สายเกินไปที่จะเสียใจ: ลูน่าหมาป่าขาวผู้หวนคืน

ตลอดชีวิตของฉัน ฉันเชื่อมาเสมอว่าอัลฟ่าของฉัน เคลัน คือคู่แท้แห่งโชคชะตาที่เทพีแห่งดวงจันทร์ประทานมาให้

แต่ในคืนก่อนวันเกิดครบรอบสิบแปดปีของฉัน เขากลับหักหน้าฉันด้วยการเปิดตัวหมาป่าสาวอีกตัวชื่อเซราฟินาในฐานะลูน่าที่เขาเลือก พร้อมกับอุ้มลูกหมาป่าที่ยืมมาจัดฉากเป็นครอบครัวปลอมๆ เพื่อบดขยี้ความหวังของฉัน

เมื่อโคมระย้าสีเงินร่วงหล่นลงมา เคลันพุ่งผ่านฉันไปโดยไม่แม้แต่จะปรายตามอง เขาใช้ร่างกายปกป้องเซราฟินา ปล่อยให้ฉันถูกทับและถูกแร่เงินแผดเผาจนปางตาย

ซ้ำร้าย เมื่อเขากล่าวหาอย่างผิดๆ ว่าฉันทำร้ายผู้หญิงของเขา เขาก็ลากร่างที่บาดเจ็บของฉันไปกดน้ำจนเกือบขาดใจตาย

“ถ้าเธอแตะต้องเธออีกแม้แต่ครั้งเดียว ฉันจะขับไล่ให้เธอไปเป็นโร้กซะ!”

วินาทีที่ดิ้นรนเอาชีวิตรอดอยู่ใต้น้ำ ฉันได้แต่มองดูชายที่รักพยายามจะฆ่าฉัน ความภักดีและความรักตลอดหลายปีที่ผ่านมาถูกเขามองว่าเป็นแค่ความน่ารังเกียจที่ไร้ค่า

คืนนั้น ความหวังสุดท้ายของฉันมอดไหม้กลายเป็นเถ้าถ่าน

ฉันเดินไปที่เตาผิง โยนของที่ระลึกทุกชิ้นที่เขาเคยให้ลงไปในกองไฟ แล้วกดยืนยันตั๋วเดินทางเพื่อย้ายไปอยู่ฝูงซิลเวอร์วูด

นับจากวินาทีนี้ไป หมาป่าสาวที่เคยรักเขาจนหมดหัวใจได้ตายไปแล้ว