บทที่ 1 รับรองว่าเธอจะลืมรสลิ้นฉันไม่ลงเลย​ NC👅

​  อามิยา อิทธิเรืองราช รู้สึกตัวขึ้นมาบนเตียงกว้างในห้องนอนสุดหรู ประดับตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ราคาแพง เธอค่อยๆขยับตัวลุกขึ้นด้วยความพึ่งวิตก เหตุใดจึงมาอยู่ที่นี่? แม้พยายามคิดทบทวนถึงเหตุการณ์ก่อนหน้า แต่ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว จึงปล่อยสมองให้โล่งสักพักแล้วพยายามตั้งสติอีกครั้ง ภาพเหตุการณ์บางช่วงบางตอนค่อยๆผุดขึ้นมาในหัว “มีย่าวันนี้แต่งตัวสวยๆ นะ แต่งให้สวยที่สุดเลยนะจ๊ะ” อารตีพี่สาวคนสวยของเธอ เดินเข้ามาในห้องพักเพื่อช่วยแต่งตัว วันนี้มีงานเลี้ยงเปิดตัวสินค้าใหม่ของอาชวินบิดาของพวกเธอ ภาพเหตุการณ์ต่างๆภายในงานค่อยๆไหลเข้ามาในหัวจนสุดท้าย ภาพก็ตัดไปตอนที่อาชวินแนะนำให้รู้จักกับใครคนหนึ่ง   อามิยามองไปรอบๆ ห้องนั้นอีกครั้ง ไม่รู้ว่าที่นี่คือที่ไหนและไม่รู้เลยว่าตัวเองมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร พ่อและพี่สาวตอนนี้อยู่ที่ไหน คำถามเต็มหัวไปหมด แต่ไม่มีวี่แววของใครสักคนที่พอจะให้คำตอบได้ ทันใดนั้น!!! ใครบางคนก็เปิดประตูเข้ามาโดยไม่เคาะประตูหรือส่งสัญญาณใดๆ อามิยาหันขวับ! มองไปที่ผู้มาเยือนด้วยความตกใจ !!! “คุณ....คุณนั่นเอง” เธอจำได้ดีว่าชายหนุ่มรูปร่างสูงสง่ามาดดุดันที่เดินเข้ามาในห้องเวลานี้คือผู้ชายที่พ่อและพี่สาวแนะนำให้รู้จักตอนอยู่ในงานเลี้ยง เขาคือ เดป คอนเดนเวอร์ หุ้นส่วนบริษัทของอาชวินนั่นเอง “คุณเดป! ที่นี่ที่ไหนหรือคะ แล้วพ่อกับพี่สาวของฉันอยู่ที่ไหนคะ คือถ้าไม่รบกวน ช่วยไปตามให้ฉันหน่อยได้ไหมคะ ฉันว่าตอนนี้ฉันโอเคขึ้นแล้วค่ะ ฉันอยากกลับบ้าน” อามิยาสาวสวยวัย24 ปี ผู้อ่อนหวาน อ่อนโยน และอ่อนต่อโลก แต่ก็แอบดื้อเงียบและเอาแต่ใจ ตามฉบับลูกสาวคนเล็กของบ้านเศรษฐี เอ่ยขอความช่วยเหลือด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล บุรุษหนุ่มวัย 29 ลูกครึ่งไทย รัสเซีย เจ้าของนัยน์ตาสีน้ำตาลดุดัน ผู้ที่ถูกเรียกว่า เดป แสยะยิ้มเชิงเย้ย ขยับเข้าใกล้ร่างบางและถือวิสาสะลูบไล้ที่ใบหน้าของเธออย่างเสียมารยาท ด้วยความตกใจอามิยาจึงรีบปัดมือเขาทันที!!! “นี่คุณ! ทำอะไร” หญิงสาวมองหน้าบุรุษหนุ่มที่พึ่งกระทำรุ่มร่ามกับเธอด้วยความไม่พอใจ “อยากกลับบ้านงั้นเหรอ! เสียใจด้วยนะ เธอคงไม่ได้กลับไปเร็วๆ นี้แน่นอน” เดปยังยิ้มเย้ย แสดงกิริยาหยาบด้วยการลูบไล้เรียวแขนลงมาจนถึงสะโพกงาม !!! อามิยารีบปัดป่ายและกระโดดหนีลงจากเตียง แต่ก็ต้องเซล้มเพราะพิษยานอนหลับที่ยังไม่หมดฤทธิ์ดี “เดินยังไม่ไหวเลย อย่าอวดดีสิ มานี่มา...” ชายหนุ่มเยาะเย้ยไม่หยุด เขาพูดพลางตบลงบนเตียงเบาๆ เพื่อเชื้อเชิญ อามิยาเวลานี้ก็ไม่ต่างอะไรกับเหยื่อในกรงเล็บเสือ เดปจะขย้ำกินตอนไหนก็ได้ “พ่อกับพี่สาวฉันอยู่ที่ไหน แก...แกจับตัวฉันมาใช่ไหม ไอ้คนสารเลว!” ได้ฟังดังนั้นเดปก็ถึงกับหัวเราะลั่น ไม่คิดไม่ฝันว่าจะโดนยัยคุณหนูผู้เรียบร้อยอ่อนหวานด่าว่า "ไอ้คนสารเลว" “จับตัวเหรอ? คนอย่างเจ้าพ่อเดป ไม่เคยต้องทำอะไรแบบนั้นหรอกคนสวย” ว่าแล้วเสือร้ายก็ตะปบกวางสาวโยนพาดไปบนเตียงกว้าง ก่อนจะคร่อมร่างเธอเอาไว้ อามิยาพยายามดิ้นและร้องเรียกให้คนช่วย “อ๊าย!!! ไอ้บ้า! ปล่อยฉันนะ ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย” ยิ่งเหยื่อดิ้นและร้องเอะอะโวยวายเดปยิ่งพอใจ เขาหัวเราะเสียงดังลั่น กระหน่ำจูบซอกคอขาวจนผิวงามบริเวณนั้นแดงเป็นจ้ำอวดผลงาน การพยายามดิ้นรนขัดขืนไม่ได้มีประโยชน์สำหรับอามิยา แต่มันกลับทำให้เลือดในกายของเสือร้ายสูบฉีดแรงขึ้น ประหนึ่งกระตุ้นไฟปรารถนาให้ลุกโชน มือใหญ่ดึงสายชุดเดรสจนขาด เผยในเห็นบราเซียที่โอบอุ้มเนินอกคัพชีคู่สวย จมูกโด่งเป็นสันแบบหนุ่มตะวันตกฝังลงบนเนินปทุมถัน อ้าปากงับขอบบราเซียคล้ายโกรธเคืองที่มันบดบังเม็ดอัญมณีที่อยากเชยชม กลิ่นน้ำหอมแบรนด์หรูจากฝรั่งเศสเคล้ากลิ่นกายสาว ขยี้ต่อมความใคร่ของเสือโหยจนเริ่มปวดช่วงแกนลำตัว "ฮื้อ........ปล่อยฉันนะ " อามิยาร้องไห้ทั้งพยายามดิ้นหนีสุดชีวิต แต่ตอนนี้เธอไม่มีเรี่ยวแรงพอจะต่อกรกับเสือหนุ่มผู้หิวกระหาย เดรสหรูสีน้ำเงินถูกดึงออกจนพ้นร่างอรชรในเวลาต่อมา เหลือเพียงชุดชั้นในสีเนื้อปกปิดอกอวบและเนินของลับของสงวน กระนั้นหญิงสาวก็ยังพยายามดิ้นหนีและควานหาผ้ามาปิด แต่ก็ถูกรวบร่างกอดคร่อมทับไว้! “จะดิ้นทำไมคนสวย เดี๋ยวฉันจะเลียให้ รับรองว่าเธอจะลืมรสลิ้นฉันไม่ลงเลย” น้ำเสียงกระเส่าพ่นพร่ำข้างใบหูงามแล้วซุกใบหน้าฝังซอกคอระหง เล้าโลมหวังให้เหยื่ออ่อนระทวยสิ้นท่า “ไอ้เลว!!! ปล่อยฉันนะ อ๊ะ...” เมื่อถูกมือใหญ่ลูบเข้ากลางร่อง อามิยาสะดุ้ง! พยายามปัดมือนั้นให้พ้นและดิ้นหนี นกน้อยกำลังเผชิญภัยที่ไม่เคยประสบมาก่อน แม้จะตื่นเต้นกับความรู้สึกแปลกใหม่ แต่ก็ยิ่งหวาดกลัวจนไม่อาจประคองสติเมื่อเขารุกล้ำหนักขึ้น "กรี๊ด!!!!" สิ้นเสียงกรีดร้องทั้งฝืนดิ้นเอาตัวรอด ในที่สุดหญิงสาวก็เป็นลมหมดสติ พอเห็นว่าเหยื่อแน่นิ่ง เสือร้ายก็ยังพยายามเดินเครื่องต่อ แต่แล้วก็พาหมดอารมณ์ไปเสียดื้อๆ !!! “บ้าเอ๊ย! อามิยา! ตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะอามิยา โธ่โว้ย! อะไรวะยังไม่ทันทำอะไรก็เป็นลมซะแล้ว อ่อนแออะไรขนาดนั้น” เดปลุกขึ้นจากเตียงด้วยความหงุดหงิดแล้วเดินออกไปจากห้อง กระแทกปิดประตูเสียงดังลั่น ปัง!!! “ไปบอกให้แครี่มาดูแล” ก่อนจะเดินหัวเสียไปที่ห้องทำงานเจ้าพ่อเดปก็ยังมีแก่ใจสั่งลูกน้องให้ตามคนมาดูแลเหยื่อสาวที่นอนหมดสติแอ้งแม้งอยู่บนเตียง............

​