น้ำตามาเฟีย: บัลลังก์ที่แลกด้วยเธอ

ฉันเก็บคำแรกที่พูดได้ในรอบสิบปีไว้เป็นของขวัญให้ผู้ชายที่ช่วยชีวิตฉัน

แต่ผ่านรอยแตกของประตู ฉันกลับได้ยินเขาบอกลูกน้องว่า เด็กใบ้อย่างฉันเป็นแค่บ่วงรัดคอ และเขาจะแต่งงานกับเจ้าหญิงมาเฟียเพื่อเส้นทางสู่อำนาจ

การทรยศที่แท้จริงไม่ได้อยู่ในห้องนั้น แต่มันเกิดขึ้นตอนที่เราถูกลอบโจมตี

ฉันบาดเจ็บสาหัสและติดอยู่ที่ก้นเหว ส่วนผู้หญิงคนนั้นร้องกรีดร้องอยู่บนเนินดิน

ท่ามกลางห่ากระสุน เขามองมาที่ฉัน พูดเบาๆ ว่า "ฉันขอโทษ" แล้วหันหลังกลับ

เขาทิ้งให้ฉันนอนรอความตายอย่างโดดเดี่ยวในโคลนที่เย็นยะเยือก เพื่อพาพันธมิตรทางการเมืองของเขาไปที่ปลอดภัย

ฉันนอนจมกองเลือดอยู่ในความมืดมิด สิ้นหวังและเจ็บปวดจนชาไปทั้งหัวใจ

ฉันไม่เข้าใจเลยว่า ผู้ชายที่เคยกรีดเลือดสาบานว่าจะปกป้องฉันด้วยชีวิต ทำไมถึงแลกชีวิตฉันกับตำแหน่งได้อย่างเลือดเย็นขนาดนี้

เขาคงคิดว่าความเงียบสงัดในป่าลึกจะกลืนกินศพของฉันไปตลอดกาล

แต่เขาคิดผิด ฉันตะเกียกตะกายคลานขึ้นมาจากหลุมศพนั้นและลบตัวเองออกจากโลกของเขาอย่างสมบูรณ์

สามปีต่อมา ฉันกลับมาปรากฏตัวอีกครั้งในฐานะศิลปินประติมากรรมระดับโลก

เมื่อเขายืนอยู่ตรงหน้าฉันด้วยสภาพแตกสลายและอ้อนวอนขอการให้อภัย ฉันเพียงแค่จ้องมองเขาแล้วเอ่ยปากพูด

"ผู้หญิงที่รักคุณตายไปแล้วในหุบเหวนั้น โจไซอาห์"