บทที่ 1 ตอนที่ 1 เห็นเธอแล้วอยากแต่งงาน

ภายในห้องจัดเลี้ยงของโรงแรมหรู ใจกลางเมืองชิคาโก้ มีแขกมากหน้าหลายตาจากหลากหลายวงการ พากันตบเท้าเข้ามาร่วมงานฉลองมงคลสมรส ของมิสเตอร์เอเดน วินเทอร์ ทายาทลำดับที่สาม รุ่นที่ห้าของตระกูลวินเทอร์ ตระกูลมาเฟียอันดับหนึ่งของสามทวีปอเมริกา กับฮาน่า อลินา อารอน สาวสวยลูกครึ่งไทยอเมริกัน งานนี้ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ เพราะถือว่าเป็นทายาทคนแรกของตระกูลวินเทอร์ ที่สละโสดก่อนพี่ชายทั้งสอง “เอเบลคะ แล้วคุณไม่อยากแต่งบ้างเหรอคะ” ซูเปอร์โมเดลสาวของเมืองชิคาโกเอ่ยถามพี่ชายของเจ้าบ่าวออกมา “พอดีว่าผมยังไม่เจอคนที่ใช่น่ะครับลูน่า” เขาบอกเธอยิ้มๆ ก่อนที่จะยกแก้วแชมเปญขึ้นมาดื่ม “คืนนี้... ลูน่าว่างนะคะ ถ้าคุณอยาก...ก็เชิญแวะมาได้ คุณรู้ใช่ไหม...ว่าลูน่ารอคุณอยู่เสมอ” คำพูดของซูเปอร์โมเดลสาว ไม่ได้เข้าหูของมาเฟียหนุ่มเลยแม้แต่นิด เพราะตอนนี้เขาเอาแต่จดจ้องมองไปยังกลุ่มอดีตเพื่อนร่วมงานของฝ่ายเจ้าสาว ซูเปอร์โมเดลสาวชาวอเมริกันมองตามสายตาของมาเฟียหนุ่มไป ก็รู้สึกไม่ค่อยพอใจ แต่เธอก็ไม่สามารถแสดงออกมาได้ เพราะใครๆ ต่างก็รู้ดี ว่าเอเบลคนนี้นั้น ไม่ใช่ผู้ชายที่ใครอยากจะครอบครองเขาได้ง่ายๆ ตั้งแต่ที่เธอรู้จักเขามา เธอไม่เคยเห็นว่าเขาจริงจังกับผู้หญิงคนไหนเลย แม้แต่ตัวเธอเองก็ตาม “คุณสนใจใครในกลุ่มคนไทยนั่นเหรอคะ” เธอตัดสินใจเอ่ยถามมาเฟียหนุ่มออกมา เมื่อมองตามสายตาของเขาไป ก็พบว่าในกลุ่มนั้นมีสาวไทยยืนอยู่ด้วยกันหลายคน “ทำไม... ถ้าผมสนใจใครในนั้นแล้วคุณจะช่วยผมเหรอ” เสียงเข้มถามหญิงสาวกลับ ลีน่าคิดไปเองว่า ถ้าหากมาเฟียหนุ่มได้เชยชมผู้หญิงที่เขาสนใจแล้ว เขาก็จะเลิกสนใจคนคนนั้นไปเอง “แล้วถ้าลีน่าช่วยได้ เอเบลจะมีอะไรตอบแทนลีน่าไหมคะ” นางแบบสาวยกมือขึ้นมาพลางใช้นิ้วเขี่ยลงบนหน้าอกหนั่นแน่น ผ่านเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขา มือหนาคว้ามือของเธอเอาไว้แล้วปล่อยมือเธอลงด้วยความรู้สึกหงุดหงิด “คุณคิดว่าคนอย่างผมจะไม่มีปัญญาเข้าหาคนคนนั้นด้วยตัวเองหรือไง ถ้าผมอยากจะได้อะไรขึ้นมา มีหรือที่ผมจะปล่อยให้หลุดมือไป” นางแบบสาวหน้าเสียทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น มาเฟียหนุ่มผละเดินหนีไปหากลุ่มพี่ชายคนโตของตนทันที โดยที่ไม่หันกลับมาสนใจอดีตคู่ขาอีกเลย ลีน่านึกหงุดหงิด แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้ หญิงสาวได้แต่มองไปยังกลุ่มเป้าหมาย ทว่าก็ยังคาดเดาไม่ได้ ว่าผู้หญิงคนไหนในนั้น ที่สามารถดึงดูดสายตาของมาเฟียหนุ่ม ให้มองไปอย่างสนใจได้ “คนนั้นใครน่ะ สวยถูกใจผมจัง” คนถูกถามหันไปมองตามสายตาของน้องชายคนกลาง แล้วก็ได้เห็นว่าน้องชายกำลังสนใจนางแบบสาวชาวไทย ซึ่งเคยเป็นรุ่นพี่ในวงการนางแบบของน้องสะใภ้ และปัจจุบันก็ยังคงเป็นนางแบบในสังกัดของน้องชาย “นางแบบในสังกัดของเอเดนมัน ถ้าแกไม่จริงจังก็อย่าไปยุ่งกับเธอจะดีกว่า พี่ไม่อยากให้น้องชายของเรามีปัญหาตามมาทีหลัง” เอวานปรามน้องชายออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง เขาไม่อยากให้เอเบลไปยุ่งกับผู้หญิงที่อีกฝ่ายไม่เล่นด้วย เพราะผู้หญิงไทยไม่ใช่ทุกคน ที่สามารถซื้อได้ด้วยเงิน และเท่าที่ดูเธอคนนั้น ก็ไม่น่าจะใช่ผู้หญิงประเภทที่สามารถใช้เงินซื้อเธอได้ “แล้ว...ถ้าผมไม่เล่นล่ะ ผมก็อยากมีภรรยาเป็นคนไทยเหมือนกันนะ” เอเบลบอกพี่ชายออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง พลางยกแก้วแชมเปญขึ้นมาจิบ “เหอะ!! เพลย์บอยอย่างนายนะเหรอ อยากมีภรรยาเป็นตัวเป็นตน บอกเด็ก...เด็กมันยังไม่เชื่อเลยฮ่าๆๆๆ” เอวานหัวเราะออกมาให้กับความคิดของน้องชาย “ผมจริงจังนะเอวาน เห็นเอเดนมันแต่งงาน มีภรรยาเป็นตัวเป็นตนแล้ว ผมก็อยากมีบ้าง มันจะดีแค่ไหนกัน ถ้ามีเด็กตัวเล็กๆ มาคอยเรียกเราว่าปะป๊ะ แดดดี้....อ๊าก......” เอเบลทำหน้าตาเพ้อฝันในขณะที่บอกเล่าถึงจินตนาการของตนเองออกมา แต่แล้วเขากลับต้องร้องเสียงหลง เพราะถูกพี่ชายใช้ฝ่ามือตีไปที่ศีรษะเพื่อเรียกสติที่กำลังล่องลอยไปไกลให้กลับคืนมา จนเขาเกือบหน้าคะมำไปข้างหน้า “เลิกเพ้อฝันแล้วไปช่วยเอเดนมันรับแขกเถอะ ป่านนี้น้องสะใภ้คงใกล้จะออกมารับแขกด้านหน้างานแล้วมั้ง” เอเบลถอนหายใจออกมา ก่อนที่จะมองไปยังนางแบบสาวชาวไทย คนที่เขารู้สึกถูกใจตาละห้อย จากนั้นจึงเดินตามพี่ชายไปที่ด้านหน้างาน เป็นเพราะเจ้าชู้มานานตั้งแต่เข้าสู่วัยรุ่น เขาเองก็อยากจะหยุดอยู่ที่ใครสักคนเหมือนกัน แต่ทำไมพี่ชายถึงไม่เชื่อเขาล่ะ พิธีฉลองมงคลดำเนินไปอย่างราบรื่น จนถึงช่วงเวลาที่เจ้าสาวและเจ้าบ่าว ควงคู่พากันเดินพบปะขอบคุณแขกที่มาร่วมแสดงความยินดีกับพวกตนในวันนี้ งานนี้เจ้าบ่าวของงานจัดเต็มให้ลูกน้องจากประเทศไทย เพราะเขาได้จัดเครื่องบินส่วนตัวไปรับพนักงานจากบริษัทอเดลโมเดลลิ่ง ให้เดินทางมาร่วมงานในวันนี้ด้วย