บทที่ 1 คุณอาอรุณี - บทนำ

บทนำ

แสงตะวันยามเช้าสาดส่องทอประกายระยับสาดลอดบานหน้าต่างหลังใหญ่ที่เปิดกว้างรับลมโชยมาตลอดทั้งคืน ‘ต้นเหลืองศิริมงคล’ ลีลาวดีส่งกลิ่นฉุนแตะจมูกโชยเข้ามา ในคฤหาสน์หลังโต ‘คฤหาสน์พิมพ์เดือน’ หญิงสาวคนหนึ่งชะโงกหน้าออกไปนอกหน้าต่าง...สตรีวัยกลางคนเหลียวมองไปรอบก็พลันพบกับสาเหตุของกลิ่นเจ้าปัญหา อรุณีส่ายหน้าอย่างเอือมระอาเล็กน้อย แล้วรีบ งับบานหน้าต่างเข้ามาในบ้านอย่างรวดเร็ว อรุณีสาวเท้าเดินกลับขึ้นไปบนเตียงแล้วล้มตัวลงนอนต่ออย่างสบายอารมณ์ “แอบรักเธอคนนั้นยังไม่กล้าจะบอกออกไป” เสียงเพลงโทรศัพท์ของหล่อนดังขึ้นเสียงดังสนั่นลั่นห้องนอนในคฤหาสน์หลังโตของเธอ...อรุณีเลิกผ้าห่มขึ้นอย่างอารมณ์เสีย “ใครนะ...โทรมาตอนนี้” อรุณีวัยสามสิบสองปีเอ่ยอย่าง หัวเสีย ปลายเท้าเรียวขาวสะอาดก้าวย่างลงจากเตียงอย่างรวดเร็ว อรุณีสัมผัสได้ถึงความอ่อนนุ่มของพรมสีเทาที่ปูไว้ใกล้เตียงนอนขนาดกว้าง หญิงสาววัยสามสิบสองเหลียวมองในกระจก เรือนไหมของอรุณียาวสลวยทิ้งตัวลงอย่างมีน้ำหนัก... ดวงตาคู่งดงามอ่อนหวานชวนฝัน...หากแต่นัยน์ตานั้นเด่นชัดถึงความเหนื่อยล้าจากการทำงาน เวลานี้อรุณีสวมชุดนอนสายเดี่ยวสีเทา ผ้าบางเบาที่ หญิงวัยกลางคนสวมใส่แนบเนื้อจนเห็นส่วนโค้งส่วนเว้าชัดเจน ทรวงอกอิ่มใต้บราเซียร์สีดำไซส์โตทะลักล้นออกมาจน สาวเจ้าอดทอดมองสำรวจตนเองในกระจกมิได้ อรุณีมองตนเองในกระจกอย่างพึงพอใจในรูปโฉม ของตนเอง หญิงสาวเยื้องย่างลงแล้วควานหาโทรศัพท์ในกระเป๋าสีเงินใบโก้ราคาแพงหูฉี่เหยียบแสนของเธอ “สวัสดีค่ะ ดิฉัน เอม ติดต่อจากสำนักข่าว มิเรจ นะคะ” ปลายสายเอ่ยขึ้นอย่างสุภาพ “สวัสดีค่ะ อรุณีพูดค่ะ” อรุณีสตรีวันกลางคนกรอกเสียงลงไปตามสายโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลชวนฝัน “ดิฉันจะติดต่อขอสัมภาษณ์คุณอรุณีเป็นการส่วนตัวได้ไหมคะ” ปลายสายเอ่ยบอกความต้องการจุดประสงค์ของการติดต่อมาครั้งนี้ “ได้ค่ะ ดิฉันยินดี” อรุณีกรอกเสียงลงไปอย่างสบาย ๆ “ถ้าอย่างนั้นคุณอรุณีสะดวกเป็นวันไหนดีคะ” ปลายสายเอ่ยถามอย่างตรงไปตรงมา “ดิฉันว่างวันจันทร์ค่ะ” อรุณีเอ่ยขึ้นแล้วหยิบปฏิทินพลิกมาดูแล้วเปิดออก หญิงวัยกลางคนไม่ลืมหยิบปากกาสีแดงมาวงวันจันทร์เพื่อให้ทราบว่าวันนี้เป็นวันที่หญิงสาวต้องถูกสำนักข่าวสัมภาษณ์ อรุณีชินเสียเเล้วกับการถูกสัมภาษณ์ หญิงสาวเป็นวีเจสมัยตั้งแต่อายุน้อย เวลานี้อรุณีเป็นนางแบบที่มีชื่อเสียงโด่งดังคับฟ้า ในเมืองไทยจึงไม่แปลกที่จะมีนักข่าวเว็บไซต์ดังมารุมสัมภาษณ์ อรุณีสางเรือนผมให้ยาวสยายทิ้งไปด้านหลัง แววตาคู่นั้นงดงามแต่ฉายรอยอ่อนล้า สาวเจ้าเหลียวมองนาฬิกาข้อมือก็พบว่าใกล้จะได้เวลาไปทำงานเเล้ว “อาบน้ำดีกว่า” หญิงสาวเอ่ยอย่างเเผ่วเบากับตนเอง อรุณีคว้าผ้าเช็ดตัวแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปอย่างรวดเร็ว....ปลายเท้าเรียวขาวสะอาดเยื้องย่างลงเหยียบลงในอ่างน้ำ หญิงสาวย่อตัวลงช้า ๆในอ่างน้ำขนาดกว้าง ทรวงอกอิ่มปริ่มน้ำ อรุณีสัมผัสได้ถึงความเย็นซ่านกำซาบไหลผ่านเรือนกาย มือเรียวสวยเอื้อมหยิบสบู่เหลวมาเทลงในอ่างน้ำขนาดใหญ่ หญิงวัยกลางคนทรุดตัวลงนั่ง เธอเหยียดแข้งขาออกอย่างสบายอารมณ์ อรุณีตีฟองเล็กน้อยด้วยมือเรียวสวยอย่างแผ่วเบา หญิงสาวใช้ปลายนิ้ววนในอ่างเพียงเล็กน้อย เพียงชั่วพริบตาอรุณีก็นอนแช่ตัวท่ามกลางฟองสบู่ ที่เรียงรายราวกับเม็ดโฟม หญิงวัยกลางคนสูดกลิ่นหอมของธรรมชาติอย่างผ่อนคลาย สบู่เหลววันนี้ที่หล่อนใช้เป็นสบู่กลิ่นบุหงาที่ได้รับมาในวันเกิด หญิงวัยเลขสามใช้มือเรียวถูตัวอย่างถลำมือเรียวสัมผัสปลายปทุมถันอย่างแผ่วเบา เธอสัมผัสได้ถึงแรงอารมณ์ที่กำลัง จะคุกรุ่นในกายได้ไม่ช้า แม้อรุณีจะไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อน หากแต่หล่อนเอง ก็พอจะรู้ว่าความจริงแล้วหล่อนมีความปรารถนามากมายเพียงใด เมื่อครั้งอรุณียังเป็นสาวแรกรุ่น หญิงสาวมักจะชอบลืมตัวช่วยตัวเองอยู่บ่อยครั้ง แม้ว่าเธอจะถวิลหาความต้องการราคะมากเพียงใดทว่า หามีใครมาสนองให้เธอได้เลย นั่นอาจเป็นเพราะเธอยังคงไม่ลืมเจ้าของช่อดอกไม้ปริศนาที่ทำให้โลกทั้งใบของอรุณีมีเพียงเขาคนเดียว

+++