บทที่ 2 คุณอาอรุณี - เอรอน เวคัส นพกูล

ร้านอาหารเดอะเรดรีฟเวอร์ “ผมบอกแล้วว่าเธอไม่ธรรมดา” เสียงเข้มของชายหนุ่ม เอ่ยขึ้นขณะกวักมือเรียกบริกรให้เดินมาหาเขาอย่างอารมณ์ดี “ฉันก็คิดแบบนั้นค่ะ” ชาเอม เพื่อนสาวของเขาเอ่ยขณะลอบมองปฏิกิริยาของหนุ่มใหญ่ เอรอน เวคัส นพกูล นักธุรกิจชื่อดังพันล้านที่หญิงสาว ทั่วโลกต่างใฝ่ฝันจะได้เป็นเจ้าของเขาสักวันหนึ่ง โฆษณาทุกชิ้นของเอเจนซี่ EAS เกิดจากฝีมือของครีเอทีฟหนุ่มรูปงามชวนฝันอย่าง...เอรอนที่ผันตัวมาเป็นซีอีโอหนุ่ม ดูแลกิจการเอเจนซี่ต่อจากบิดาของเขาทันทีที่บิดาของเขาเสียชีวิตลง เอรอน เวคัส นพกูล กวาดรางวัลโฆษณาระดับภูมิภาคเอเชีย แม้ว่าเขาจะอายุล่วงเลยเกินวัยยี่สิบไปแล้วหากแต่เพื่อนหนุ่มของชาเอมที่อายุเข้าเลขสามกลับยังหนุ่มยังแน่น แว่นกันแดดสีชาที่สวมอยู่ไม่ได้ช่วยทำให้ความหล่อเหลาปานเทพบุตรของเอรอนลดน้อยลงเลย ทรงผมของชายวัยกลางคนที่ผ่านการเซ็ตมาอย่างดี ทำให้สาวโต๊ะข้างๆ อดเหลียวมองไม่ได้ ชั่วขณะเดียวที่ชาเอมเห็นคือ หญิงสาวสวมชุดเดรสสั้นกุด มีแขนจั๊มพ์พองๆ หญิงสาวคนนั้นนุ่งสั้นจนเกือบจะเห็นกางเกงซับในโผล่ออกมา ดวงหน้าคู่หวานคมสวยเสมือนตุ๊กตาบลายธ์ส่งยิ้มหวานกระชากใจมาให้เอรอน หากแต่ชาเอมสังเกตเอรอนกลับเพียง แค่มองชั่วขณะเดียวเท่านั้นแล้วยกมือเรียกบริกรเช็คบิลทันที “คุณจะกลับเลยใช่ไหม” ชาเอมเอ่ยขณะเก็บเงินเข้าไปในกระเป๋าสตางค์ของตนเอง มื้อนี้ชาเอมเป็นคนเลี้ยง เพราะเอรอนเพื่อนสนิทชายเพียงคนเดียวของเธอได้ส่งชาเอมไปพบกับคุณอรุณี วาดดาว ดาวค้างฟ้าในวงการนางแบบระดับประเทศ อรุณีมีความสามารถพิเศษหลายอย่างจากที่ชาเอมได้สืบมาทั้งการเป็นวีเจ การเป็นพิธีกร รวมไปถึงการเดินแบบให้กับแฟชั่นโชว์การกุศลที่ดั้นด้นไปจัดกันถึงมิลานทีเดียว “ใช่ผมจะกลับเลย แล้วคุณล่ะ” เสียงนุ่มเอ่ยขึ้นขณะหยิบกระเป๋าของตนเองจากเก้าอี้ที่นั่งสนทนาเมื่อครู่ “ฉันว่าจะรอ...” ชาเอมยังพูดไม่ทันจบดีเอรอนก็แทรกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว “น้องเอดอสนะเหรอ...ไปรับสาวอื่นแล้วมั้ง” ท้ายประโยค เอรอนเอ่ยอย่างทีเล่นทีจริงจนคนฟังอดกังวลใจไม่ได้ “เอาดี” ชาเอมมุ่ยหน้าอย่างหงุดหงิดในจิตใจ หญิงสาวเหลือบมองก็เห็นเอรอนเหลียวมองซ้ายขวาราวกับมีใครแอบสังเกตพวกเขา “งั้นไว้เจอกันวันอังคารนะ” เอรอนเอ่ยขณะก้าวขาลงไปเหยียบบันไดก้าวหนึ่ง ครีเอทีฟหนุ่มหันมาส่งยิ้มให้เพื่อนสนิทสาวเพียงคนเดียวของเขาที่กำลังจะกลายเป็นน้องสะใภ้อย่างเป็นทางการสักวันหนึ่ง เพราะเอดอส น้องชายสุดรักของเขากำลังจะมาสู่ขอชาเอม ผู้บริหารสำนักข่าวมิเรจอย่างเป็นทางการในวันนี้นะสิ ‘เจ้าดอส’ ร่ำร้องจะสู่ขอชาเอม เหล่าพลทะวงศ์ สาวไทยใจกล้า เพื่อนสนิทที่สุดของเอรอนคนนี้ให้ได้ “งั้นผมไปแล้ว กลับดี ๆ ” เอรอนเอ่ยพลางโบกมือให้ชาเอม เพื่อนสาวของเขา “ค่ะเช่นกันค่ะ” ชาเอมสาวร่างเล็กเอ่ยขึ้นขณะลอบมองปฏิกิริยาร่าเริงผิดปกติของเอรอนเพื่อนสนิทหนุ่มต่างวัยคนนี้อย่างสงสัยไม่น้อย ชาเอมมองจนเอรอนหายลับตาไปแล้วหญิงสาวสะบัดไล่ความคิดในหัวแล้วสาวเท้าเข้าไปรอข้างในร้านดังเดิม รถสปอร์ตคันหรูแล่นมาจอดเทียบหน้าร้านอาหารชื่อดังอย่าง ร้านอาหารเดอะเรดรีฟเวอร์ “คุณอรุณีจะให้ผมรอไหม” เสียงนุ่มเอ่ยถามผู้เป็นนายสาวอย่างสุภาพนอบน้อม “รอ” อรุณีเอ่ยเสียงเข้มพลางเปิดประตูเดินลงจากรถไปด้วยมาดนางพญา รองเท้าส้นสูงก้าวลงจากรถช้า ๆ หญิงสาวสวมชุดเดรสสั้นกว่าเข่าเผยให้เห็นเรียวขาสีสำลีนวลเนียนน่าสัมผัส ใบหน้าสวยปิดบังด้วยแว่นกันแดดสีชา หญิงสาวได้จองโต๊ะอาหารเอาไว้สำหรับดินเนอร์ในวันนี้ “โอ๊ย” หญิงวัยกลางคนเดินชนเข้ากับใครบางคนอย่างจัง อรุณีเงยหน้าขึ้นมา ดวงหน้าหวานสวยอยู่ใกล้ชายหนุ่มแค่คืบ ลมหายใจของหญิงสาวรดแผ่วลงบนสันจมูกโด่งรั้นเชิดขึ้นของหนุ่มใหญ่โดยไม่ทันได้ตั้งตัว “อรุณี” ชายคนที่จงใจเดินชนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้ม เขาแสร้งเลิกคิ้วขึ้นอย่างประหลาดใจ “เอรอน” หญิงสาวเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงอย่างตระหนกกว่าเดิมเป็นพันทวี “ไม่ได้เจอกันนานเลย” เอรอนเอ่ยขึ้นแล้วมองสำรวจอรุณีตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า อรุณีสวมรองเท้าส้นสูงมาก ๆ จนเขาอดขำขันในใจไม่ได้ “ค่ะ” อรุณีตอบรับเพียงสั้นๆ “คืนนี้ผมมีอะไรอยากจะคุยด้วยให้เกียรติผมสักคืนได้ไหม” เอรอนเอ่ยขณะมือยังคงกอดหญิงวัยกลางคนเพื่อไม่ให้เธอล้มอยู่ “ได้สิ ปล่อยฉันได้แล้ว” อรุณีรับคำสั้น ๆ แล้วลอบมอง ดวงหน้าคมคายอย่างหลงใหล เอรอนปล่อยอรุณีให้เป็นอิสระ หัวใจของเขาอ่อนยวบอย่างไม่เป็นมาก่อน อรุณีคือผู้หญิงคนเดียวที่เขาเฝ้าตามติดตลอดมาทั้งชีวิต เพราะเธอคือผู้หญิงที่ทำให้ใจเขาสั่นคลอนอย่างไม่น่าเชื่อ อรุณีคือแฟนเก่าของเขาที่เขาเคยคบสมัยเรียนมหาวิทยาลัย “งั้นไปกันเลยนะ” เอรอนเอ่ยขึ้น ดวงตาของเขาพราวระยับราวราชสีห์กำลังล่าเหยื่อ “ได้เดี่ยวฉันแคนเซิลโต๊ะอาหารวันนี้ก่อน” อรุณีเอ่ยแล้วสาวเท้าย่างเข้าไปในร้านอาหาร ชายหนุ่มลอบมองสังเกตทรวงอกอิ่มดุนดันถูกซุกซ่อนภายใต้ชุดเดรสสีแดงสั้นที่วาบหวิวอย่างจงใจ เวลานี้อรุณีปล่อยผมยาวสลวยลงถึงกลางหลัง ดวงหน้าคู่งดงามอยู่ภายใต้แว่นกันแดดสีชา กระโปรงสั้นที่กระเพื่อมขึ้นลงเผยให้เห็นเรียวขาสีสำลีนวลเนียน...น่าสัมผัส หากวันนี้เอรอน เวคัส นพกูล ไม่ได้ชิมอาหารหวานวันนี้เขาคงนอนไม่หลับเป็นแน่ ดวงตาของชายหนุ่มพราวระยับราวกับสิงโตกำลังออกล่าเหยื่อ…วันนี้เป็นไงเป็นกัน เอรอนนักธุรกิจหนุ่มสิงโตแห่งวงการเอเจนซี่ต้องได้เธอมา...แม่ดาวค้างฟ้า ชายหนุ่มลูบคางเล็กน้อย กลิ่นน้ำหอมของอรุณียังคงติดอยู่ที่จมูกของเขา อรุณีสาวเท้าเข้าไปยังร้านอาหาร ประตูบานเลื่อนสไลด์เปิดเพียงแค่หญิงวัยกลางคนสัมผัสมัน “สวัสดีค่ะ” เสียงกล่าวคำทักทายดังขึ้นจากพนักงานในเดอะเรดรีฟเวอร์ ร้านอาหารชื่อดังที่เหล่าไฮโซชอบมานั่งรับประทานอาหาร อรุณีสาวเท้าเยื้องย่างผ่านกลุ่มคนที่นั่งรับประทานอาหารอย่างรวดเร็วจนไปถึงเคาน์เตอร์คิดเงิน “ดิฉันจะมายกเลิกโต๊ะที่จองไว้ค่ะ” นางแบบแห่งวงการมายาเอ่ยขึ้น “ได้ค่ะ...รอสักครู่ค่ะ” พนักงานบริกรเอ่ยตอบอรุณี ไม่นานเกินรอเจ้าของร้านอาหารก็เดินเข้ามาแล้วคีย์คำสั่งที่เครื่องคอมเพื่อยกเลิกโต๊ะจองอาหารค่ำวันนี้ “เรียบร้อยค่ะ ทางเราได้ยกเลิกโต๊ะให้แล้วนะคะ” ผู้จัดการร้านอาหารเอ่ยอย่างสุภาพ “ค่ะ” อรุณีเอ่ยแล้วหมุนตัวออกไปจากร้านอาหารเดอะเรดรีฟเวอร์ทันที หญิงวัยกลางคนสาวเท้าเดินอย่างเร่งรีบ ดวงตาคู่นั้นกวาดสายตามองไปมาอย่างหวาดระแวง อรุณีไม่แน่ใจนักว่าการคุยระหว่างอาหารค่ำครั้งนี้กับเอรอนจะเป็นเรื่องดีหรือไม่ เพราะหญิงสาวเองก็สังเกตเห็นดวงตาสิงห์อย่างเอรอน เวคัส นพกูล เช่นกัน คนอย่างเอรอนต้องมีลับลมคมนัยมากกว่านี้แน่ เขาคงไม่ได้เรียกหาเธอเพียงแค่อยากปรับความเข้าใจทั้งที่เลิกกันไปเป็นสิบปีแล้ว...หรือว่าเขาต้องการให้เธอทำอะไรให้กันแน่ อรุณีสาวเท้าออกไปอย่างเร่งรีบเพื่อหลบสายตาผู้คนที่ หญิงวัยกลางคนเกรงว่าไม่ช้านานน่าจะต้องมีใครรู้ว่าเธอเป็นใคร หญิงวัยกลางคนเดินออกมาจากร้านอาหาร อรุณีสังเกตเห็นเอรอนในชุดลำลองสบายๆ เวลานี้เขายืนรอเธอหลบหนีจากผู้คนมากมายข้างกำแพงร้านอาหาร “เรียบร้อยแล้วค่ะ คุณเอรอน” ท้ายประโยคเสียงของอรุณีเอ่ยประชดประชัน “งั้นเราไปกันเลยนะ” เอรอนเอ่ยขณะเอามือออกจากระเป๋ากางเกง อรุณีไม่ตอบอะไรมากนัก นางแบบสาวสาวเท้าเดินเคียงข้างชายหนุ่มไปยังรถสปอร์ตสุดหรูของเขา ท่ามกลางสายตาคู่หนึ่งที่จับจองมองมาอย่างกังวล รถสปอร์ตคันหรูแล่นออกจากร้านอาหารไปแล้ว หากแต่ ชาเอมที่นั่งดินเนอร์กับเอดอสอยู่อดสงสัยไม่ได้ “นั่นมันคุณอรุณี กับพี่เอรอนนี่” ชาเอมคิดเบา ๆ ในใจ “เขาจะไปไหนกันนะ” ชาเอมคิดแล้วหันกลับมาเคี้ยวอาหารแก้มตุ่ยต่อ

+++