสียงเคาะประตูเบาๆ ทำให้ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นจากเอกสารบนโต๊ะ พร้อมกับส่งเสียงอนุญาตเบาๆ ตาคมมองนิ่งที่ประตูอย่างรอคอย ดาราวดีพาตัวเองเข้ามา หญิงสาวส่งยิ้มหวานมาก่อนเป็นอันดับแรก ทั้งที่หัวใจเธอกำลังแห้งผาก เธอรู้ดีแก่ใจทีเดียวว่าเขาตามตัวเธอด่วนเพราะเรื่องอะไร และมันถึงเวลาแล้วที่เรื่องทั้งหมดจะจบสิ้นกันสักที “นั่งสิ” “ขอบคุณค่ะ” ภาคิไนยไม่ได้ละสายตาจากดวงหน้างดงามเลยแม้แต่น้อย ตาคมสบกับดวงตาคู่หวานภายใต้ท่าทีนิ่งสงบและรอคอยอย่างประเมินสถานการณ์ มือคร้ามสะอาดเลื่อนเอกสารที่วางเกลื่อนบนโต๊ะเข้าไปตรงหน้าหญิงสาว