บทที่ 1

ชีวิตแต่งงานของฉันจบลงในงานกาล่าการกุศลที่ฉันเป็นคนจัด ชั่วขณะหนึ่ง ฉันยังเป็นภรรยาที่มีความสุขและกำลังตั้งครรภ์ของเกบ ซัลลิแวน เจ้าพ่อวงการเทคโนโลยี แต่นาทีต่อมา หน้าจอโทรศัพท์ของนักข่าวคนหนึ่งก็ประกาศให้โลกรู้ว่าเขากับฮาร์เปอร์ คนรักในวัยเด็ก กำลังจะมีลูกด้วยกัน

อีกฟากหนึ่งของห้อง ฉันเห็นพวกเขายืนอยู่ด้วยกัน มือของเขาวางอยู่บนหน้าท้องของเธอ นี่ไม่ใช่แค่การนอกใจ แต่มันคือการประกาศต่อสาธารณะที่ลบตัวตนของฉันและลูกในท้องของเราทิ้งไป

เพื่อปกป้องการทำ IPO มูลค่าพันล้านดอลลาร์ของบริษัท เกบ แม่ของเขา และแม้แต่พ่อแม่บุญธรรมของฉันเองต่างสมรู้ร่วมคิดกันต่อต้านฉัน พวกเขาพาฮาร์เปอร์เข้ามาอยู่ในบ้านของเรา ในเตียงของฉัน ปฏิบัติต่อเธอราวกับราชนิกุล ขณะที่ฉันกลายเป็นนักโทษ

พวกเขาสร้างภาพให้ฉันดูเป็นคนเสียสติ เป็นภัยคุกคามต่อภาพลักษณ์ของครอบครัว พวกเขากล่าวหาว่าฉันนอกใจ และอ้างว่าเด็กในท้องไม่ใช่ลูกของเขา

คำสั่งสุดท้ายนั้นเกินจะจินตนาการได้ นั่นคือการยุติการตั้งครรภ์ของฉัน พวกเขาขังฉันไว้ในห้องและนัดหมายวันทำหัตถการ พร้อมขู่ว่าจะลากตัวฉันไปหากฉันปฏิเสธ

แต่พวกเขาทำพลาดไปอย่างหนึ่ง พวกเขาคืนโทรศัพท์ให้เพื่อหวังจะปิดปากฉัน ฉันแสร้งทำเป็นยอมจำนน แล้วโทรศัพท์ครั้งสุดท้ายด้วยความสิ้นหวังไปยังหมายเลขที่เก็บซ่อนไว้มานานหลายปี หมายเลขของแอนโทนี ดีน พ่อแท้ๆ ของฉัน ผู้เป็นผู้นำตระกูลที่ทรงอิทธิพลมากพอที่จะแผดเผาโลกทั้งใบของสามีฉันให้มอดไหม้

ตอนที่ 1

มุมมองของชาร์ลอตต์ เจนนิงส์: ฉันมารู้ว่าชีวิตแต่งงานของตัวเองกำลังจะจบลงในแบบเดียวกับที่คนทั้งโลกรับรู้ นั่นคือผ่านแสงแฟลชกล้องที่สาดเข้ามาราวกับจะทำให้ตาบอด ในงานกาล่าการกุศลที่ฉันเป็นคนจัดขึ้นมาเอง ชั่วครู่ก่อนหน้านั้น ฉันยังคงยิ้ม พลางประคองแก้วน้ำเปล่ามีฟองไว้อย่างประณีต ในหัวคิดถึงลูกน้อยที่กำลังเติบโตอยู่ในครรภ์ ความลับของเรา ความสุขของเรา แต่ในวินาทีถัดมา นักข่าวคนหนึ่งก็ยื่นโทรศัพท์เข้ามาจ่อหน้าฉัน หน้าจอสว่างวาบด้วยการแจ้งเตือนข่าวด่วน “คุณนายซัลลิแวน มีความเห็นอย่างไรกับการประกาศครั้งใหญ่ของสามีคุณไหมครับ” พาดหัวข่าวนั้นชัดเจนและโหดร้าย เจ้าพ่อเทคโนโลยี เกบ ซัลลิแวน และคนรักในวัยเด็ก ฮาร์เปอร์ นิโคลสัน กำลังมีลูกคนแรกด้วยกัน อากาศในปอดของฉันกลายเป็นน้ำแข็ง รอยยิ้มแข็งค้างอยู่บนใบหน้า เป็นหน้ากากเปราะบางที่รู้สึกราวกับว่าพร้อมจะแตกร้าวและแหลกสลาย ฉันสัมผัสได้ถึงสายตานับร้อยคู่ที่จับจ้องมา เสียงกระซิบเริ่มกระเพื่อมผ่านห้องบอลรูมอันหรูหราดั่งคลื่นพิษ ฉันหันไป การเคลื่อนไหวของฉันเชื่องช้าและแข็งทื่อเหมือนหุ่นยนต์ และเขาก็ยืนอยู่ตรงนั้น สามีของฉัน เกบ เขายืนอยู่ฝั่งตรงข้ามของห้องกับฮาร์เปอร์ นิโคลสัน มือของเขาวางอยู่ตรงช่วงเอวด้านหลังของเธออย่างแสดงความเป็นเจ้าของ เธอมองขึ้นไปที่เขาด้วยดวงตาคลอเบ้าเปี่ยมด้วยความชื่นชมบูชา มือของเธอเองก็โอบประคองหน้าท้องที่เพิ่งนูนขึ้นมาเพียงเล็กน้อยอย่างปกป้อง พวกเขาดูเป็นภาพที่สมบูรณ์แบบ คู่รักที่แบ่งปันความลับอันงดงามให้โลกได้รับรู้ ความลับที่ควรจะเป็นของฉัน นักข่าวคนนั้นขยับเข้ามาใกล้ขึ้นราวกับอีแร้งที่ได้กลิ่นเหยื่อ “จริงหรือเปล่าครับที่คุณกับคุณซัลลิแวนแยกกันอยู่แล้ว” แววตระหนกวาบขึ้นในดวงตาของเกบเมื่อในที่สุดเขาก็มองเห็นฉัน เขาเห็นนักข่าว เห็นโทรศัพท์ และเห็นสีหน้าที่พังทลายของฉัน มือที่เขาจับฮาร์เปอร์ไว้กระชับแน่นขึ้นชั่วเสี้ยววินาทีก่อนจะปล่อยออก ใบหน้าของเขาซีดเผือด สายตาของเราประสานกันท่ามกลางผู้คนเนืองแน่น ในชั่วขณะเดียวที่เวลาราวกับหยุดนิ่งนั้น ช่วงเวลาเจ็ดปีแห่งชีวิตคู่ของเราก็ฉายวาบขึ้นมาแล้วดับสูญไป ค่ำคืนดึกดื่นที่ฉันช่วยเขาระดมความคิดเขียนโค้ดสำหรับแอปแรกของเขา อ้อมกอดที่เขาเคยกอดฉันไว้เมื่อพ่อแม่บุญธรรมวิพากษ์วิจารณ์การเลือกเส้นทางอาชีพของฉัน คำสัญญากระซิบเมื่อสัปดาห์ก่อนว่าลูกของเรา ลูกชายของเรา จะได้รับความรักที่พวกเราสองคนไม่เคยได้รับอย่างแท้จริง ทุกอย่างกลายเป็นเถ้าถ่าน ความโกรธแค้นอันเยียบเย็นและเงียบงันเริ่มก่อตัวขึ้นในอกของฉัน เป็นพลังดุจธารน้ำแข็งที่ผลักไสความตกตะลึงออกไป ฉันเริ่มก้าวเดินตรงไปหาเขา เสียงพึมพำในห้องเงียบกริบ ฝูงชนแหวกทางให้ฉันราวกับทะเลแดง เสียงเดียวที่ดังก้องคือเสียงส้นสูงของฉันที่กระทบลงบนพื้นหินอ่อนอย่างมั่นคงและเด็ดเดี่ยว แต่ละก้าวเปรียบเสมือนค้อนที่ทุบลงบนรากฐานชีวิตคู่ของเรา ฉันหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเขาพอดี ฉันไม่ได้มองฮาร์เปอร์ โลกทั้งใบของฉันหดแคบลงเหลือเพียงใบหน้าอันหล่อเหลาแต่ทรยศของเกบ “คุณมีเวลาหกสิบวินาทีในการคิดคำโกหกที่ฉันอาจจะยอมเชื่อ” ฉันพูด เสียงของฉันต่ำอย่างน่ากลัวและปราศจากความอบอุ่นใดๆ เขาอ้าปาก เสน่ห์อันน่าหลงใหลของเขาเริ่มทำงานทันที “ลอตตี้ ที่รัก มันไม่ได้เป็นอย่างที่เห็นนะ กลับบ้านกันเถอะแล้วผมจะอธิบายทุกอย่างให้ฟัง” ฉันไม่ยอมให้เขาพูดจบ มือของฉันขยับไปเองอย่างรวดเร็ว เสียงฝ่ามือกระทบแก้มของเขาดังสะท้อนในความเงียบงันของห้องบอลรูมอันกว้างใหญ่ เสียงสูดหายใจด้วยความตกใจดังขึ้นพร้อมกันทั่วทั้งกลุ่มผู้ฟังของเรา เกบยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นด้วยความตกตะลึง รอยฝ่ามือสีแดงปรากฏเด่นชัดขึ้นบนผิวของเขา เขาไม่ได้ดูโกรธ เขาแค่ดู... เหมือนคนที่ถูกจับได้ “ได้โปรด อย่าโทษเกบเลยนะคะ!” เสียงของฮาร์เปอร์เป็นเสียงกระซิบหวานเลี่ยนที่แฝงความเปราะบางเสแสร้ง ขณะที่เธอก้าวเข้ามาแทรกระหว่างเราสองคน พลางวางมือลงบนแผงอกของเขา “มันเป็นความผิดของฉันเองทั้งหมดค่ะ ฉัน... ฉันเหงา เขาแค่มีน้ำใจกับฉันเท่านั้น” ดวงตาของเธอที่คลอไปด้วยน้ำตาซึ่งไหลออกมาถูกจังหวะพอดิบพอดีสบเข้ากับดวงตาของฉัน ในนั้นไม่มีความสำนึกผิดใดๆ มีเพียงแต่ชัยชนะ ในที่สุดความโกรธแค้นภายในตัวฉันก็ทะลุผ่านน้ำแข็งออกมา และหยาดน้ำตาอุ่นหยดหนึ่งก็ไหลรินลงมาตามแก้มอันเย็นเฉียบ ฉันรู้สึกได้ว่าความสุขุมเยือกเย็นหยดสุดท้ายของตัวเองได้แตกสลายลงแล้ว เกบเอื้อมมือมาหาฉัน เสียงของเขาแหบพร่าอย่างสิ้นหวัง “ลอตตี้ ได้โปรดเถอะ” เขาพยายามจะดึงฉันเข้าไปในอ้อมแขน แต่ฉันสะดุ้งถอยหนีจากสัมผัสของเขาราวกับถูกไฟลวก “อย่ามาแตะต้องตัวฉัน” ฉันเค้นเสียงพูดออกมา ประชาสัมพันธ์ส่วนตัวของเขาปรากฏตัวขึ้นข้างกายและกระซิบบอกเขาอย่างเร่งด่วน ขากรรไกรของเกบขบแน่น เขามองจากประชาสัมพันธ์คนนั้นไปยังทะเลผู้คนที่กำลังเฝ้าดู มองไปยังสีหน้าอ้อนวอนของฮาร์เปอร์ และสุดท้ายก็มองกลับมาที่ฉัน แววตาที่เต็มไปด้วยการคิดคำนวณของเขามันน่าสะอิดสะเอียนสิ้นดี “เด็กคนนี้เป็นลูกของผม” เขาพูด คราวนี้เสียงของเขาชัดเจนและหนักแน่น ไม่ใช่เพื่อฉัน แต่เพื่อให้ทุกคนที่กำลังฟังอยู่ได้ยิน “ฮาร์เปอร์กับผม เรามีอดีตที่ผูกพันกันมายาวนาน เราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกัน” ฮาร์เปอร์สะอื้นเบาๆ แล้วเอนตัวพิงเขา ซบหน้าลงกับชุดสูทราคาแพงของเขา เขาโอบแขนรอบตัวเธอ กอดเธอไว้แนบชิด ท่าทางที่แสดงถึงการปกป้อง ท่าทางที่เขาไม่เคยปฏิบัติต่อฉัน ภรรยาที่กำลังตั้งครรภ์ของเขา ซึ่งกำลังยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยวท่ามกลางซากปรักหักพังที่เขาสร้างขึ้น “เกบ คุณพูดเรื่องอะไรกันน่ะ” ฉันกระซิบ คำพูดติดค้างอยู่ในลำคอ “แล้วลูกของเราล่ะ” ในที่สุดเขาก็มองมาที่ฉัน ดวงตาของเขาหม่นลงด้วยความเจ็บปวดที่ฉันรู้ว่าไม่ได้มีให้ฉัน แต่มีให้ตัวเขาเอง ให้กับความยุ่งยากวุ่นวายที่ตัวฉันนำมาให้ “เราค่อยคุยกันที่บ้าน” เขาพึมพำ เสียงต่ำและตึงเครียด เขาเริ่มประคองฮาร์เปอร์ที่กำลังร้องไห้มุ่งหน้าไปยังทางออก โดยมีทีมงานของเขาตั้งขบวนล้อมรอบพวกเขาไว้ราวกับทหารรักษาพระองค์ เขากำลังทิ้งฉันไป เขากำลังทิ้งฉันไว้ที่นี่ คนเดียว ให้เผชิญหน้ากับความอัปยศอดสู ฉันยืนนิ่งแข็งทื่อขณะที่พวกเขาเดินจากไป น้ำหนักของคำประกาศต่อสาธารณะของเขาถาโถมลงมาปกคลุมตัวฉันราวกับผ้าห่อศพที่บีบคั้นจนหายใจไม่ออก เขาไม่ได้แค่ยอมรับว่ามีชู้ เขายังประกาศยอมรับลูกของหญิงอื่นต่อหน้าสาธารณชน และการทำเช่นนั้น ก็เท่ากับลบเลือนลูกของเราทิ้งไป ขาของฉันหมดแรงจนซวนเซถอยหลัง ฉันคว้าโต๊ะที่เต็มไปด้วยแก้วแชมเปญที่ยังไม่มีใครแตะต้องไว้เพื่อพยุงตัว ห้องทั้งห้องเริ่มหมุนคว้าง บริษัทของเขา ซัลลิแวน เทค กำลังจะเข้าสู่การทำ IPO ครั้งใหญ่ที่สุดในรอบทศวรรษ เรื่องอื้อฉาว การหย่าร้างที่วุ่นวาย ลูกนอกสมรส สิ่งเหล่านี้คงกลายเป็นหายนะ แต่การที่เจ้าพ่อเทคยืนเคียงข้างเพื่อนสาวในวัยเด็กที่กำลังตั้งครรภ์น่ะหรือ นั่นคือเรื่องราวของความภักดี มันดูสูงส่ง มันคือคำโกหกที่สังเวยฉันและลูกในท้องที่ไม่ทันได้ลืมตาดูโลกบนแท่นบูชาแห่งความทะเยอทะยานของเขา ขณะที่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนหนึ่งของเขาเดินเข้ามาเพื่อพาฉันออกไปทางประตูด้านข้าง ให้พ้นจากสายตาที่สอดรู้สอดเห็นและแสงแฟลชของกล้อง ความจริงอันน่าสะอิดสะเอียนก็กระจ่างชัด เกบไม่ได้แค่ทำผิดพลาด แต่เขาได้เลือกแล้ว และเขาไม่ได้เลือกฉัน เขาเลือกเธอ