บทที่ 3 คุณอาอรุณี - ร้อนรุ่ม

“แล้วคุณทานอะไรมาหรือยัง” เอรอนเอ่ยถามขณะจ้องมองดวงตาของอรุณีด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ “ทานข้าวกลางวันมาแล้วจากบ้าน แต่ยังไม่ทานอาหารเย็น” อรุณีตอบอย่างเรียบ ๆ หญิงวัยเลขสามตีสีหน้าเรียบเฉย ไม่แสดงอาการใด ๆ “งั้นมาทานอาหารเย็นกัน” เอรอนเอ่ยขึ้นขณะสาวเท้าเข้าหาอรุณีอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มเข้าประชิดตัวหญิงสาวที่เขาใฝ่ฝันมานานแสนนาน ริมฝีปากหนาทาบทับริมฝีปากบางอย่างร้อนรุ่ม อรุณีรู้สึกสะท้านไปทั่วเรือนกาย เอรอนดันของหญิงสาวให้เอนราบลงบนโซฟาหนานุ่มของเขา สัมผัสวาบหวามอดทำให้อรุณีหวาบหวามในหัวใจไม่ได้... อรุณีจูบตอบเขาอย่างเผลอไผลดวงตาคู่งดงามปิดพริ้มอย่างลืมตัว หญิงวัยสามสิบสองนอนราบลงกับพื้นอย่างยอมจำนนต่อหัวใจตนเอง เอรอนปลดกระดุมเสื้อของเขาออก ขณะมือยังคงสาละวนกับการประโลมไล้อรุณีอย่างกระหาย ชายหนุ่มถลกกระโปรงอรุณีออกจนเหลือแต่เรือนร่างเปลือยเปล่า อรุณีเบิกตากว้างกว่าเดิมยามเมื่อชายหนุ่มซุกซน เดรสสีแดงถูกถอดทิ้งอย่างไม่ไยดี มือหนาเอื้อมลูบไล้ไปที่กางเกงในตัวจิ๋วอย่างหื่นกระหาย เวลานี้เอรอนไม่สามารถต้านความต้องการตนเองได้ต่อไปอีกแล้ว เรือนกายเปลือยเปล่าอยู่ตรงหน้าเขาราวกับลูกแกะทรวงอกอวบอิ่มที่เต็มไม้เต็มมืออดทำให้ชายหนุ่มที่เคล้นคลึงอยู่ครางออกมาไม่ได้ อรุณีมองช้อนสายตาขึ้นเวลานี้หญิงวัยเลขสามเข้าใจความหมายของแฟนเก่าของเธอแล้วว่าเขาต้องการสิ่งใด ดวงตาคู่หยาดเยิ้มสบสายตากับดวงตาสิงห์ที่กระหายอย่างปรารถนาเช่นกัน ไฟราคะโหมกระหน่ำเข้าสู่หญิงสาวราวกับต้องการให้เธอสลัดคราบความเป็นสาวน้อยไร้เดียงสา ไม่รู้ประสีประสาเป็น แม่เสือสาวที่ยอมจำนนต่อศัตรู ดวงหน้างดงามแต้มรอยยิ้มอย่างเจือจาง หญิงสาวเพียงยกยิ้มในใจที่ไม่อาจต้านทานความปรารถนารุนแรงของเธอได้อย่างลืมตัว “อรุณีคุณรู้ไหมว่าผมรักคุณมาตลอด” เอรอนเอ่ยขณะซุกไซ้แล้วพร่ำจูบไปที่หุบเขาสีชมพูสวยงามของอรุณี “ฉันรู้...ทำเถอะ” หญิงวัยเลขสามทนความปรารถนาของตนเองไม่ไหวอีกต่อไป เอรอนไล่จูบไปทุกกลีบดอกไม้ของเธออย่างจงใจ อรุณีครางเสียงกระเส่า หญิงสาวครางออกมาอย่างลืมตัวเช่นเดียวกันกับ เอรอน นิ้วเรียวซุกซนของหนุ่มใหญ่ชอนเข้าไปในหุบเขาสวรรค์ของอรุณี...หญิงวัยเลขสามบิดเร่าอย่างลืมตัว เวลานี้อรุณีรู้สึกโผผินได้เหมือนนกที่เป็นอิสระจากกรงขัง อรุณีซึมซับสัมผัสราคีอย่างลืมตัว “ครางอีกสิ อรุณี” หนุ่มวัยกลางคนเอ่ยเสียงราวกับกระซิบ เอรอนสอดแทรกแก่นกายกำยำเข้าสำรวจมวลหุบเขาที่เต็มไปดอกไม้กลิ่นหอม แก่นกายกำยำทำให้อรุณีเบิกตากว้างสุดขีด แรงอารมณ์ทีปิดตายมานานคุกกรุ่นเข้ามาอีกครั้ง อรุณีตอบรับแน่นอย่างลืมตัว สาวใหญ่ไม่เคยรู้สึกผกผิน อย่างนี้มาก่อน ก้นงามกระดกขึ้นอย่างลืมตัว ยามที่ชายหนุ่มแทรกแก่นกำยำเข้ามาอย่างกระหาย...สอดเข้าสอดออก อรุณียกสะโพกขึ้นความปรารถนาที่รุนแรงของเธอไฉนเลยเอรอนจะไม่รับรู้ “ลองยกก้นขึ้นสิครับ” เอรอนเอ่ย อรุณีไม่รอช้าที่จะทำเช่นนั้น หญิงสาวยกก้นขึ้นยามเมื่อแก่นกำยำใหญ่สอดแทรกเข้ามาอย่างกระสันต์ อรุณีรู้สึกราวกับว่าเธอกลายเป็นโสเภณีร่านที่ปรารถนาแก่นกำยำของเอรอนอย่างไม่มีที่สิ้นสุด หญิงวัยกลางคนร่อนเอวอย่างเชื่องช้า เธอพยายามซึมซับสัมผัสวาบหวามใจนี้ให้มากที่สุด แล้วครางออกมาอย่างลืมตัว เตียงสั่นไหวอย่างแรงยามเมื่อหนุ่มใหญ่กระแทกอรุณีอย่างไม่ปรานีปราศัย อรุณีครวญสวาทอย่างยินยอม เวลานี้เธอไม่ใช่หญิงพรหมจรรย์ที่ชอบช่วยตนเองอีกต่อไป สัมผัสวาบหวิวในใจและเรือนกายนี้มีเอรอนเป็นเจ้าของความรู้สึกนี้ดีกว่าการช่วยตนเองด้วยแตงกวาใหญ่ยาวเยอะเพราะเอรอนนั้นใหญ่ และแข็งแรงกว่าเป็นล้านเท่า อรุณีปลดปล่อยความปรารถนาตนเองไปกับแรงราคะ ที่หอมกรุ่นราวแมงเม่าบินเข้ากองไฟ หล่อนสัมผัสได้ว่าเอรอนปรารถนาในตัวของเธอมานานแสนนาน “เอรอน” อรุณีเรียกชายหนุ่มเสียงแผ่วขณะที่เอรอนถอดแก่นกายกำยำของเขาออกจากช่องทางสีสวาทที่สวยงามของเธอ เอรอนลูบไล้ไปที่ทรวงอกอวบอิ่มอย่างกระสันต์ความใคร่ยามนี้ทำให้เอรอนที่อสุภาพมาตลอดแปรเปลี่ยนเป็นสิงโตผู้ล่าเหยื่ออย่างไม่ต้องสงสัยไปเสียแล้ว “คุณรู้ไหม ผมรอคุณมาตลอดหลังจากที่เราเลิกกันไป” เอรอนเอ่ยขณะมองดวงหน้างดงามที่สมปรารถนาอย่างรู้ทัน

อีกครั้งที่อรุณีเพียงพยักหน้าอย่างรับรู้ในท่วงทีของเขา “ฉันเองก็รอคอยคุณเช่นกัน” อรุณีเอ่ยแล้วลอบมองดวงหน้าคมคายอย่างหลงใหล...แววตาคู่นั้นเผยความนัยอย่าง ไม่ปิดบัง ทว่าเอรอนไม่รอช้า ชายหนุ่มบดจูบลงไปยังช่องทางรัก สีชมพูสวย “อ๊า” อรุณีครางออกมาอย่างลืมตัว เวลานี้เอรอนช่างเหมือนเด็กน้อยซุกซน หนุ่มใหญ่ใช้ ริมฝีปากโลมเลียไปยังกลีบบุปฝาสีสวย เขาแหวกกลีบราวกับนักเดินทางในพงไพร อรุณีกระตุกเมื่อเอรอนใช้ลิ้นสากเลียถี่ขึ้น “อ๊า...อ๊า อยากไม่ไหวแล้ว” อรุณีบอกความต้องการของเธอให้เอรอนรับรู้ น้ำหวานสวาทอรุณีไหลออกมาเปรอะเปื้อนใบหน้าของ ชายหนุ่มเต็มไปหมด เอรอนกระดกลิ้นสากเร็วและถี่ขึ้นกว่าเดิม หนุ่มใหญ่รู้สึก สุขใจยามเมื่อได้ยินเสียงปรารถนาของอรุณีดังลั่นห้องของเขา อรุณีกระตุกแล้วครางลั่นคับห้องออกมาสามครั้ง เวลานี้หญิงสาวยังคงต้องการเขาอย่างถึงที่สุด พลันน้ำสีขาวแห่งความ สุขสันต์ก็ไหลมาพร้อมเลือดพรหมจรรย์ของเธอ กระแสสินธุ์สีขาวขุ่นไหลออกมาจากเรียวขางาม เอรอนมองภาพนั้นราวกับจะบันทึกไว้ในความทรงจำของเขาอย่างยินดี ผลงานของเขาทำให้หญิงสาวสบสายตาเขาด้วยสายตา เว้าวอน

เขารู้ว่าอรุณียังต้องการอะไรอีก… เอรอนสอดใส่แก่นกายเข้าไปใหม่ เวลานี้ชายหนุ่มต้องการปลดปล่อยความต้องการของเขาในตัวเธอเช่นเดียวกัน “อ๊า” เสียงหวานแหลมครวญกระชั้นกว่าเดิมยามเมื่อหนุ่มใหญ่ปลดปล่อยแรงอารมณ์แห่งราคะให้ถี่ขึ้น อรุณีครวญครางเสียงกระสันกว่าเดิม หญิงวัยเลขสามครางรุนแรงขึ้นท่ามกลางสนามราคะของเอรอน ในที่สุดหนุ่มใหญ่ก็ปลดปล่อยน้ำขุ่นขาวออกมาในตัวของอรุณี ท่ามกลางความหอบหายใจของเขาและเธอ เหงื่อเม็ดใหญ่ไหลซึมออกมาจากเรือนไหมสลวยของอรุณี เวลานี้อรุณีเป็นของเขาของเอรอน เวคัส นพกูลคนเดียว และเขาจะไม่ยอมให้เธอจากเขาไปไหนอีกแล้ว หนุ่มใหญ่รั้งเอวอรชรของนางแบบสาวใหญ่ให้เข้ามาหาเขาแล้วพร่ำกระซิบข้างหูของอรุณี เอรอนเชื่อว่าอรุณีจะลืมคำนี้ไม่ลงเลยทีเดียว ชายหนุ่มบดจูบขยี้ริมฝีปากอวบอิ่มอย่างแรง พร้อมทั้งฝากรอยรักไว้เป็นพยานว่า ‘นับแต่นี้ไป ...อรุณี วาดดาว เธอต้องเป็นของฉันคนเดียว’

+++