บทที่ 2 ตอนที่ 1 - 1 เห็นเธอแล้วอยากแต่งงาน

“วันนี้น้องฮาน่าสวยมากเลยเนอะ ออร่าจับมากเลยอ่า” เจ๊ลูซี่เอ่ยออกมาขณะที่กำลังมองไปยังเจ้าสาว ที่ตอนนี้กำลังเดินเคียงข้างเจ้าบ่าวสุดหล่อกล่าวทักทายแขกเหรื่อที่มาร่วมงาน ทุกคนต่างรู้สึกเห็นด้วยกับเจ๊ลูซี่ เพราะวันนี้ฮาน่าสวยสมกับที่เป็นเจ้าสาวของงานจริงๆ เจ๊ลูซี่เหลียวมองไปรอบๆ งาน เธอก็ได้เห็นว่ามีผู้ชายอเมริกันงานดีหลายคนอยู่ภายในงานนี้ เพราะพวกคนที่ทำงานอยู่ในวงการบันเทิงต่างก็ได้รับเชิญให้มาร่วมงานในค่ำคืนนี้ด้วย ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าฝ่ายเจ้าบ่าวมีหน้ามีตาขนาดไหน เธอกำลังคิดถึงอิงวรา นางแบบสาวในสังกัด ที่ตอนนี้ยังคงครองความโสดอยู่ “อิงค์...ปีนี้หนูยี่สิบห้าแล้วใช่ไหมคะ” “ใช่ค่ะเจ๊ลูซี่ ปลายปีนี้ก็ย่างเข้ายี่สิบหกแล้วค่ะ” อิงวราตอบเจ๊ลูซี่ออกมาด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม “ยังไม่เจอหนุ่มๆ ที่ถูกใจอีกเหรอ” คนถูกถามส่ายหน้าไปมา “หรือว่าผู้จัดการส่วนตัวของเราสั่งห้ามไม่ให้มีใคร” เจ๊ลูซี่เอ่ยถามต่อ พลางมองหน้าธัญญ่า ที่ทำหน้าที่เป็นผู้จัดการส่วนตัวของนางแบบสาว เพราะเธอเห็นว่าอิงวราเป็นนางแบบที่อยู่ในกฎระเบียบเสมอมา เธอจึงอยากให้หญิงสาวได้มีความสุขในชีวิต และได้ลองทำอะไรใหม่ๆ ที่นอกเหนือจากทำงานหาเงินบ้าง “เปล่าค่ะ…อิงค์อยากโฟกัสที่งานก่อน ผู้หญิงเราจะใช้รูปร่างหน้าตาหาเงินได้อีกสักกี่ปีกันคะ” ทุกคนยิ้มออกมาให้กับความคิดของนางแบบสาว เมริสาจากที่ปลื้มรุ่นพี่อยู่แล้ว พอมาได้ยินอีกฝ่ายตอบคำถามแบบนี้ ก็ทำให้เธอยิ่งปลื้มรุ่นพี่ในวงการมากขึ้นไปอีก “บอสคะ...ถ้าน้องอิงค์จะมีแฟนบ้าง โมเดลลิ่งของเราจะได้รับผลกระทบอะไรไหมคะ” เจ๊ลูซี่หันไปถามผู้เป็นเจ้าของบริษัทอเดลโมเดลลิ่ง ราวกับว่าเธอนั้นอยากจะให้นางแบบสาวสละโสดให้ได้ “ไม่เลยครับ แค่คุณอิงค์ยังคงตั้งใจทำงานเหมือนที่ผ่านมาก็พอ คุณก็รู้นี่ว่าบริษัทของเราไม่เคยห้ามให้นายแบบและนางแบบมีคนรัก” ฮิวโก้ตอบลูกน้องสาวประเภทสองออกมา “ดีเลยค่ะ... มีแฟนได้แล้วนะเราน่ะ เกิดเป็นผู้หญิงถึงจะสวยหรือรวยขนาดไหน แต่ถ้าไม่มีแฟน ชีวิตนี้ก็ไม่มีสีสัน เกิดมาเสียดายแย่น่ะสิ” เจ๊ลูซี่คะยั้นคะยอ ธัญญ่าแม้จะรู้สึกไม่เห็นด้วย กับความคิดของผู้จัดการใหญ่อย่างอดีตผู้จัดการมือทองของประเทศไทย แต่เธอก็ไม่สามารถขัดใจอีกฝ่ายได้ เป็นเพราะเจ๊ลูซี่นั้นมีตำแหน่งที่สูงกว่าเธอ และได้รับความไว้วางใจจากบอสมากที่สุด ในบรรดาพนักงานของบริษัท “เอาไว้อิงค์จะลองเก็บไปพิจารณาดูนะคะ” อิงวราบอกเจ๊ลูซี่ยิ้มๆ ใครบอกว่าเธอไม่อยากมีแฟน แต่ที่ผ่านมาเธอยังไม่ได้เจอคนที่ถูกใจต่างหาก และก่อนที่เจ๊ลูซี่จะให้คำแนะนำนางแบบสาวในสังกัดไปมากกว่านี้ เจ้าสาวก็เดินเข้ามาหากลุ่มของพวกตน “ฮาน่าดีใจจังเลยค่ะ ที่ทุกคนมาร่วมงานได้ ขอบคุณทุกคนมากเลยนะคะ ถ้าทุกคนไม่มา วันนี้ฮาน่าคงเหมือนอยู่ตัวคนเดียว” เจ้าสาวของงานทักทายขอบคุณอดีตเพื่อนร่วมงาน ที่เดินทางมาจากประเทศไทย สามีของเธอนั้นแยกตัวไปชนแก้วกับกลุ่มเพื่อนและนักธุรกิจ เธอจึงขอปลีกตัวมาทักทายทุกคนก่อน หากทุกคนไม่ได้มาร่วมงานในวันนี้ เธอคงจะรู้สึกเหงาอยู่ไม่น้อย “ต้องขอบคุณสามีของหนูเลยค่ะ ที่เชิญพวกเรามาร่วมงานด้วย นี่เป็นครั้งแรกเลยที่พี่ได้เห็นงานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่และมีแขกมาร่วมงานเยอะขนาดนี้” พุดซ้อนกระซิบบอกอดีตนางแบบสาวที่เธอเคยดูแลในฐานะผู้จัดการส่วนตัว “ดีนะที่พวกพี่มีวีซ่าท่องเที่ยวอเมริกากันอยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นคงจะได้ใช้อำนาจของสามีหนูแล้วล่ะ” ทุกคนหัวเราะออกมาหลังจากที่เจ๊ลูซี่พูดจบ อลินายืนพูดคุยกับพวกพี่ๆ อดีตเพื่อนร่วมงาน และอดีตเจ้านายของเธอ เพราะคำพูดที่ฟังแล้วซาบซึ้งทำให้เธอร้องไห้ออกมา อิงวราเป็นคนที่ส่งทิชชูให้เจ้าสาวคนสวย ที่แม้จะร้องไห้ก็ยังไม่อาจลบเลือนความสวยของเธอให้น้อยลงไปได้อยู่ดี เจ้าบ่าวสุดหล่อเดินเข้ามาซ้อนกายอยู่ข้างหลังของภรรยา ก่อนที่เขาจะจุมพิตลงบนแก้มนุ่มของเธออย่างอ่อนโยน จนทุกคนที่มองมาเห็นภาพนี้เข้าพอดีก็พอจะมองออก ว่าเจ้าบ่าวนั้นทั้งรักและทะนุถนอมเจ้าสาวคนสวยขนาดไหน “ขอขอบคุณทุกคนที่มาร่วมงานนะครับ และขอบคุณที่ช่วยดูแลภรรยาของผมตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา” เอเดนบอกกับอดีตเพื่อนร่วมงานของภรรยา ก่อนที่เขาจะให้พนักงานนำแชมเปญมาเสิร์ฟให้กับทุกคน เขาชูแก้วขึ้น เสียงกล่าวแสดงความยินดีกับเจ้าบ่าวและเจ้าสาวดังกึกก้องไปทั่วทั้งห้องจัดเลี้ยง อิงวรามองภาพแห่งความสุขของการแต่งงานก็ได้แต่แอบคิดว่า สักวันหนึ่งเธอเองก็อยากจะใส่ชุดเจ้าสาวเหมือนกัน แต่ไม่รู้ว่าโอกาสที่จะได้แต่งงานกับใครสักคนนั้นจะมีไหม เพราะเธอนั้นเป็นคนที่มีปมเรื่องความรักอยู่ภายในใจ เอเบลแอบมองหญิงสาวที่เขาพึงใจอย่างหมายมาดอยู่ไกลๆ และกำลังแอบคิดวางแผนอยู่ภายในใจ ไม่ว่าจะต้องใช้แผนการอะไร เขาก็จะทำให้เธอกลายมาเป็นของเขาให้ได้ ไม่ใช่แค่คู่นอนชั่วคราว แต่เป็นคู่ชีวิตที่จะอยู่ด้วยกันตลอดไป